رای الیوم:

تهران منتظر فرصت مناسب برای امتیازگیری از ترامپ است

آیا ترامپ در دعوت ایران به مذاکره جدی است یا اینکه قصد دارد اهداف دیگری را محقق کند؟ ترامپ بخوبی می‌داند که مذاکره با آمریکا یکی از مسائلی است که در ایران باعث بروز اختلافات و مشکلاتی بین جریان‌های سیاسی می‌شود و زمانی که وی بر ضرورت مذاکره با ایران تاکید می‌کند، امیدوار است که بتواند شکافی در صف ایرانی‌ها ایجاد کرده و در ادامه موضع سیاسی ایران در قبال دولت آمریکا را تضعیف کند.

کد خبر: ۴۸۵۸۷۴

تاریخ: ۰۷ تير ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۳

رای الیوم نوشت: آیا ترامپ در دعوت ایران به مذاکره جدی است یا اینکه قصد دارد اهداف دیگری را محقق کند؟ ترامپ بخوبی می‌داند که مذاکره با آمریکا یکی از مسائلی است که در ایران باعث بروز اختلافات و مشکلاتی بین جریان‌های سیاسی می‌شود و زمانی که وی بر ضرورت مذاکره با ایران تاکید می‌کند، امیدوار است که بتواند شکافی در صف ایرانی‌ها ایجاد کرده و در ادامه موضع سیاسی ایران در قبال دولت آمریکا را تضعیف کند.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: از سوی دیگر، ترامپ با دعوت تهران به مذاکره می‌خواهد آن را در برابر دولت‌های منطقه و جهان در موقعیتی سخت قرار داده و تاکید کند که آمریکا خواستار مذاکره برای حل مشکلات است، اما ایران نمی‌پذیرد.

زمانی که رئیس جمهور آمریکا دعوت به مذاکره می‌کند، می‌خواهد در برابر دولت‌های منطقه و جهان و بویژه در برابر افکار عمومی مردم آمریکا اینطور وانمود کند که با وجود اصرار وی برای مذاکره، نپذیرفتن ایران بدین معناست که آمریکا حق استفاده از گزینه نظامی علیه تهران را نیز دارد.

شکی نیست که حتی در صورت موافقت تهران با انجام مذاکرات، ترامپ شروطی سخت را برای ایران تعیین می‌کند که ادامه مذاکرات را با مشکل مواجه می‌کند و با توجه به اینکه می‌داند ایران شروط آمریکا را نمی‌پذیرد، به این شکل قصد دارد تهران را عامل شکست مذاکرات معرفی کند.

بنابراین، می‌توان گفت: ترامپ به دنبال مذاکره نیست و اهدافی دیگر را در سر می‌پروراند. سیاست اصلی او در قبال تهران إعمال شدیدترین فشار‌ها و تهدیدات، برای تحقق اهدافی، چون هراس افکنی در بین دولت‌های منطقه، و در ادامه، امضای توافق‌های خرید سلاح با آمریکاست. همچنین دولت آمریکا به دنبال آن است تا مسیر اجرای معامله قرن را هموار نموده و دولت‌های عربی را با دشمن فرضی، یعنی ایران سرگرم نموده و از دشمن اصلی، یعنی اسرائیل، غافل کند.

مساله‌ای که در این میان مشخص نیست آن است که آیا ترامپ از تبعات وارد آوردن چنین حدی از فشار بر ایران آگاه است و می‌داند که این کشور در برابر فشار‌ها هرگز دست بسته نمی‌ایستد و قطعا به دنبال ایجاد منافذی برای خروج از این تنگناست؟

طبیعتا فشار‌های آمریکا و تلاش ایران برای رهایی از این فشار، باعث تنش زایی بیشتری در منطقه و جهان می‌شود و تصور نمی‌کنم که ترامپ این مساله را در محاسبات خود در نظر نگرفته باشد. در واقع به نظر می‌رسد که وی راه حل این مشکل را وارد کردن شدیدترین فشار‌ها بر ایران، برای به تسلیم واداشتن آن می‌داند.

در این میان، شکی نیست که ایران هزینه زیادی برای این تنش‌ها و فشار‌ها می‌پردازد، اما ضرری که متوجه آمریکا و هم پیمانان آن می‌شود، چندین برابر خواهد بود؛ بویژه آنکه این بحران با خروج تدریجی تهران از برجام عمق بیشتری می‌گیرد.

قطعا در صورتی که بحران شدت یابد، به داخل آمریکا کشیده می‌شود و به مرور باعث فروپاشی وجهه‌ای از ترامپ می‌شود که وی با اقدامات اقتصادی خود به دست آورده است. در نتیجه آینده سیاسی ترامپ برای انتخاب مجدد بعنوان رئیس جمهور در معرض خطر قرار می‌گیرد.

این رویه می‌تواند ترامپ را به مرحله‌ای برساند که مجبور به امتیاز دهی به ایران شود، تا از فروپاشی آینده سیاسی خود جلوگیری کند؛ در این شرایط تهران با انجام مذاکره مستقیم یا با واسطه موافقت می‌کند.

مترجم:مریم نصرالهی