مجتبی عابدینی پس از تاریخ سازی: خستگی ۲۲ ساله ام در رفت

نفر سوم شمشیربازی سابر جهان می گوید، خیلی خوشحال است که از تصمیم خداحافظی اش منصرف شد و دوباره به شمشیربازی برگشت چراکه مدال قهرمانی جهان را در کلکسیون افتخاراتش کم داشت.

کد خبر: ۴۹۱۱۷۰

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۳

مجتبی عابدینی در گفتگو با ایسنا درباره ی کسب مدال برنز قهرمانی جهان پس از انتقادهایی که در ماه های اخیر به عملکرد او شده بود، بیان کرد: حرف و حدیث هایی بود و می گفتند افت کرده ام. البته من همیشه انتقادها را می شنوم و به نظرم خوب است که انتقاد هم می شود. خدا را شکر می کنم که سال ۱۳۹۸ با برنز جام جهانی مجارستان شروع شد و یک ماه پیش هم در مسابقات قهرمانی آسیا مدال برنز گرفتم و اکنون هم کار خودم را با برنز قهرمانی جهان کامل کردم.

عابدینی در مورد اینکه اگر بعد از بازیهای آسیایی نظرش نسبت به خداحافظی با دنیای قهرمانی تغییر نمی کرد حسرت مدال جهانی را همیشه با خود داشت، تصریح کرد: آن زمان مشکلاتی به وجودآمده بود و فشارهایی روی من بود اما بعد از اینکه خداحافظی کردم با آقای فخری صحبت کردم و من را متقاعد کرد و الان خیلی خوشحالم که برگشتم چون در کلکسیون مدالهایم، مدال قهرمانی جهان را نداشتم و این مدال برایم خیلی حائز اهمیت است. خدا را شکر که این مدال جهانی را هم گرفتم.
نفر سوم جهان در پاسخ به این پرسش که چقدر سختی پشت این مدال قرار دارد، تاکید کرد: من ۲۶ تیرماه ۱۳۷۶ وارد رشته شمشیر بازی شدم و اکنون بعد از ۲۲ سال مدال قهرمانی جهان گرفتم. من در این ۲۲ سال خیلی سختی کشیدم و دوری از خانواده و تمرینات زیادی را تحمل کردم و الان می توانم به جرات بگویم خستگی ۲۲ ساله ام در رفت.

عابدینی در پاسخ به پرسش دیگری مبنی براینکه چقدر مدال المپیک را به خود نزدیک می بیند، تصریح کرد: من دو بار در المپیک حضور داشتم و یک مرتبه هم توانستم تا مرحله نیمه نهایی المپیک پیش بروم ولی متاسفانه نشد که به مدال برسم. الان هم تمام هم و غم من این است به مدال المپیک برسم و کلکسیون مدالهایم را با مدال المپیک کامل کنم. ان‌شاءالله این امر با دعای خیر مردم محقق پیدا کند.
او ادامه داد: رشته شمشیربازی شاید از رشته های محروم است و مشکلات مالی گریبانگیر فدراسیون و ورزشکاران است اما امیدوارم اسپانسر پیدا شود و به شمشیربازی بیشتر بها داده شود.
او در مورد رقابت با تیم مجارستان در بخش تیمی نیز گفت: رقابت در بخش تیمی خوب بود اما متاسفانه نتوانستیم عملکردی که می خواهیم را به اجرا بگذاریم و در نهایت ششم شدیم. البته ما راه خودمان را برای المپیک هموار کردیم و نزدیک به المپیک ۲۰۲۰ شده ایم. شاید ۷۰ -۸۰ درصد راه را رفته ایم. ان‌شاءالله در مسابقات بعدی سهمیه المپیک را قطعی کنیم و خبر خوش گرفتن سهمیه المپیک را به مردم بدهیم.

عابدینی در پاسخ به این پرسش که مدال برنز جهان چقدر می‌تواند روی انگیزه او در این یکسال باقی مانده تا المپیک تاثیرگذار باشد، گفت: مدال جهانی انگیزه من را دوبرابر کرد چرا که بعد از المپیک، قهرمانی جهان بالاترین سطح را دارد. همین انگیزه را در المپیک هم دارم که مدال بگیرم.
او در پایان گفت: از همسرم و دو فرزندم تشکر می‌کنم. من در سال، ۱۰ مسابقه می روم دوری از آنها خیلی سخت است. سختی های زندگی هم روی دوش همسرم است و دو دسته گل من را بزرگ کرده است. از پیمان فخری هم تشکر می کنم که همه جا در کنار من بود.