روزنامه گردی؛

روزی که رهبر چریک‌های فدایی خلق و بازمانده جریان سیاهکل دستگیر و کشته شد / محل اختفای صفاری آشتیانی کجا بود؟ +تصاویر

محمد صفاری آشتیانی در سال ۱۳۴۶ به اتفاق علی‌اکبر صفایی فرهانی به عراق رفته و پس از طی دوره‌های عملیات چریکی در سال ۱۳۴۹ مخفیانه به ایران بازگشت و مقدمات تشکیل شبکه‌ای را که مسبب حمله به پاسگاه سیاهکل بودند فراهم آورد. علی‌اکبر صفایی فرهانی که رهبری نظامی گروه سیاهکل را به عهده داشت در اواخر سال ۱۳۴۹ دستگیر و اعدام شد و محمد صفاری آشتیانی به فعالیت خود ادامه داد. وی پس از کشته شدن امیرپرویز پویان رهبری کلی بقایای چریک‌های فدایی خلق را بر عهده گرفت.

کد خبر: ۴۹۱۶۹۲

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۸ - ۲۰:۰۷

سرویس تاریخ «انتخاب»: ساعت ۲ بعدازظهر دوم مرداد ۱۳۵۱ نیروهای شهربانی پس از چند روز عملیات تعقیب و مراقبت موفق به کشف محل اختفای محمد صفاری آشتیانی، رهبر سازمان چریک‌های فدایی خلق، شدند. صفاری آشتیانی به محض مواجهه با مامورین اقدام به مقابله با آن‌ها با سلاح گرم کرد، اما در نهایت در اثر تیراندازی ماموران کشته شد.

محل اختفای رهبر چریک‌های فدایی خلق که بازمانده جریان سیاهکل بود و در ادبیات سیاسی حاکم «رهبر خرابکاران» نامیده می‌شد، خانه‌ای در خیابان سلمانیه تهران بود.

تصویری که می‌بینید راه‌روی همان خانه است که روزنامه اطلاعات یک روز بعد از این حادثه در صفحه چهارم خود منتشر کرد و در توضیح آن نوشت: «دیوار خانه بر اثر شلیک رگبار مسلسل سوراخ شده و قسمتی از کف این راه‌رو نیز که وی برای پنهان کردن اسلحه در آن جاسازی کرده بود به وسیله ماموران حفر شده است.»

شهربانی کل کشور طی اطلاعیه‌ای جزئیات ماجرا را این‌طور شرح داد: «در نتیجه مراقبت و پی‌گیری امنیتی و انتظامی مقارن ساعت دو بعدازظهر [دوم مرداد ۵۱] محمد صفاری آشتیانی که رهبری بقایای عناصر خرابکار را به عهده داشت در برخود با مامورین در حوالی محل اختفای خود واقع در منطقه سلیمانیه تهران ضمن مقاومت و پرتاب نارنجک و تیراندازی متقابل مامورین به قتل رسید.»

به گزارش روزنامه اطلاعات، خانه‌ای که محمد صفاری آشتیانی در آن سکونت داشت یک طبقه و دارای ۲ اتاق بود. طبق گفته ساکنان محل صفاری ۲۰ روز پیش از این واقعه خانه مذکور را اجاره کرده و به صاحبخانه گفته بود که به اتفاق همسرش در آن خانه سکونت خواهد کرد.

یکی دیگر از همسایگان نیز به خبرنگار اطلاعات گفت: «بعدازظهر دیروز [دوم مرداد ۵۱] با شنیدن صدای تیراندازی اهالی محل از خانه‌های خود بیرون ریختند ولی ماموران پلیس که کوچه را زیر نظر داشتند آن‌ها را برای جلوگیری از خطرات احتمالی به خانه‌های خود بازگرداندند، صدای تیراندازی مدتی به گوش می‌رسید. وقتی کاملا صدا خاموش شد ما به کوچه ریختیم و در آن‌جا بود که با جسد صفاری روبه‌رو شدیم.»

مردی که در خانه کناری محل حادثه سکونت داشت نیز اظهار داشت: «در خانه ظاهرا یک زن و شوهر سکونت داشتند. ما چهره زن را فقط صبح‌ها که برای جارو کردن مقابل خانه خارج می‌شد می‌دیدیم ولی هیچ‌یک از همسایگان تا دیروز نتوانستند مردی را که به اتفاق زن مورد بحث در این خانه زندگی کرد ببینند.»

خبرنگار اطلاعات همچنین صبح روز بعد از حادثه، یعنی سوم مرداد ۵۱، از داخل خانه مذکور دیدن کرد و از مشاهدات خود چنین نوشت: «دو قسمت از کف دو اتاق خانه مورد بحث که در قسمت جنوبی کوچه داریوش واقع است جاسازی شده بود که ماموران مقداری اسلحه و بمب دستی و نارنجک و دینامیت از آن کشف کردند. داخل یکی از درهای ورودی اتاق خانه نیز جاسازی شده بود و در کنار یکی از اتاق‌ها توده‌ای از روزنامه‌های تهران به چشم می‌خورد. در دو اتاقی که خرابکار مقتول سکونت داشت مقدار کمی از وسایل اولیه زندگی قرار داشت و چنین به نظر می‌رسید که خانه مزبور برای مدت کوتاهی اجاره شده است...»