مجوز گودبرداری خانه شاملو هم صادر شد

همسایه‌های خانه می گویند، مالک مجوز گودبرداری خانه «شاملو» را گرفته، همین امروز و فردا باید خانه را تخریب کنند تا کار گودبرداری براساس تاریخ مجوز، شروع شود. میراث فرهنگی هم خانه را نه فقط به خاطر نسبیت‌اش با این شاعر، ‌بلکه به دلیل ارزش‌های معماری‌اش واجد ثبت می‌داند و بر حفاظت‌اش تاکید دارد.

کد خبر: ۴۹۱۹۸۴

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۵۸

به گزارش ایسنا، بیش از سه ماه از انتشار نخستین خبرها درباره‌ی رایزنی‌های مالک خانه شاملو در خیابان نجات‌اللهی (ویلا)‌ نبش کوچه خسرو می‌گذرد؛ رایزنی‌هایی که به نظر می‌رسد به نتیجه رسیده‌اند و حتی شهرداری مجوز گودبرداری خانه را هم صادر کرده است، آن هم برخلاف درخواستی که در همان زمان میراث فرهنگی استان تهران، از شهرداری مبنی بر جلوگیری از تخریب خانه کرده بود.

همین یک ماه قبل بود که سازمان میراث فرهنگی با همکاری شهرداری و با حضور شهردار تهران، معاون رئیس جمهور و اعضای شورای شهر و حتی برخی مسوولان دیگر، بخش بالایی خیابان ویلا را به «گذر صنایع دستی» تبدیل کردند تا گردشگر بیشتری را جذب این منطقه‌ی بی‌رونق کنند.

منطقه‌ای که قطعا همین خانه‌های تاریخی هم اگر با شناسنامه‌ای کامل در مقابل چشم گردشگران قرار گیرد، چه بسا که پتانسیل تبدیل این خیابان را به سی‌تیر هم داشته باشد، آن‌هم با مطرح شدن طرح‌هایی برای سنگفرش کردن و پیاده‌راه کردن این بخش از خیابان.

خانه مدت‌هاست به جز در ورودی که همیشه با قفل و زنجیر بسته است، حتی هیچ چارچوبی و در و پنجره‌ی دیگری هم ندارد. این را از فاصله‌ی دور هم می‌توان به راحتی دید، زباله‌ها درون خانه پراکنده‌اند و می‌توان گفت این بنای تاریخی را با زباله پر کرده‌اند.

اما به نظر می‌رسد شهرداری وقتی پای امضای مجوزِ ساخت و ساز به میان می‌آید، همه طرح‌ها و نقشه‌های فرهنگی و تاریخی را فراموش می‌کند.

محسن شیخ‌الاسلامی – معاون میراث فرهنگی استان تهران – به ایسنا می‌گوید: «در همان زمان در نامه‌ای به شهرداری منطقه ۶ اعلام کرده بودیم این خانه ارزشمند است و از آن‌ها درخواست کرده بودیم تا حکمی برای تخریب خانه صادر نشود.

وی با بیان این که امروز – شنبه ۵ مرداد – بار دیگر در نامه و تماس با شهرداری منطقه ۶ نسبت به این قضیه تاکید می‌کنیم که تخریب و نوسازی این بنا ممنوع است، ادامه می‌دهد: اگر شخصی به نام شاملو هم برای مدتی در این خانه نبود، باز هم همین کار را انجام می‌دادیم، چون این بنا از نظر معماری دارای ارزش است و نباید از جداره‌ی خیابان نجات‌الهی حذف شود.»