تمام واقعیت ها درباره چربی «احشایی»

می ‌توانید تجمع چربی دور شکم را مساله‌ ای طبیعی و مربوط به سن و سال بدانید؛ اما نتایج بررسی ‌هایی که در دانشگاه تگزاس آمریکا انجام شده نشان می ‌دهد اضافه ‌وزن و تجمع چربی ‌های دور شکم ممکن است پیش ‌نشانه ‌هایی از مشکلات جدی‌ تری مانند بیماری‌ های قلبی باشد. محققان آمریکایی اعلام کرده اند که خطر مرگ و میر در مردان و زنانی که اندازه دور کمرشان به ترتیب بیشتر از 120 و 110 سانتی ‌متر است، دو برابر بیشتر از بقیه است.

کد خبر: ۴۹۷۸۶۶

تاریخ: ۰۵ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۲:۳۳

چربی احشایی که تحت عنوان چربی «فعال» نیز شناخته می شود، در اعماق حفره شکمی ذخیره شده و فرد را در معرض مشکلات جدی سلامت قرار می دهد.

این نوع چربی بر خلاف چربی زیر جلدی که قابل لمس است، اصلا قابل مشاهده نبوده و بر عملکرد هورمون ها تاثیر می گذارد. چربی احشایی نزدیک بسیاری از اندام های حیاتی مانند کبد، روده و پانکراس است و هرچه میزان آن بیشتر شود، خطر ابتلا به دیابت نوع 2، بیماری های قلبی و سندرم متابولیک را افزایش خواهد داد. در زنان، افزایش این نوع چربی با خطر ابتلا به سرطان سینه و جراحی کیسه صفرا ارتباط دارد:

یکی از دلایل مضر بودن چربی احشایی این است که محل قرار گیری آن در نزدیکی ورید باب است؛ این نوع ورید خون را از روده به کبد منتقل می کند. موادی که توسط چربی احشایی آزاد می شوند، از جمله اسیدهای چرب آزاد، وارد این ورید شده و به کبد می روند. چربی احشایی به طور مستقیم با خطر افزایش کلسترول بد یا ال دی ال، کاهش کلسترول خوب یا اچ دی ال و همچنین مقاومت به انسولین ارتباط دارد.

مقاومت به انسولین، شرایطی است که در آن سلول ‌های بدن پاسخ مناسبی به انسولین نمی ‌دهند و به دنبال آن جذب گلوکز دچار اختلال شده و به طور ثانویه باعث افزایش قند خون می ‌شود. در حالت مقاومت به انسولین مقدار انسولین تولید شده در بدن طبیعی و حتی بیشتر از مقدار طبیعی است اما مشکل در پاسخ سلول‌ ها به انسولین است. مقاومت به انسولین معمولا منجر به بروز دیابت تیپ 2 می‌ شود.

در کنار ورزش و فعالیت بدنی کافی، متخصصان علم تغذیه، برای خلاص شدن از چربی احشایی، تاکید زیادی بر پیروی از یک رژیم غذایی سالم دارند:

مصرف پروتئین کافی: پروتئین مهمترین ماده مغذی برای از بین بردن چربی احشایی است. این ماده مغذی به تقویت متابولیسم کمک کرده و باعث کاهش وزن و در نتیجه کاهش چربی احشایی می شود. مصرف پروتئین باعث تولید بیشتر هورمون لپتین یا هورمون سیری در بدن شده و میل به پرخوری را کاهش می دهد.

میوه ها و سبزیجات تازه: افزایش مصرف فیبر، یکی از مهمترین گام ها برای از بین بردن چربی احشایی است. برای اضافه کردن فیبر به رژیم غذایی، گیاهان و میوه های تازه بیشتری بخورید.

غلات کامل: غلات سبوس دار باعث کاهش وزن می شوند. این نوع غلات به آرامی در بدن هضم می شوند و فرد در نتیجه مصرف آنها، احساس سیری طولانی مدت می کند. غلات فراوری شده مانند نان سفید، برنج سفید، ماکارونی بدون سبوس یا شیرینی ها باعث افزایش چربی احشایی می شوند.

تخم مرغ: تخم مرغ سرشار از پروتئین، چربی های سالم و بسیاری از ویتامین ها و املاح ضروری است. تخم مرغ کالری چندانی ندارد و مصرف آن باعث کاهش اشتها می شود.

چای سبز: چای سبز در ترکیب با ورزش می تواند به شما در از دست دادن وزن کمک کند محققان می گویند موادی در چای سبز شناخته شده است که سبب تحریک بدن برای سوزاندن کالری و افزایش از دست دادن چربی شکم می شود.

فعالیت بدنی کافی: ورزش شدید و سخت چربی را از بین می برد و سرعت تجمع چربی های احشایی را در بدن طی سالیان متمادی کند می کند. نتایج مطالعات نشان می دهد نیم ساعت ورزش هوازی شدید، 4 روز در هفته بسیار کمک کننده است. استفاده از دوچرخه ثابت یا تردمیل نیز مفید است. فعالیت با شدت متوسط که ضربان قلب را افزایش دهد، سرعت تجمع چربی احشایی را کاهش می دهد. لازم نیست حتما به کلاس ورزشی بروید کافی است فعالیت های روزانه را با شدت بیشتری انجام دهید. تمرکز بر ورزش های مخصوص شکم را فراموش کنید زیرا با هیچ ورزش خاصی نمی توان چربی احشایی را از بین برد.

بهبود کیفیت خواب: داشتن خواب خوب شبانه در تنظیم وزن بسیار موثر است. افرادی که 6 تا 7 ساعت خواب خوب شبانه دارند، ظرف 5 سال کمتر از دیگران چربی احشایی ذخیره می کنند.

آوای سلامت