خودمراقبتی به چه معناست؟

متخصص روان‌پزشکی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم‌پزشکی استان زنجان گفت: خودمراقبتی، راه رسیدن به سلامت روان است.

کد خبر: ۵۰۷۱۹۲

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۹

احمد ذوالقدری‌ها  در رابطه با خودمراقبتی، اظهار کرد: خودمراقبتی عملی است که در آن هر فردی از دانش، مهارت و توان خود به‌عنوان یک منبع استفاده می‌کند تا به طور مستقل از سلامت خود مراقبت کند. مراقبت مستقل به معنی تصمیم‌گیری درباره خود و اتکا به خود است؛ البته این تصمیم‌گیری می‌تواند شامل مشورت و کسب کمک تخصصی و غیرتخصصی از دیگران باشد. اگرچه خودمراقبتی فعالیتی است که مردم برای تامین، حفظ و ارتقای سلامت روان خود انجام می‌دهند، ولی گاهی این مراقبت‌ها را نیز به سایر افراد انتقال می‌دهند.

وی با اشاره به پنج ویژگی مستمر خودمراقبتی، افزود: خودمراقبتی رفتاری است داوطلبانه، فعالیتی است آموخته شده، حق و مسئولیتی است همگانی برای حفظ سلامت خود، خانواده و نزدیکان. خودمراقبتی بخشی است از مراقبت‌های نوزادان، کودکان، نوجوانان و سالمندان و بزرگسالانی که قادر به خودمراقبتی نیستند و نیازمند دریافت مراقبت‌های بهداشتی از ارائه دهندگان خدمات اجتماعی یا بهداشتی خواهند بود و این موارد از جمله ویژگی‌های مستمر خودمراقبتی است.

این متخصص در رابطه با انواع خودمراقبتی، تصریح کرد: خودمراقبتی در حفظ وضعیت سلامتی، خودمراقبتی در ناخوشی‌های جزئی، خودمراقبتی در بیماری‌های مزمن و بیماری‌های حاد است.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم‌پزشکی استان زنجان در رابطه با تاثیرات خودمراقبتی در افراد، ادامه داد: خودمراقبتی در ارتقای سلامت و کیفیت زندگی، افزایش رضایت بیماران، استفاده از خدمات منطقی و کاهش هزینه‌های سلامت اهمیت به‌سزایی دارد.

ذوالقدری‌ها در رابطه با سواد سلامت روان، اظهار کرد: سواد سلامت روان به آگاهی و باورهای افراد در رابطه با اختلالات روان‌پزشکی گفته می‌شود و به شناسایی، مدیریت یا پیشگیری از این اختلالات کمک می‌کند.

وی در رابطه با سواد سلامت، تصریح کرد: سواد سلامت روان شامل توانایی شناخت اختلالات روان‌پزشکی، نحوه صحیح جستجو اطلاعات حوزه سلامت روان، شناسایی فاکتورهای خطر سلامت روان و علل اختلالات روان‌پزشکی، آگاهی نسبت به کمک‌های حرفه‌ای و نگرش شناسایی و درمان به موقع است.

متخصص روان‌پزشکی با اشاره به سه جزو اصلی سواد سلامت روان، ادامه داد: آگاهی، نگرش و شناسایی سه جزو اصلی سواد سلامت روان هستند که آگاهی بزرگ‌ترین جزو سواد سلامت است. نگرش در دو زیرگروه (نگرش در رابطه با اختلالات روان پزشکی یا افراد مبتلا به این اختلالات و نگرش در رابطه با دست‌یابی به کمک‌های حرفه‌ای یا درمان اختلالات روان پزشکی) مطالعه می‌شود.

این مسئول در رابطه با شناسایی که آخرین جزو سواد سلامت روان است، خاطرنشان کرد: شناسایی به معنای شناخت باورها، رفتارها و تظاهرات جسمی اختلالات روان‌پزشکی است.