تحلیل الجزیره از اظهارات اخیر سیدحسن نصرالله؛ سعد حریری حمایت شد یا تهدید؟

به گفته محمد نمر،روزنامه نگار و تحلیلگر مسائل سیاسی، سید حسن نصرالله، بعنوان حاکم فعلی جمهوری لبنان، طی صحبتهایی، پیامهای متعددی را به طرفهای سیاسی حاکم در لبنان رسانده و تهدید کرد در صورتی که تصمیم بگیرد کنار مردم تظاهر کننده بایستد، تنها در شرایطی از این تظاهرات باز می گردد که خواسته هایش محقق شده باشد.

کد خبر: ۵۰۸۳۷۱

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۸ - ۰۶:۰۰

الجزیره  نوشت: به گفته محمد نمر،روزنامه نگار و تحلیلگر مسائل سیاسی، سید حسن نصرالله، بعنوان حاکم فعلی جمهوری لبنان، طی صحبتهایی، پیامهای متعددی را به طرفهای سیاسی حاکم در لبنان رسانده و تهدید کرد در صورتی که تصمیم بگیرد کنار مردم تظاهر کننده بایستد، تنها در شرایطی از این تظاهرات باز می گردد که خواسته هایش محقق شده باشد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: وی در گفتگو با الجزیره افزود: این صحبت نصرالله با سعد الحریری، به منزله تهدیدی بود، مبتنی بر تحریک تظاهر کنندگان.

این در حالی است که طونی ابی نجم، دیگر تحلیلگر سیاسی، صحبتهای نصرالله را متکبرانه توصیف کرد، که خدمت بزرگی به تظاهر کنندگان کرده و انها را بر صاحب حق نشان داد.

ابی نجم تاکید می کند که تظاهرات، مشروعیت را از قوای سیاسی و حکومت سلب کرد. وی عقب نشینی ولید جنبلاط از استعفا را با توجه به مواضع همراه با تردید او، یک امر طبیعی دانست.

در مقابل، علی شکر، استاد روابط بین الملل، سخنرانی نصرالله را دربردارنده نوعی هوشیاری و بیداری سیاسی، به دور از تکبر دانسته و تاکید کرد که دبیر کل حزب الله از بقای نخست وزیر لبنان در منصبش، حمایت نموده است.

گزینه های مردم

در رابطه با گزینه های موجود برای حل بحران لبنان، نمر تاکید نمود که موضوع ارتباطی با هیچ طرف سیاسی لبنانی ندارد؛ چرا که آراء بین موافقان استعفای دولت و مخالفان آن، تقسیم شده است.

وی تاکید کرد که ابتکار عمل در دست مردم است، نه سیاستمداران و در صورتی که ملت لبنان در میدان اعتراض باقی بماند، مشروعیت دولت یا رئیس جمهور، پابرجا نخواهد ماند.

ابی نجم معتقد است که خواسته اصلی مردم، برکناری قدرت حاکم است و راه حل، تشکیل یک دولت نظامی به رهبری فرمانده ارتش است، که مأموریت زمینه سازی برای انتخابات را داشته باشد.

در این میان، شکر بر این عقیده است که لبنان وارد مرحله ای شده است که بدون تحقق نتایج مورد نظر، بازگشت از آن ممکن نیست. علاوه بر اینکه حل بحران در مدتی که نخست وزیر تعیین کرده نیز امکانپذیر نیست.