کناره گیری غیرمنتظره هند از بزرگترین پیمان تجارت آزاد جهان

هند همزمان با حضور نخست وزیر این کشور در بانکوک تایلند برای مشارکت در مذاکرات پیمان مشارکت جامع اقتصادی منطقه ای( RCEP) اعلام کرد که این کشور به این پیمان نخواهد پیوست. کناره گیری دهلی نو از امضای این پیمان درحالی صورت گرفته که مذاکرات در هفت سال گذشته دراین زمینه تقریبا نهایی شده بود.

کد خبر: ۵۱۰۷۶۵

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۰

ناندرا مودی نخست وزیر هند در حالی برای شرکت در سی و پنجمین اجلاس سران کشورهای عضو اتحادیه جنوب شرق آسیا موسوم به «آ سه آن» به بانکوک تایلند سفر کرد که مهمترین دستور کار این اجلاس گفت وگوی مشترک ۱۶ رهبر کشورهای مختلف جهان برای ایجاد بزرگترین منطقه آزاد تجاری در جهان اعلام شده بود.

این اجلاس که از روز یکشنبه هفته جاری با شعار تقویت چند جانبه گرایی و ارتباطات و همکاری های تجاری منطقه ای و بین المللی آغاز شده امروزسه شنبه به کار خود پایان خواهد داد.

گزارش های رسانه ای حاکی است، برنامه ها برای توافق در مورد امضای بزرگترین پیمان تجارت آزاد جهان (آر سی ایی پی) در اجلاس منطقه ای بانکوک، پس از اعتراضات داخلی به خصوص کشاورزان هندی مانع از ایجاد چنین توافقی شد.

پیشتر قرار بود این پیمان تا پایان سال جاری میلادی به امضای ۱۶ کشور برسد اما دولت تایلند روز دوشنبه با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که امضای این پیمان تا فوریه سال ۲۰۲۰ طول خواهد کشید. کمی پس از آن هند دوشنبه شب گزارش داد که این کشور به پیمان تجارت آزاد آسیا- اقیانوسیه نمی پیوندد، چرا که این پیمان هراس تولید کنندگان داخلی هند را به دنبال داشته است.

ناندرا مودی نخست وزیر هند نیز شب گذشته در توئیتی اعلام کرد: شکل کنونی پیمان آر سی ایی پی به طور کامل بیان کننده روح و اصول اساسی آن نیست. برای هند امکان ندارد که به پیمان RCEP بپیوندد. این توئیت مودی در رسانه های جهان بازتاب گسترده ای داشته است.

اعلام ناگهانی هند در مورد خروج از مذاکرات آر سی ایی پی در جریان اجلاس سران اتحادیه جنوب شرق آسیا در بانکوک آن هم پس از هفت سال مذاکرات طولانی در این زمینه شوکی بر روح کلی مذاکرات در این اجلاس ایجاد کرد که با واکنش برخی از رهبران کشورها مواجه شد. لی هسین لونگ نخست وزیر سنگاپور پس از آن اعلام کرد که مذاکرات این پیمان بدون هند ادامه خواهد یافت.

مون جائه این رئیس جمهوری کره جنوبی نیز گفت : ما دوباره با موج حمایت گرایی از اقتصاد داخلی روبه رو شدیم.

اکونومیک تایمز نیز به نقل از "ویجی تاکور سینگ "یک دیپلمات ارشد حوزه شرق آسیا در وزارت امور خارجه هند گزارش داد: تصمیم ما با توجه به تأثیر این توافق بر زندگی و معیشت انسان های معمولی هند از جمله فقیرترین فقیران گرفته شده است.

وی افزود: هند نگران دسترسی بازارهاست و از آن در هراس است که صنایع داخلی هند ضربه شدیدی از سیل واردات کالاهای چینی ارزان ببیند. ما شرکای خود را متقاعد ساختیم که هند به این پیمان نخواهد پیوست.

برخی رسانه های خارجی نیز به نقل از دیپلمات های حاضر در اجلاس بانکوک اعلام کردند که مودی در داخل کشورش تحت فشار زیادی دراین زمینه قرار دارد. کشاورزان و تولید کنندگان هند در سال های طولانی مذاکرات آر سی ایی پی همواره تظاهرات اعتراض آمیزی علیه پیوستن دهلی نو به این پیمان برگزار کرده اند و در جریان اجلاس کنونی نیز این اعتراض ها حتی از سوی برخی گروههای سیاسی نیز ادامه داشته است.

مذاکرات درمورد پیمان جامع شرکای اقتصادی منطقه ای (RCEP) در دو سال اخیر به طور مستمر مورد پیگیری قرار گرفته است. قرار بود ۱۶ کشور دراین پیمان تلاش ها برای ایجاد بزرگترین قرارداد آزاد تجاری درجهان را پیگیری کنند که اکنون با کنار رفتن هند این تعداد به ۱۵ کشور کاهش یافته است. در صورت توافق، این پیمان علاوه بر ۱۰ کشور عضو آسه آن (مالزی، اندونزی، فیلیپین، سنگاپور، تایلند، کامبوج، لائوس، میانمار، ویتنام و برونئی) کشورهای چین، استرالیا، کره جنوبی، نیوزیلند و ژاپن را در یکی از بزرگترین قراردادهای تجارت آزاد در جهان گردهم می آورد که کمتر از نیمی از جمعیت جهان را در خود جای داده اند. هدف این پیمان ایجاد ۳۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان اعلام شده است.

علاوه بر تایلند که صندلی ریاست این اتحادیه را در سال ۲۰۱۹ میلادی برعهده دارد، برونئی، کامبوج، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، فیلیپین، سنگاپور، تایلند و ویتنام دیگر کشورهای عضو اتحادیه آسه آن هستند که درسال ۱۹۶۷تشکیل شد. این کشورها در بیش از نیم قرن اخیر عمدتاً با ارزهای رایج بین المللی معاملات تجاری گسترده درون منطقه‌ای را انجام داده‌اند. جنوب شرق آسیا با جمعیتی افزون بر ۶۵۰ میلیون نفر یکی از بازارهای مهم و بالقوه جهانی محسوب می شود و تاکنون توانسته است مدل موفقی از همکاری های تجاری منطقه ای را در جهان به نمایش گذارد.

در حال حاضر آسه آن پنجمین اقتصاد بزرگ دنیاست. براساس برنامه ریزی های درون منطقه ای قرار است این بلوک اقتصادی تا سال ۲۰۳۰ به چهارمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود.