قصد یوجی یامادا برای ادامه فیلمسازی تا ۱۰۰ سالگی

کارگردان نامدار ژاپنی با رونمایی از پنجاهمین فیلمش از داستان‌های تورا-سان گفت تا ۱۰۰ سالگی به فیلمسازی ادامه می‌دهد.

کد خبر: ۵۱۰۷۷۷

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۸ - ۱۰:۳۸

به نقل از ورایتی، یوجی یامادا که سال ۱۹۳۱ در اوساکا به دنیا آمد، سال ۱۹۵۴ در اوج عصر طلایی سینمای بعد از جنگ ژاپن وارد استودیو شوچیکو شد. او سال ۱۹۶۱ نخستین تجربه کارگردانی خود را با فیلم کمدی «غریبه‌های طبقه بالا» انجام داد و بعد از آن در این ژانر متخصص شد.

در سال ۱۹۶۹ او نخستین فیلم از مجموعه‌ای از ۴۸ فیلم کمدی را ساخت که با تمرکز بر مردی ولگرد به نام توراجیرو کوروما که همه او را با نام تورا-سان می‌شناسند، شکل گرفت.

داستان فیلم‌های تورا-سان که بر پایه یک سریال تلویزیونی ساخته شده بودند که یامادا آن را کارگردانی کرده و فیلمنامه‌اش را نوشته بود، در شهر شیباماتا که زادگاه قهرمان ماجرا بود اتفاق می‌افتاد. قهرمان داستان با نقش‌آفرینی کیوشی آتسومی مردی پرانرژی و هیجان‌زده دور خانواده و همسایه‌ها و فردی خجالتی اطراف زنان بود.

با وجود اینکه تورا-سان همیشه در عشق شکست می‌خورد، تبدیل به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های ژاپن شد و توانست تا حتی یک دهه بعد از اینکه آخرین فیلم در سال ۱۹۹۵ منتشر شد هم به درآمدهای استودیو شوچیکو کمک کند. سال بعد آتسومی از سرطان درگذشت و بعد از ساختن فیلمی در سال ۱۹۹۷ در یادبود او، یامادا شخصیت محبوبش را به بازنشستگی فرستاد.

اما بعد از یک مسیر کاری موفق که شامل نامزدی دریافت جایزه اسکار برای درام «سامورائی گرگ‌ومیش» سال ۲۰۰۲ و مجموعه موفق «چه خانواده فوق‌العاده‌ای!» هم می‌شود، حالا یامادا با فیلم «تورا-سان، ای کاش اینجا بودی» که پنجاهمین فیلم در این مجموعه ۵۰ ساله است به فستیوال فیلم بین‌المللی توکیو بازگشته است. این فیلم که برای افتتاح فستیوال هم انتخاب شد، حول محور خواهرزاده تورا-سان می‌گردد.

یامادا در سخنان خود در کلوپ فیلمسازان خارجی ژاپن گفت: وقتی فیلم نهایی را دیدم متوجه شدم که برای ساختن آن به ۵۰ سال زمان احتیاج داشتم. فوق‌العاده است که در ۸۸ سالگی می‌توانم چنین فیلمی بسازم.

او قصد دارد به کارش ادامه بدهد. این کارگردان گفت: در ایالات متحده کلینت ایستوود هنوز دارد سخت کار می‌کند و کارگردان‌هایی مانند کانتو شیندو و مانوئل دو الیویرا از پرتغال تا وقتی ۱۰۰ ساله بودند فیلم می‌ساختند بنابراین برای من هم هنوز امید هست.