فرهاد دانشجو: من پروفسورم

فرهاد دانشجو گفت و گویی با روزنامه روزگار انجام داده که حاوی نکات جالبی است. او که شان علمی خود را در این مطلب پرفسور تلقی کرده، ضمن آنکه تلاش کرده عدم پذیرشش توسط هاشمی کمرنگ شود و خود را فراجناحی جلوه دهد، سرنوشت خودش را به سرنوشت هاشمی گره زده

کد خبر: ۵۱۰۹۱

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۳:۴۲

بازتاب نوشت:

فرهاد دانشجو گفت و گویی با روزنامه روزگار انجام داده که حاوی نکات جالبی است. او که شان علمی خود را در این مطلب پرفسور تلقی کرده، ضمن آنکه تلاش کرده عدم پذیرشش توسط هاشمی کمرنگ شود و خود را فراجناحی جلوه دهد، سرنوشت خودش را به سرنوشت هاشمی گره زده و با ادبیاتی مودبانه تر از برادرش در خصوص رئیس هیات امنای دانشگاه همان مواضع را به نوعی دیگر تکرار کرده است.

بخش جالبی از گفت و گوی این چهره واجد اعتماد به نفس بالا که به یک باره حال اقوامش خوب شد و بنابرادعای خودش به تکلیف برخی علما و بزرگان کاندیدا شده، در ادامه می آید:

- در خصوص تغییر رئیس دانشگاه من هفت هشت ماه است که در جریان هستم و تا آنجایی که یادم می آید کسی در این باره با من صحبت  نکرده است.

- روزی که من از دانشگاه تربیت مدرس خداحافظی کردم، برادران من بسیار درگیر کارهای اجرایی بودند و حس کردیم یکی از ما باید بیشتر به پدر و مادرمان برسیم، هر دو با هم دچار کسالت شده بودند و من  صرفاً به دلیل رسیدگی به پدر و مادر دانشگاه تربیت مدرس را رها کردم. برای کسانی که مسائل اخلاقی جایگاه یک ندارد شاید قبول این قضیه کمی سخت باشد ولی برای کسانی که پدر و مادرشان را خیلی دوست دارند، قبول این مساله خیلی سخت نیست. و الحمدلله گویا همین رسیدگی و مراقبت و پشتیبانی روحی یک  مرتبه وضعیت جسمی آنها را بسیار بهبود بخشید.

- به آیت الله (هاشمی) گفتم رزومه 10 روز قبل ارسال شده و به دست شما هم رسیده و الان من آمادگی کاندیدا شدن دارم، اگر شما مخالفید بگویید کاندیدا نشوم. ایشان عنوان کردند مخالف کاندیداتوری من یا هر کس دیگری نیستند اما احتمالاً کاندیدا کس دیگری باشد. نگفتند قطعاً، گفتند مشورتی باید بکنند و تصمی مشان را بعداً م یگیرند ولی مخالف کاندیداتوری نیستند. من اضافه کردم برای من خیلی مهم است که سیدحسن هم مخالف نباشند، اگر ایش ان هم مخالف هستند بگویید تا من کاندیدا نشوم! ایشان گفتند سیدحسن هم در این مساله نظرشان با نظر من یکسان است، بنابراین به احتمال قوی ایشان هم مخالف نیستند. بنابراین یک اجماع صورت گرفت و آن اجماع این بود که در کل اعضای هیات امنا هیچ کس مخالف کاندیداتوری من نبود، پس اجماع اتفاق افتاد!

- بزرگانی (علمایی) هم بودند که به من می گفتند فضا را خالی نگذار و خودت را در معرض انتخاب قرار بده.

- آقای هاشمی را هم من از ابتدای نظام جمهوری اسلامی تا قبل از سال ۸۸ بسیار انسان والا و بزرگ و یکی از ستونهای انقلاب می دانستم و بعدش هم گل ههایی داریم دیگر. شاید، مثلا تفاوت یک آدم میان هرو با آدم تندرو این است که به این سرعت تصمیم گیری نمی کند. آدم میانه رویی مثل من به هر صورت می گوید من سوال هایی دارم که بی پاسخ مانده است.

- اگر یک آدم میان هرو بین آقای هاشمی و احمدی نژاد قرار نمی گرفت میانه رو نبود، در یک طیف قرار می گرفت. چون میانه رو هستم دقیقاً بین آنها هستم. یعنی نه در طیف آقای هاشمی هستم، نه در طیف آقای احمد ینژاد، بنابراین میانه رو هستم، لذا جای خیلی خوبی است. هم از امکانات و توان مدیریتی که آیت الله هاشمی دارند استفاده خواهیم کرد، هم از توان و امکانات دولت...

- اگر من مسوول امضای حکمی بودم در ماه صفر این کار را نمی کردم. صبر میکردم این ماه تمام بشود و فکر میکنم ماه ربیع الاول که آغازش را تبریک می گویم بهتر باشد برای صدور حکم. حالا بعضیها که مثل ما به جنبه ی دیگری از قضیه هم نگاه میکنیم خدا خدا می کنیم که این اتفاق نیفتد. به هر دلیلی بوده خوب بوده و فکر هم می کنم تا سه شنبه این هفته یا هفته دیگر بخورد.

- اگر امضا نشود، به هر صورت نظام جمهوری اسلامی برای اینکه تصمیمات قانونی اش را اعمال کند مسیری دارد دیگر، آن مسیر طی میشود و بعد حکم می خورد.

- سیدحسن دو سه بار به من گفت که من به شما رای میدهم! و فکر میکنم رای ندادن ایشان جنبه احترام داشت! یعنی فکر نمی کنم رای سیدحسن کس دیگری باشد یا میخواسته به کس دیگری رای بدهد و به خاطر احترام به حضرت آیت الله هاشمی، چون ایشان ان قلتی در خصوص نحوه را ی گیری داشتند، سید حسن هم نظرشان این بود ا نقلت حل شود بعد. اما بر اساس چیزی که در جلسه به من گفتند، تصورم این است که ایشان موافق هستند و اگر رای میدادند، به من رای میدادند. درباره نحوه هم به نظر من نحوه خوبی بود. هیات امنایی که افرادش همه دارای حق رای هستند. فضای اطاعت محض و غی رواقعی نبود و فضایی بود که قانون این افراد را برای ایجاد آن فضا گذاشته و هر کس نظر خودش را میدهد و فکر میکنم آن جلسه خیلی خوب نشان داد که هر کس دارای حق رای است. در سیستمهای آکادمیک مدیریت تک نفره نیست، مدیریت جمعی است.

- اعتقاد دارم خیل یها دوست دارند فضای دانشگاه آزاد را یک فضای سیاسی نشان بدهند. اعتقاد دارم برخی افرادی که برای ۲۹ سال، 30 سال در دانشگاه آزاد مسوولیت داشتند، شاید کم علاقه نداشته باشند که بگویند انتخاب سیاسی بوده، ولی واقعاً ای نجوری نبوده است، این یک فرآیند آکادمیک بوده...

سوال: سه نفر هم با نظر ایشان موافق بوده اند، طرف دیگر آقای احمدی نژاد است که از وقتی سر کار آمده معتقد است این مجوعه باید اصلاح شود و راه اصلاح تعویض کردن مدیر مجموعه است،  درست است؟

-اینها نظرات شماست.

مجموعه دولت بارها این را مطرح کرد ه اند.

-من نه دید هام نه شنید ه ام!

- ببخشید شما آدمها را عروسک فرض میکنید و این توهین به شأن آدمهای آنجاست. من به عنوان یک پروفسور عروسک هیچ کس نیستم. نه هاشمی، نه احمد ینژاد، نه وزیر علوم، نه وزیر بهداشت، نه هیچ کس، و آن طور که من دیدم در جلسه بقیه اعضا هم اینطور نیستند، حتی اعضای هیات دولت هم عروسک دولت نیستند، یعنی وزیر هر چیز که نظر دولت باشد در هیات امنا بگوید اینجور نیست. هم رئیس دولت از وزیرش چنین چیزی نمیخواهد، هم وزیر، وزیری نیست که در جلسه به چیزی که اعتقاد ندارد رای بدهد.

- رای به رئیس هیات امنا در یک بسته ای ارائه شد و در آن بسته یکی از اعضا اعلام کردند آماده هستند که رای بدهند مشروط به سه دلیل. طالبی هم مطرح و مصوباً با هم تصویب شد و نوارش هم موجود است. آن بسته با هم تصویب شد و طبیعتاً  نباید هیچ کدام از آن مصوبات مخدوش باشد و من شخصا هیچ شبه های در انتخاب رئیس دانشگاه و رئیس هیات امنا نمیبینم. هر دو انتخاب شدند، هستند و خواهند بود! ... هیات امنا میتواند فردا جلسه بگذارد و رایش را از من پس بگیرد. درباره رئیس هیات امنا هم همی نطور. اعضای هیات امنا میتوانند هر موقع صلاح دیدند جلسه بگذارند و این روسا را عوض کنند ولی فضای کلی جلسات احترام به رئیس دانشگاه و رئیس هیات امناست و فکر  میکنم این برداشت کلی موجود است.