روزنامه جمهوری اسلامی: مداحان بیسواد و منبری های بددهن، آبروی هم لباسان خود را می برند

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: متاسفانه در این ایام شاهد هستیم بعضی از روحانیون و افرادی که قبل از هرگونه پست و منصب سیاسی در جامعه اسلامی به عنوان واعظ و منبری شناخته می‌شوند و باید خود الگو و سرمشق دیگران باشند، به صورت علنی و صریح از پشت تریبون‌های رسمی انواع اتهام و ناسزا و الفاظ نامناسب را خطاب به شخصیت‌ها و بزرگان کشور که بعضا هم لباس خودشان هم هستند بیان می‌کنند و هیچ محدودیت و پرهیزی هم در هیچ سطحی از سطوح ندارند.

کد خبر: ۵۱۸۵۸۱

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۸ - ۱۳:۵۷

گاه خطاب به فردی که رئیس‌جمهور کشور بوده و بیش از بیست میلیون نفر به او رای داده‌اند جسارت می‌کنند که در حقیقت این عمل، اهانت به مردم شریف و انقلابی کشور اسلامی است که به سخنان و دعوت رهبر معظم انقلاب گوش داده و بعضا علی‌رغم میل باطنی در انتخابات شرکت کرده‌اند و گاه نسبت به جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که حضرت امام آن را عصاره فضائل ملت می‌دانند، رکیک‌ترین الفاظ را بکار می‌برند درحالی که در میان آن‌ها افراد شریف و خدوم زیادی وجود دارند و در هرصورت همگی وکلای مردم بوده و احترامشان به واسطه جایگاهی که دارند، بر همه واجب است.

متاسفانه این روش ناپسند و این عمل زشت سال‌هاست ازسوی برخی مداحان بی‌سواد تریبون به دست و منبری‌های بد دهان و تازه به دوران رسیده که دسترسی به آنتن صداوسیما هم پیدا کرده‌اند و این مرکزی را که به فرموده حضرت امام باید دانشگاه بزرگ اسلامی و ملی باشد از حیز انتفاع انداخته‌اند، شروع شده و ادامه یافته است.

همچنین برخی از خطیبان جمعه مرکز کشور که آن را ‌ام‌القرای جهان اسلام هم می‌نامند یا مراکز استان‌های مهم که خود از علما و خبرگان این مردم محسوب می‌دارند و سنی از آنان گذشته است و خطاب به رئیس‌جمهور یا رقبای سیاسی خود از ادبیات نامناسب و الفاظ نابجا استفاده می‌کنند و یا برخی روحانیونی که خود را نماینده و وکیل شهر مذهبی قم و جامعه روحانیت معرفی کرده با پرخاشگری و صدا بلند کردن و هیاهو از تریبون مجلس به دیگران جسارت می‌کنند.
واقعا انسان  احساس می‌کند نکند همه این معارف و مواعظی که سالیان سال است ما به خورد ملت داده و می‌دهیم برای دیگران است و خودمان را شامل نمی‌شود.
فراموش نمی‌کنیم، حضرت امام می‌فرمودند: یکی‏ از تجار پیش یکی ‏از علمای بزرگ ـ حالا کی بوده است نمی‏دانم ـ رفته است و گفته است که آقا! اگر پشت کتاب یک چیزی نوشته ‏اند به ما هم بگویید، برای اینکه ما می‏ینیم که شما ما را دعوت می‏کنید به خیر و صلاح، و خودتان نیستید اهلش. معلوم می‏شود یک مطلب دیگری در کار است. آن آقا گریه کرده است ـ از قراری که گفته ‏اند و گفته است حاجی هیچ چیز دیگری نیست و ما فاسد هستیم. (صحیفه امام، ج18، ص13)