تختی؛ نامی حک شده بر کوچه دلها

کد خبر: ۵۲۲۳۱۱

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۶

سید مهدی فاطمی: پنجاه و دومین سالگرد درگذشت جهان پهلوان تختی مصادف شده است با ایام تغییر نام خیابان تختی در منطقه یک تهران به عنوان استاد جلیل شهناز ، نوازنده شهیر موسیقی ایران.

اتفاقی که در سکوت مبهم و توام با رضایت مسوولین و مدیران ورزش کشور،‌رخ داده و البته اعتراض و انتقاد شدید جامعه کشتی را بدنبال داشت قهرمانان بلندآوازه کشتی بیانیه داده و از این اقدام شورای شهر ابراز نارضایتی کردند .‌در مقابل ،‌رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی این شورا توضیحاتی مبسوط و پر طول و دراز در خصوص دلایل حذف این نام بزرگ بیان داشته است که این توجیه گری برای هیچکس قانع کننده نبود.

در شرایطی که نمایش ساز و آلات موسیقی در صدا و سیمای ایران به ظاهر ممنوع بوده و هست اتفاق خوب و شایسته یعنی همین نشستن نام یک هنرمند با اصالت موسیقی سنتی بر خیابانی از کوی و برزن کلان شهر تهران، اما چرا در این میان نام تختی باید قربانی تجدد گرایی و نیک اندیشی دوستان عضو شورای شهر شود؟! از طرفی اخباری از آبادان به گوش می رسد که تصمیماتی در خصوص تغییر نام استادیوم قدیمی تختی این شهر گرفته شده است‌! آنها چه دلیلی برای این اقدام دارند؟

این رویکرد ناصوابی که در طول یکی دو سال گذشته با ساخت فیلم سینمایی جهان پهلوان تختی آغاز شده و با تولید برنامه هایی موهن و هدفمند در رسانه ملی به قصد تخریب شخصیت ممتاز آن اسطوره بی بدیل دنیای قهرمانی و جوانمردی ادامه یافته است، گویا قصد متوقف شدن نداشته و به مرحله تازه ای گام گذاشته است. مرحله حذف نام. غافل از آنکه شهرت و محبوبیت جهان پهلوان وام دار تعدد حضور نام بلند آوازه او در معابر و امکان و استادیوم‌ها نبود بلکه مهری عمیق بر دل‌ها نشانده بود که هرگز زدودنی نیست.

تختی ستیزی و تختی هراسی چگونه به یکباره و بعد از چهل سال وارد فرهنگ، ورزش و رسانه ما شد؟ چگونه است که هر کس به قدر بضاعت خود سعی در ایجاد شبهه در آراستگی روح آن بزرگوار دارد؟

تختی نه نیازمند درج نامش در کوچه و خیابان و ورزشگاه است، و نه شخصیتش با بدترین دسیسه چینی ها و تحریف تاریخ در نظر مردم به خاک می افتد! او عزیز کرده خدا بوده و هست و این مهری که همگان به او دارند حک شده بر قلبهاست چنین عشق و ارادتی با حذف نام و تحریف و تخریب از میان رفتین نیست.مرگ برای او آغاز ماندگاری و جاودانگی بود. او‌ را اگر شامگاه هر شب از گور در آورده و بر دار کشند ، هر روز سحر با اولین تیر ترکش خورشید طلوع کرده و بر قلبها تابیدن آغاز خواهد کرد. این پاداش با مردم بودن او طی سال‌های عمر کوتاه اما پرافتخارش بود. روحش شاد بادش‌گرامی.