دانستنی‌هایی درباره حمله قلبی خاموش

علائم یک حمله قلبی خاموش می تواند به راحتی به دلایل دیگری از جمله سوء هاضمه، ورزش شدید یا حتی دندان درد ربط داده شده و با آنها اشتباه گرفته شود.حملات قلبی معمولا دارای یک سری علائم مشخص مانند سینه درد، تنگی نفس، و احساس فشار سنگین در ناحیه سینه هستند. اما همواره نیز این گونه نیست.

کد خبر: ۵۲۸۵۱۵

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۲

حملات قلبی خاموش با نام رسمی انفارکتوس میوکارد خاموش (SMI)، به این نام شناخته می شوند زیرا علائم آنها به اندازه ای جزئی و خفیف است که افراد اغلب متوجه آنها نشده یا آنها را نادیده می گیرند.

به گزارش "اینسایدر"،اما این به معنای آن نیست که می توان یک حمله قلبی خاموش را نادیده گرفت و به گفته کارشناسان پزشکی این نوع نیز می تواند به اندازه یک حمله قلبی متعارف خطرناک باشد.

یک حمله قلبی خاموش چیست؟

مطالعه ای با حضور نزدیک به 10 هزار شرکت کننده که در سال 2015 در نشریه Circulation منتشر شد، حملات قلبی خاموش و موارد معمول را با یکدیگر مقایسه کرده و مشخص شد که حملات قلبی خاموش تقریبا نیمی از تمام موارد حملات قلبی را شامل می شوند.

به گفته نیکول وینبرگ، پزشک متخصص قلب در مرکز سلامت پراویدنس سنت جانز، در برخی موارد افرادی که یک حمله قلبی خاموش را تجربه می کنند با هیچ نشانه ای مواجه نیستند. اما اغلب چند نشانه خفیف که تشخیص آنها می تواند دشوار باشد، وجود دارند که از آن جمله می توان به خستگی، سوزش سردل، ناراحتی در سینه، پشت یا فک، و تنگی نفس اشاره کرد.

یک حمله قلبی معمولی می تواند دارای علائم مشابهی باشد اما اغلب با یک احساس فشار یا درد در سینه، دست ها، گردن، پشت و/یا فک همراه است

افزون بر این، علائم یک حمله قلبی خاموش می تواند به راحتی به دلایل دیگری از جمله سوء هاضمه، ورزش شدید یا حتی دندان درد ربط داده شده و با آنها اشتباه گرفته شود. اگرچه علائم ممکن است شدت چندانی نداشته باشند، یک حمله قلبی خاموش به اندازه هر حمله قلبی دیگری می تواند خطرناک باشد.

حملات قلبی خاموش خطرناک هستند

حملات قلبی - هم خاموش و هم معمولی - زمانی رخ می دهند که جریان خون کافی به قلب نمی رسد. یک حمله قلبی خاموش می تواند به اندازه یک حمله قلبی معمولی خطرناک باشد. این شرایط خطر تجربه یک حمله قلبی دیگر و همچنین احتمال نارسایی قلبی را افزایش می دهد.

باز کردن مسیر یک سرخرگ قلبی به محض ایجاد گرفتگی در آن بسیار مهم است تا از کاهش جریان خون به سمت قلب و در نهایت بروز بافت زخمی که در توانایی قلب برای ارائه عملکرد عادی خود اختلال ایجاد می کند، پیشگیری شود.

در شرایطی که مطالعه منتشر شده در نشریه Circulation نشان داد که حملات قلبی خاموش در مردان بیشتر از زنان شایع هستند، مشخص شد که زنان احتمال بیشتری دارد مرگ ناشی از این شرایط را تجربه کنند. به گفته انجمن قلب آمریکا، این ممکن است با نادیده گرفتن علائم از سوی آنها و پزشکشان مرتبط باشد.

همچنین، پژوهشگران متوجه شده اند که حملات قلبی خاموش بین افراد مسن مبتلا به دیابت شایع‌تر است. به عنوان مثال، در یک مطالعه که در سال 2012 در نشریه American Medical Association منتشر شد، 14 درصد از 337 شرکت کننده مبتلا به دیابت یک حمله قلبی خاموش را تجربه کردند. در مقام مقایسه، 9 درصد این شرکت کنندگان یک حمله قلبی معمولی را تجربه کرده بودند.

در مورد یک حمله قلبی معمولی، پزشکان می توانند درمان هایی شامل عمل جراحی، داروها، و تغییرات سبک زندگی را توصیه کنند. این یکی دیگر از دلایل نگران کننده بودن حملات قلبی خاموش هستند. اگر از بروز یک حمله قلبی آگاه نباشید، از امتیاز درمان و مد نظر قرار دادن اقداماتی برای پیشگیری از وقوع مجدد آن نیز برخوردار نخواهید بود.

افزون بر این، شما ممکن است تنها زمانی متوجه شوید که یک حمله قلبی داشته اید که بروز علائم نارسایی قلبی به دلیل حمله قلبی خاموش که به عضلات قلب آسیب رسانده است را تجربه کنید.

چگونه حملات قلبی خاموش را تشخیص دهیم

اگر فکر می کنید ممکن است در حال تجربه علائم یک حمله قلبی هستید، باید بلافاصله به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید. اما در بیشتر موارد حملات قلبی خاموش، علائم جزئی و خفیف هستند یا علائم خاصی وجود ندارند و از این رو، فرد نیازی به مراجعه به پزشک احساس نمی کند.

اغلب، تشخیص حملات قلبی خاموش به طور تصادفی طی یک معاینه روتین یا در زمان مراجعه به پزشک برای بررسی دلیل علائمی بلند مدت مانند خستگی، تنگی نفس و سوء هاضمه تشخیص داده می شوند.

از عوامل خطر برای حملات قلبی خاموش همانند دیگر انواع حمله قلبی می توان به سابقه خانوادگی حمله قلبی، سن بالا، انتخاب های ناسالم سبک زندگی مانند سیگار کشیدن یا ورزش ناکافی، چاقی و بیماری هایی مانند پرفشاری خونی، کلسترول بالا و دیابت اشاره کرد.

اگر پزشک شما نسبت به یک حمله قلبی خاموش مشکوک شده باشد، احتمالا گام بعدی انجام یک الکتروکاردیوگرام است که فعالیت الکتریکی قلب را نشان داده و می تواند آسیب وارده به این اندام ناشی از یک حمله قلبی را مشخص سازد.