The Week:

چه خواهد شد اگر سه‌شنبه بزرگ تکلیف هیچ چیزی را روشن نکند؟ / آیا واقعاً برنی سندرز کاندیدای نهایی دموکرات‌ها خواهد بود؟

در حال حاضر تعدادی از نظرسنجی‌های ایالات مختلف برای سه شنبه بزرگ و فراتر از آن نشان دهنده پیروزی بزرگ سندرز در نوادا و همچنین عملکرد بحث برانگیز مایک بلومبرگ در لاس وگاس است. این نتایج اطلاعات مختصری درباره آینده رقابت انتخاباتی به ما می‌گویند.

کد خبر: ۵۳۲۷۵۳

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ - ۰۶:۰۰

نوح ویلمن در The Week نوشت: شاید برای من عجیب به نظر برسد که هر گونه شک و تردیدی را در مورد این موضوع برجسته کنم. سندرز در حال حاضر به چیزی که هیچ نامزد دیگری نرسیده، دست یافته است. وی در هر سه انتخابات مقدماتی اکثریت آراء را به دست آورد و حاشیه امنیت پیروزی او هم روز به روز افزایش یافته است. با این حال علی‌رغم موفقیت‌های سندرز در نظرسنجی‌ها و انجمن‌های ایالتی، او هنوز راه طولانی برای کاندیداتوری در پیش دارد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: در حال حاضر تعدادی از نظرسنجی‌های ایالات مختلف برای سه شنبه بزرگ و فراتر از آن نشان دهنده پیروزی بزرگ سندرز در نوادا و همچنین عملکرد بحث برانگیز مایک بلومبرگ در لاس وگاس است. این نتایج اطلاعات مختصری درباره آینده رقابت انتخاباتی به ما می‌گویند.

از یک سو، سندرز هنوز در كالیفرنیا راه درازی پیش رو دارد جایی که بیشتر رقابت‌‌ها میانگین 15 درصد را برای پیروزی نمایندگان مشخص می‌کند. نظرسنجی‌های اخیر کلرادو، یوتا، ورمونت و مین اطلاعات چندانی به ما نمی‌دهد، بلکه تنها بر اساس عوامل جمعیت شناختی پیروزی سندرز را تشریح می‌کند.

فراتر از آن ایالات، تصویر بسیار مبهم و مطلوب‌تری از سندرز وجود دارد. بایدن در دو نظرسنجی اخیر در کارولینای شمالی توانست اکثریت را به دست آورد. او همچنین در جدیدترین نظرسنجی اوکلاهما و همچنین میسوری که پس از سه‌شنبه بزرگ برگزار می‌شود هم شرایط مطلوبی داشت. این نظرسنجی‌ها از این جهت حائز اهمیت است که بایدن اخیرا موفقیت‌های چندانی به دست نیاورده در حالی که سندرز هر سه انجمن ایالتی اخیر را پیروز شده است، از سوی دیگر نباید فراموش کرد که مایکل بلومبرگ نیز با صرف هزینه‌های هنگفت وارد میدان شده است.

حال سوال این است که اگر بایدن برنده کارولینای جنوبی شود و در سه شنبه بزرگ نیز در حداقل پنج و شاید هفت ایالت جنوبی و مرزی به پیروزی برسد، در آن صورت چه کسی نامزد پیشرو حزب دموکرات خواهد بود؟  برای پاسخ به این پرسش باید دید که چه کسانی در رتبه‌های دوم و سوم قرار می‌گیرند.

در نظرسنجی اخیر در کالیفرنیا، الیزابت وارن در رده دوم قرار گرفت و شانس نسبتا خوبی هم در نظرسنجی بعدی دارد. حتی یک چهارم نمایندگان 415 نماینده کالیفرنیا می‌توانند ارزش بیشتری از کل نمایندگان ایالت ماساچوست وارن داشته باشند. یک پیروزی در آنجا همراه با یک حضور قدرتمند در کالیفرنیا، کلرادو، تگزاس و جاهای دیگر ممکن است برای وارن کافی باشد تا باور پیدا کند که او هم می‌تواند.

در ایالت‌های جنوبی و مرزی که بایدن نفوذ بیشتری دارد، رقابت او در کنار سندرز با بلومبرگ نیز جالب توجه خواهد بود. در جدیدترین نظرسنجی‌ها، بلومبرگ در اوکلاهما و میسوری با اختلافی قابل توجه در رتبه دوم قرار گرفته و در نظرسنجی کارولینای شمالی از رده سوم به صدر آمده است. اگر او بتواند این نظرسنجی‌ها را به رأی قطعی به نفع خودش تبدیل کند، می‌تواند حتی اگر نامزد پیشرو نشود حداقل بایدن را پشت سر بگذارد.

انتظار می‌رود که سندرز در میسوری و می سی سی پی نتیجه را واگذار کند. در 17 مارس، سندرز به احتمال زیاد با توجه به نظراتش در مورد آیپک فلوریدا را هم از دست بدهد، ایالتی که پایگاه اصلی بلومبرگ است. در حال حاضر نمی‌توان به او اطمینان داد که در ایلینویز یا اوهایو قطعا پیروز خواهد شد چرا که هر دو این مناطق ویژگی‌هایی دارند که بایدن در آن‌ها از شانس بیشتری برای پیروزی برخوردار است. سندرز می‌تواند انتظار پیروزی در ویسکانسین و اورگان را داشته باشد اما به احتمال زیاد لوئیزیانا و جورجیا را باید به بایدن واگذار کند.  نیویورک، پنسیلوانیا و نیوجرسی، ایالت‌های دیگری هستند که بلومبرگ می‌تواند از سندرز در آن‌ها پیشی بگیرد. سندرز می‌تواند در این ایالت نمایندگان را در تعدادی از ایالت‌های کوچکتر مانند نیومکزیکو و رود آیلند جابجا کند، اما او همچنان می‌تواند نتیجه انتخابات در ایالت‌های کوچک‌تر مانند کنتاکی را از دست بدهد، چرا که در این ایالت ترکیب جمعیتی به نفع ائتلاف او نیست.

سندرز با پیروزی قاطع در تگزاس می‌تواند در سه شنبه بزرگ نیز به پیروزی برسد. حتی یک پیروزی در یکی از ایالات تا حدودی جنوبی، سندرز را تنها کاندیدایی با حمایت واقعی ملی می‌کند. از آنجا که تگزاس دومین ایالت مهم و سومین دوره از کل فصل انتخابات ابتدایی است، این پیروزی باعث می‌شود که بایدن نتواند تهدیدی برای سندرز ایجاد کند. این واقعیت که سندرز بلافاصله پس از نوادا به ال پاسو رفت که شدیداً حاکی از توافق انتخاباتی وی در مورد اهمیت حیاتی تگزاس است. وظیفه حزب، در این شرایط، این را روشن می‌سازد که حتی اگر سندرز نامزد برگزیده آنها نباشد، در صورت برنده شدن پشتیبانی حزب را خواهد داشت و هیچ تلاشی سازمان یافته برای طرف دیگری وجود نخواهد داشت. تصمیم با رای دهندگان است نه حزب دموکرات، اما حزب باید تصمیم بگیرد و به زودی برنامه آینده خودش را مشخص کند.