كاشف «ژنتيك سرطان» و برنده نوبل پزشكي درگذشت

کد خبر: ۵۳۲۹۳

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۵:۵۶

«رناتو دولبكو»، ويروس‌شناس ايتاليايي برنده نوبل پزشكي براي ارائه اكتشافات اوليه حياتي در مورد طبيعت ژنتيكي سرطان تنها سه روز قبل از تولد 98 سالگي خود در آپارتمانش در لاهويا درگذشت.

به گزارش انتخاب به نقل از ایسنا، مؤسسه تحقيقات بيولوژيكي سالك، علت مرگ وي را نامعلوم گزارش كرد.

كار «دولبكو» به پيشرفت درك محققان از چگونگي كار ويروس‌ها درون سلولها كمك كرد.

دكتر «دولبكو» هفت دهه فعاليت خود را در ابتدا با فعاليت به عنوان يك پزشك افسر در ارتش ايتاليا طي جنگ جهاني دوم آغاز كرده و پس از جنگ فعاليت خود را بر روي تحقيقات علمي متمركز كرد كه به پيشرفت‌هاي اصلي در ويروس‌شناسي و در نهايت كسب نوبل منتهي شد.

يكي از مشهورترين مشارکت‌هاي پس از نوبل دولبكو،‌ مقاله‌اي بود كه وي در سال 1986 براي مجله ساينس نوشته و در آن از تعيين توالي كامل ژنوم انسان حمايت كرده بود.

در آن زمان بسياري از دانشمندان به مشاهده ژنهاي خاص مرتبط به زير شاخه خود راضي بودند اما دكتر دولبكو نياز آيندگان را براي توالي كامل ژنوم انسان به عنوان يك پيش‌نياز جهت درك طبيعت سرطان پيش‌بيني كرده بود.

مقاله وي توسط كمكهاي مالي پروژه ژنوم انسان معتبر شناخته شد كه در سال 1990 توسط جيمز واتسون، همكار سابق دولبكو آغاز و در سال 2003 تكميل شد.

«دولبكو» به عنوان يك دانشمند جوان در مؤسسه فناوري كاليفرنيا پايه كار بعدي خود را با ايجاد يك شيوه مبتكرانه پلاك براي مشاهده فعاليت ويروس‌ها در سطوح سلولي بنا نهاد.

اين شيوه به محققان در مشاهده يك نمونه كشت و شمارش پلاك‌ها يا نقاط واضح كه نمايشگر محل دفع سلولهاي ميزبان توسط ويروسها هستند، كمك كرد.

اين محقق ايتاليايي در تلاش براي درك نيروهايي كه ويروس‌ها با آن به عفوني كردن سلولها و سپس تكثير مي‌پردازند، در آغاز قرن بيستم يك كار اساسي با همكاري «ريتون روس و ديگر دانشمندان ارشد آن زمان انجام داد.

دولبكو كه كار خود را ابتدا در موسسه فناوري كاليفرنيا آغاز كرده و سپس در موسسه سالك ادامه داده بود، به كار بر روي سلولهاي موش براي بررسي شيوه‌هايي پرداخت كه ويروس‌هاي تومور با آنها به حمله به سلولهاي عادي و دستيابي به كنترل ساختار ژنتيكي آنها مي‌پردازند.

پژوهشهاي وي بر روي موشها به كشف دو مرحله اصلي از چرخه زندگي ويروس‌ها پرداخت.

وي توانست به نمايش چگونگي ازدياد نسخه‌هاي بيشتر ماده ژنتيكي ويروس پوليوما و در نهايت كشتن سلول يا در حالت بدتر تبديل شدن به بخش ثابتي از سلول و تكثير آن و تبديل شدن به تومور بپردازد.