کجای این رسانه، ملی ست؟!

کد خبر: ۵۴۰۱۱۸

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۴

سید مهدی فاطمی: تلویزیون ایران یکبار دیگر و در قالب یک برنامه ورزشی احساسات بخش عمده ای از مردم کشور را جریحه دار کرد.برنامه نوروز فوتبالی به بهانه پخش تاریخچه یک باشگاه، دست به تحریف تاریخ زده و توهین های ناروایی را نسبت موسس باشگاه استقلال روا داشت. تیمسار خسروانی مردی که ورزش ایران باید همواره مرهون و ممنون دار خدمات او باشد. او نه تنها پایه گذار باشگاه استقلال که موسس استادیوم آزادی و بسیاری از ابنیه و اماکن ورزشی ایران بوده و در کسب بسیاری از افتخارات تاریخ ورزش ایران سهیم بوده است.

پخش چنین برنامه های جانبدارانه ای که ارادت و با وابستگی رنگی سازندگان آن به تیمی خاص‌ را تداعی می کند در رسانه ای که باید ملی باشد جای بسی تعجب دارد. آیا صداو سیما مبلغ هنگفت یک هزار و هشتصد و چهل میلیارد تومان از بودجه کشور را می گیرد تا چنین برنامه های سخیفی را به خورد مخاطب دهد؟! آیا بروز چنین اشتباهاتی در برنامه هایی که بارها مورد بازبینی قرار می گیرند قابل توجیه است؟! آیا سازندگان عصر جدید نمی توانستند توهین آریا عظیمی نژاد به یک مربی جنتلمن و درجه یک مثل استراماچونی که در بین هواداران استقلال از محبوبیت زیادی برخوردار است را در بازبینی حذف کنند؟!

رسانه ای که دست به قیچی و سانسورش در حذف بخش هایی از مصاحبه افراد، پخش مستقیم مسابقات ورزشی ، دیالوگ سریال ها و حتی لوگوی باشگاههای خارجی و ...شهرتی جهانی یافته چگونه است که تا این حد در برابر برنامه سازی افرادی با تعلق خاطر شدید به رنگها منفعل عمل می کند؟! آیا چنین رویکردی می تواند اتفاقی باشد؟ حضور دلال های معروف فوتبال که شهرتشان در جابجایی بازیکنان از کفر ابلیس هم مشهور تر است را کجای دلمان بگذاریم؟!

صدا و سیما به عنوان بزرگترین رسانه جمعی کشور بر طبق قانون اساسی موظف به هدایت فرهنگ و افکار عمومی بر اساس موازین اسلامی و مصالح کشور، کوشش در جهت وحدت جهان اسلام و مقابله با جنگ نرم از طریق شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی و رسانه‌های مجازی و مکتوب با تولید و پخش برنامه‌های متنوع آموزشی و ارشادی خبری و اطلاع رسانی- سرگرمی و تفریحی در سطوح مختلف اعم از استانی، ملی، منطقه‌ای و جهانی با بهره‌گیری از ظرفیت هنر فاخر اسلامی و ایرانی و جهت دهی مؤثر و کارآمد آن است.

در بخش دیگری از همین قانون بر تقویت و گسترش وحدت، الفت و انسجام جامعه از طریق ارج نهادن به فرهنگ و زبان اقوام و طوایف کشور و حیثیت و کرامت افراد تاکید شده است.

آیا این صداوسیما همان دانشگاهی ست که قرار بود به فرهنگ سازی پرداخته و برنامه های فاخر و ارزشمند بسازد ؟ آیا در ورای برنامه های این سازمان عریض و طویل ردی از وحدت و ایجاد همدلی دیده می شود؟! آیا حرمت افراد پاس داشته می شود؟! آیا به همه آرا ، عقاید و نظرات احترام گذاشته می شود؟! آیا این رسانه نگاهی ملی و مشتمل بر همه دیدگاه ها و‌گرایشات دارد؟!