حفظ حریم خصوصی مهمتر است یا مهار ویروس کرونا؟

این روز‌ها بسیاری از کشور‌ها در تلاشند به واسطه داده‌های مکانی به کنترل ویروس کرونا بپردازند، اما پرسش این است که چنین اقداماتی تا چه حد می‌تواند حریم خصوصی کاربران را تهدید کند و آیا این تهدید‌ها در نهایت به نفع جامعه خواهد بود یا به ضرر آن.

کد خبر: ۵۴۰۳۹۳

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۸

به گزارش سرویس آی تی و فناوری انتخاب،  در اروپا، مقامات، پزشکان و مهندسان در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه تلفن‌های هوشمند می‌توانند در جنگ علیه گسترش کروناویروس کمک کنند.

یکی از جذابیت‌های بارز استفاده مقامات بهداشتی از قابلیت مکانی را می‌توان استفاده از تلفن‌های هوشمند برای تشخیص این موضوع دانست که شخص مبتلا به COVID-۱۹ باچه کسانی در تماس بوده است. اما آیا می‌توان این کار را بدون نظارت سرزده و دسترسی به دستگاه‌های کاربران انجام داد؟

شرکت‌ها می‌توانند با جدا کردن شناسه‌های شخصی، داده‌های مکانی دریافت شده از تلفن هوشمند شما را به شکل ناشناس دریافت کنند. اطلاعات مکانی شما قبلاً توسط اپراتور‌های تلفن همراه برای تهیه اطلاعات مربوط به ترافیک برای تهیه کردن برنامه‌ها و مواردی مشابه استفاده می‌شده است، بنابراین این نخستین باری نیست که اطلاعات مکانی کاربران مورد استفاده قرار می‌گیرند. اپراتور‌های تلفن همراه قبلاً چنین داده‌هایی را در فرانسه و آلمان در اختیار محققان بهداشت قرار داده اند.

گوگل نیز اطلاعات زیادی را از سرویس‌های بی شمار خود جمع آوری می‌کند. داده‌های ناشناس برای به دست آوردن داده‌های عملی مانند افرادی که یک شخص آلوده با آن‌ها ارتباط برقرار کرده است بسیار مهم محسوب می‌شوند. سنگاپور روشی را با استفاده از بلوتوث مرسوم کرد. این ویژگی بلوتوث است که برنامه سنگاپوری TraceTogether از آن بهره می‌برد.

فردی که برنامه را بارگیری کرده و بلوتوث خود را فعال کرده است، شروع به ثبت کد همه افرادی که برنامه را در تلفن‌های خود دارند و در محدوده آن قرار دارند خواهد کرد. آلمان به دنبال راه اندازی سیستم مشابه است. برنامه TraceTogether کد‌ها را با شماره تلفن مالکان مطابقت می‌دهد و سپس به آن‌ها پیام می‌دهد که با کسی که COVID-۱۹ را تشخیص داده است در تماس بوده است. موضوع بررسی داده‌های افراد چندان مهم نیست تا زمانی که این داده‌ها برای همیشه محفوظ بمانند و استفاده از آن‌ها ادامه دار نباشد.