اگر مخالفان شما تا این حد قدرت دارند...

آقای احمدی نژاد! قدرت را به "مخالفان" واگذار کنید!

کبار دیگر وعده ی رییس جمهور را مرور کنید : "بیکاری را ریشه کن می کنم"، کمی محال به نظر نمی آید؟ مگر می شود جناب احمدی نژاد؟ مگر بیکاری اساساً در کشوری چنین پرچمعیت قابل ریشه کنی است؟!

کد خبر: ۵۵۰۴۰

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۰ - ۰۹:۱۰

سرویس سیاسی "انتخاب"؛ جناب آقای احمدی نژاد در تازه ترین وعده ی خود، ابراز فرمودند که قول می‌دهم تا پایان دولت دهم بیکاری را از ایران ریشه کن خواهیم کرد.

البته ایشان اضافه کرده اند که اگر مخالفان مانع تراشی نکنند این وعده ی مهم محقق می شود!

در این مورد ذکر نکاتی ضروری به نظر می رسد:

اول: طرح وعده های دور از دسترس  و فضایی، یکی از معضلاتی است که همواره در دولت های نهم و دهم دیده شده و بیش از پیش، زمینه را برای سلب اعتماد و بدبینی مردم، مهیا ساخته است.

اما وعده هم وعده های قدیم! مثلاً می گفتند فلان خیابان را آسفالت می کنیم یا در تلاشیم، نرخ بیکاری را کاهش دهیم! ، ولی در دوره ی جناب احمدی نژاد، ماجرا کمی متفاوت است، به حدی وعده از سوی این دولت به مردم داده شده که حسابش از دست مردم در رفته و جالب آنکه دولتمردان ما نیز به روی مبارک نمی آوردند که بر سر فلان وعده ی داده شده، چه آمده؟!

طرح یک میلیون برای هر نوزاد، زمین های 1000 متری برای هر خانوار، حضور ریاست محترم جمهور در راس فرمانداری خرمشهر برای از بین بردن مشکلات، ایجاد 2 و نیم میلیون شغل در کشور و ..... تنها تعداد اندکی است که در حافظه ی پر از مشکل و کوتاه مدت نگارنده موجود است!

دوم: یکبار دیگر وعده ی رییس جمهور را مرور کنید : "بیکاری را ریشه کن می کنم"، کمی محال به نظر نمی آید؟ مگر می شود جناب احمدی نژاد؟ مگر بیکاری اساساً در کشوری چنین پرچمعیت قابل ریشه کنی است؟!

باور بفرمایید، کشورهایی که صاحب نرخ بیکاری ممتاز در دنیا هستند هم نمی توانند چنین ادعایی را مطرح کنند، چگونه شمایی که تلاطم بازار ارز را تقصیر این و آن می اندازید، چنین ادعای بزرگی را مطرح می کنید؟

چرا ریاست محترم جمهور تصور می کنند در جمع مردم مظلوم شهرهای مختلف، حتماً باید تعدادی وعده و عید درست و حسابی داد؟! مگر وعده دادن، ضرورتی دارد؟ آخر مگر مردم عزیز شهرهای مختلف، برای شنیدن وعده ها به استقبال رییس جمهور می آیند؟ خب! اگر هم اصرار به وعده دادن دارید، لااقل چیزی بگویید که قابلیت اجرا داشته باشد!

سوم: ماجرا زمانی حادتر می شود که جناب احمدی نژاد با اعتماد به نفس فراوان، انجام وعده ی بزرگ "ریشه کنی بیکاری در ایران" را به این شرط قابل اجرا می دانند: اگر مخالفانم بگذارند...!

جناب رییس جمهور! به نظر شما، اساساً طرح وعده ای چنین با چنان شرطی، اعتباری هم دارد؟ باور بفرمایید از همین الان، مشخص است که اگر "یک در هزار" ، طرح جناب دکتر، اجرایی نشد (خدایا توبه)، باید بدانیم این مخالفان ناشسته روی و فضول، مانع چنین لطف بزرگی شده اند!

... و به قول آن خواننده ی عزیز "انتخاب" که نوشته بود: "بنده هم قول میدهم اهل بهشت شوم اگر معصیت و گناه بگذارند" و یا دیگری که نوشته بود "منم قول میدم به تمامی مردم ایران یه واحد آپارتمان شیک نوساز در تهران و شهرستانهای ایران تحویل بدم.فقط اگه مخالفانم اجازه بدن! "

سخن آخر اما باز هم خطاب به آقای احمدی نژاد است، اگر به واقع [آنطور که ادعا می فرمایید] "مخالفان" شما تا این حد قدرتمند هستند که قادر به ممانعت از طرح هایی چنین بزرگ هستند، لطفاً قدرت را به همین افراد واگذار کنید تا با همان قدرت، طرح های شما را اجرا کنند!

اگر شما بگذارید آنان قدرت را در اختیار بگیرند، براساس طبیعت سیاست، شما می شوید مخالف آنان، و با توجه به سوابق دولت های محترم نهم و دهم، شما هم در مخالفت، کاری از پیش نخواهید برد و آنان، با قدرت طرح های شما را اجرا می کنند! طبعاً با شناختی که از حضرتعالی وجود دارد و اطلاعی که از علاقه تان به حل مشکلات و معضلات ایران و ایرانی دارم، می دانم روی مان را زمین نمی زنید!

اما اگر خود نیز معترفید که در اجرای سیاست غول جلوه دادن رقیب، این بار بیش از حد ممکن، اغراق به خرج داده اید و حتی شاید به تبلیغ رقیب همت گماشته اید، تقاضا می کنم به خاطر مردم، چنین وعده های ندهید، به خاطر مردم، آقای احمدی نژاد!

* مصطفی حق بین / سرویس سیاسی پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب"