مگر مردم غریبه اند؟

محرومیت مردم از تماشای سیمای تابناک آقا «مه آفرید» / این آقای (ک) کیست؟

این آقای (ک) کیست. آخر رحمی به تاریخ بفرمایید! صورت جلسات دادگاههای دزدی و اختلاس کی اینقدر مبهم بوده است؟ همه مردم غریبه اند و نباید بدانند این میلیاردها تومان و میلیونها دلار بیت المال چگونه بوسیله مشتی مختلس بی اعتنا به اخلاق و وجدان به غارت رفته است؟

کد خبر: ۵۵۱۲۵

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۰ - ۰۱:۵۸

در دومین جلسه رسیدگی به پرونده فساد بزرگ بانکی اعلام شده تصاویر و هویت متهمان به این دلیل انتشار نمی یابد که تبصره ماده 188 آیین دادرسی کیفری تصریح می کند انتشار هویت افراد قبل از قطعیت یافتن احکام دادگاه ممنوع است.

حافظه تاریخی بنده به یاد دارد که در گذشته حتی هنگام قطعی شدن و صدور احکام دادگاه ها باز کد رمزی و نامکشوف به کار برده شده، مگر در مورد پرونده شهردار اسبق تهران.

من از این گزارش جریان دادگاه که در جراید منتشر شد، هیچ چیز نفهمیدم !پس از شهریور 1320 صورت مذاکرات محاکمه و کیفر خواست و دفاعیات متهمین شهربانی رضاشاهی، یک سرتیپ (سرپاس) هفت هشت سرهنگ و سرهنگ دوم و سرگرد و عده ای افسر جزء و کارآگاه و درجه دار و پاسبان، متهم به قتل و شکنجه و خفه کردن و آزار عده ای از قربانیان عصر دیکتاتوری سطر به سطر و مو به مو در جراید چاپ می شد و حتی توضیحات افزوده شده دادستان مرحوم دکتر جلال عبده و دفاعیات و توضیحات متهمین و وکلای مدافع هر روز در روز نامه ها به چاپ می رسید. (نگاه کنید به کتاب پلیس سیاسی در دو جلد تألیف نویسنده و نیز کتابهای دیگر چون محاکمه محاکمه گران و خاطرات موسوی زاده و امثالهم) در آن زمان پسر شاه وقت، سلطان مملکت بود و چون همواره رئیس شهربانی، سرپاس مختاری به دستورهای شفاهی رضاشاه اشاره می کرد و خود را در نظام مأمور معذور می دانست، دربار سعی می کرد عمر دادگاه زودتر سر برسد و اینقدر در مورد دوران سلطنت رضاشاه صحبت و بحث نشود!

اما دادگاه و مطبوعات کار خود را می کردند و تازه مرحوم عبده بطوریکه در سال 1358 بعد از انقلاب در دیداری که با ایشان در خانه اش در تجریش- خیابان مقصود بیگ داشتم برایم نقل می کرد: دربار از طریق دولت و دادگستری کاری کرده بود که محاکمه به دیوان عالی کیفری کارمندان دولت ارجاع شود و به دیوان جنایی نرود زیرا در دیوان جنایی صدور حکم اعدام برای سرپاس مختاری و دیگر متهمان قطعی بود.در جریان دادگاه تمام اسامی افراد گفته می شد. حتی از نخست وزیر و وزیران صحبت می شد و هیچ اتفاقی هم نیفتاد. پرونده چند جنایتکار که فاعل بودند به دیوان جنایی ارجاع شده؛ مانند پزشک احمدی که آمپول هوا به تیمور تاش و سردار اسعد بختیاری و... و غیره تزریق کرده بود و به دار آویخته شد.

به هر ترتیب اکنون که مورخ و محققی به پرونده دادگاه متهمین شهربانی مراجعه می کند می تواند دریابد مختاری که بوده است، سایرین که بوده اند و چه وقایعی رخ داده و چه کسی عمامه دور گردن مرحوم مدرس انداخته و او را کشته است. با این دادگاهی که همه اش صحبت از خ- م (بنده نیستم ها، حروف اول نام بنده خ.م است اما آن خ. م که 900 میلیون تومان رشوه گرفته بنده نیستم!) و این آقای (ا.ش) و (ع.ر) و (س.م) و خانم (ج.الف) یکی از 32 متهم حاضر در دادگاه (خدا برکت بدهد 32 نفر مختلس در یک دادگاه). جواب تاریخ را نمی دهند. مورخین آینده برای این صورت مجلس ها تره خرد نخواهند کرد!

نمی دانم چرا این آقا یا خانم «مه آفرید خسروی» نامش اعلام می شود؟ باور کنید من هنوز هم نفهمیده ام ایشان خانم هستند یا آقا؟ از قرار این تصویر ناقصی که از ایشان به صورت خال خالی و نارنجی و یشمی پشمی چاپ می شود، برغم نام زیبای رؤیا آفرین خودشان «مرد!» یعنی آقا تشریف دارند! اصلاً من اعتراض دارم! چرا در حق این بنده خدا ظلم می شود؟ به جای مه آفرید خسروی مرقوم می فرمودند «م. الف. خ» یا نشانی می دادند همانکه اسمش شبیه خانمهاست تا خدای نکرده حقی از ایشان ضایع نشود!

آدم را یاد ماه می اندازد، ماهی که زاییده و چنین نابغه ای را تحویل مادر وطن داده که از پستان مادر وطن که میلیارد میلیارد اسکناس و سکه طلا به جای شیر از آن جاری بوده به جای همه ملت ایران نوشیده و شاد و سرمست شده و حالا آنقدر خاطرش عزیز است که مردم از دیدن سیمای تابناکش محروم اند!

* خسرو معتضد