تصاویر: استان مرکزی؛ سرزمین غارها/ از غار قندیلی تا آثار 70 میلیون ساله

کد خبر: ۵۵۸۳۲

تاریخ: ۰۲ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۳:۴۸

استان مرکزی سرزمین غارهای دیدنی است که در نقاط مختلف استان پراکنده شده و در ایام نوروز پذیرای هزاران گردشگر است.

به گزارش انتخاب به نقل از مهر، استان مرکزی سرزمین غارهای دیدنی است که در نقاط مختلف استان پراکنده است و در ایام نوروز پذیرای هزاران گردشگر است که امسال نیز با آغاز نوروز چشم به راه مسافران است.

در مجموع در استان مرکزی، بیش از هشت غار دیدنی وجود دارد که اوج زیبایی این غارها، غاز نخجیر است که پیرترین غار ایران به شمار می رود و زیبایی و شگفتی نظیر آن در دنیا بی سابقه است.

در کنار غار نخجیر، غارهای دیگر نیز دیدنی هستند که نمی توان به آسانی از آنها گذشت.

غار سفید خانی؛ غار زیر آب

در جنوب غربی اراک و در رشته کوه سفیدخانی (کوه تخت) از توابع شهر سنجان اراک به فاصله 18 کیلومتر از شهر اراک، غار طبیعی سفیدخانی قرار گرفته دارد.

کوه سفیدخانی که غار نیز این نام را بر خود گزیده، درارتفاع سه هزار و118 متری از سطح دریا  در تمام ایام فصل زمستان و بهار پوشیده از برف است و غار درون این کوه نیز از غارهای سرد کشور است.

دود کش جن / ماهی تابه ای که غار کشف می کند

در بالای دهانه غار دودکش بزرگی به صورت تنور وجود دارد که ‌به آن دودکش جن یا ایوان عباس قلیخان می گویند.

در کف این غار حوضچه پر آب بزرگی به عمق هفت متر، عرض سه متر و طول پنج متر وجود دارد که از آب‌های نفوذی برف و باران تغذیه می‌شود.

از سقف غار نیز قندیل‌های زیبایی به شکل ستون به سمت کف غار آویزان است که از ترکیب محلول‌های آهکی پدید آمده و شکل‌های استالاکتیکی زیبایی را به وجود آورده است.

روایتی از این غار حاکی است، حدود 50 متر بالاتر از غار زیرآب غار دیگری وجود دارد و به نام "غار آب" ، معروف شده است، غاری کوچک که در انتها به آب ختم می شود.

گفته می شود در سال 1357 عده ای برای بازدید از غار رفته بودند که در هنگام تهیه غذا ماهی تابه آنها به پایین پرتاب می شود و درون شکافی می افتد و بدین ترتیب غار زیرآب کشف می شود.

غار قلعه جوق؛ غار دست ساز بشر

این غار در نزدیکی روستای چهرقان از توابع بخش وفس اراک، در کوهی به نام قوزی قشلاق واقع شده است که  به وسیله انسان و در دل کوه حفر شده و دارای سه مدخل است.

در گذشته نردبانی در پای آن قرار داشت که رفتن به درون آن را آسان می کرد اما امروز آن نردبان از بین رفته و بدون وسایل کوهنوردی رفتن به درون آن ممکن نیست.

برخی معتقدند که این غار به منظور دفن مردگان در گذشته دور بوده و در واقع باید آن را آرامگاه دانست، به عقیده باستانشناسان مقبره های داخل آن مربوط به دوره مادهاست.

غار آسیلی با بلورهای منشوری

غار آسیلی در نزدیکی روستای امان آباد و در غرب روستای باستانی و تاریخی انجدان اراک قرار دارد.

طول کلی غار73.5 متر و عرض آن هشت متر و در آن حوضچه هایی قرار دارد که دیواره های آن از مواد آهکی و بلورهای منشوری استالاکتیتی پوشیده شده است.

مدخل آن با دو دریچه دایره شکل است که ستونی به محیط یک متر، دیواره وسطی این دو دریچه را تشکیل می دهد.

غار امجک؛ غار قندیل های سنگی

غار امجک، غار قندیل های سنگی است که  در ارتفاعات کوه امجک و در فاصله 63 کیلومتری شمال غربی تفرش قرار دارد، این غار که مدت زیادی از کشف آن نمی گذرد اولین بار در سال 1372 مورد بررسی قرار گرفت.

در زیر کوه امجک، چشمه‌ای قرار دارد که از سقف کوه می‌چکد و به دلیل اینکه جنس سنگ آهکی است بر اثر گذشت زمان دو استلاکمیت (قندیل) به وجود آمده که از سقف کوه آویزان است.

غار امجک در ارتفاع یک هزار و 900 متری از سطح دریاست و ورودی آن دیواره‌ای به طول 12 متر دارد که برای ورود به آن باید به کمک ابزار از این دیواره گذشت.

نردبان تنها راه رسیدن به غار و زیستگاه خفاشان

البته در حاشیه غار نردبانی به طول ده متر ساخته شده و پس از فرود منطقه استلاگتیت‌ها و استلاگمیت‌ها قرار دارد که به علت اینکه تاکنون کسی به آن دسترسی پیدا نکرده بکر و دست نخورده باقی مانده و پایین‌تر از آن دهلیزی با حوض پر آب دیده می‌شود.

دو دیواره به ارتفاع هفت متر و دیگری به ارتفاع دو متر در مسیر غار نوردان قرار دارد و در انتهای راهرویی با مجموعه بسیار زیبایی از گل‌فشنگ‌های سقف و دیوار، غارنوردان را به انتهای غار که زیستگاه خفاشان است هدایت می‌کند.

غار خورنده وغار گاو خور، دو غار دیگر تفرش

غار اولی در فاصله سه کیلومتری جنوب غربی تفرش و در ارتفاعات کوه نقره کمر معروف به خشه قرار دارد وبرای رسیدن به آن می باید از روستای کوهین عبور نمود و از دیواره ای به طول تقریبی 15 متر و شامل سه بند است، صعود کرد.

ورودیه غار با شیب ملایم به تالار اصلی که در آن حوضچه هایی قرار دارد می رسد و در طرف راست چاهی به عمق پنج متر واقع است که به حمامک شهرت دارد همچنین حفره دیگری نیز در این غار وجود دارد که به مسجدک معروف است.

در سقف و دیوار این غار استلاگتیت ها و استلاگمیت های زیبایی قرار دارد.

غار گاو خور یا غار گوخل (خل در لهجه محلی به معنی سوراخ است) با فاصله ای کمتر از دویست متر در همان مختصات غار خورنده قرار دارد و تالاری بسیار بزرگ دارد که به راهرویی به طول 100 متر منتهی می شود و بعد از آن حوضچه غار قرار دارد.

غار آزادخان؛ غار باستانی

این غار در غرب محلات و در شمال روستای سنجه‌باشی واقع شده است  و جزو غارهای باستانی است که در کف آن آب گوارا و فراوانی که در اثر بارندگی از سقف این غار می‌چکد، دیده می شود.

جاده دلیجان - خمین از جنوب این غار می‌گذرد و در مورد وجه تسمیه این غار  گفته می‌شود، در زمان حمله یکی از سرکردگان افغانی به نام آزادخان به پورگان (روستایی که بعدها به محلات تبدیل شد)، عدة زیادی از مردم پورکان به درون این غار پناه ‌برند.

سپس به فرمان آزادخان،  دهانه غار سنگ چین می شود و در نتیجه تمامی کسانی که به غار پناه برده بودند از شدت گرسنگی تلف می‌شوند و استخوان‌های این افراد تا چند سال پیش نیز در این غار باقی بود.

غار 70 میلیون ساله نخجیر؛ اوج زیبایی و شگفتی غارهای استان مرکزی

غار نخجیر از اعجازهای خداوند است که به دست طبیعت در دل طبیعت استان مرکزی رقم خورده و در ایام نوروز چشم انتظار مسافرانی است که از جاده دلیجان نراق عبور می کنند تا بهار خداوندی را با لحظه ای تفکر در هم آمیزند.

این غار در فاصله 10 کیلومتری شمال شرقی شهرستان دلیجان، حد واصل این شهر با شهر نراق قرار دارد و مجموعه ای زیبا، کم نظیر، متعلق به دوره سوم زمین شناسی است و یکی از پدیده ‌های انگشت شمار جهان به‌ شمار می ‌آید که توسط گروهی از کوهنوردان بومی شناسایی شد.

تاکنون بالغ بر دو هزار متر فضای خشک در محوطه درونی این مجموعه شناسایی شده که عموما کریستالیزه بوده و تزئینات بلوری و اسفنجی کف، دیوارها و سقف آن از ناب ترین نمونه‌ های موجود جهان است.

در گنجینه شگفتی این غار اسرارآمیز، سنگ‌ های تزیینی با اشکال متنوع مانند عقاب، لاک پشت، گوزن، انسان، کبوتر و تندیس های عظیم ‌الجثه بلورین ایجاد شده است که بیشتر آنان از جنس آهک است.

وجود یک دریاچه در بخش انتهایی و زیردست غار که دیواره، سقف و پیکره ‌های اسرار آمیز آن را سنگ‌ های عجیب محاصره کرده، زیبایی زاید الوصفی به این غار داده ‌است.

بنابر آخرین اطلاعات تاکنون 600 متر از این دریاچه شناسایی شده و وسعت آن بیش از سه هزار متر تخمین زده می‌ شود و دورن غار تالارهایی زیبایی به نام های عروس، گل کلمی، آبشارگلی، فرسنگ و هیولا وجود دارد.

با آغاز طبیعت و تعیطلات نوروز مردم به طور عادی و برخی علاقه مندان به غار و غارنوردی به طور حرفه ای از فرصت استفاده کرده و از حاذبه های خدادادی دیدن می کنند، اکنون غارهای استان مرکزی چون سالهای قبل و بیشتر چشم به راه گردشگران هستند تا روزهای خوشی را به آنان تقدیم کنند.