چالش پروستات در میانسالی

كی از اختلالات شایع میانسالی در مردان، بزرگی پروستات است؛ اختلالی كه تحت‌تاثیر تغییرات هورمونی در میانسالی شروع می‌شود و می‌تواند منجر به اختلالات ادراری شود.

کد خبر: ۵۶۹۲۴۹

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۴:۱۱

با افزایش سن، بروز بزرگی در پروستات اجتناب‌ناپذیر است و با افزایش سایز پروستات، ممكن است خروجی مثانه تحت‌تاثیر این غده، به‌صورت نسبی دچار انسداد شود و تخلیه ادرار مثانه به‌راحتی انجام نشود. همین موجب می‌شود كه فرد دچار اختلال بزرگی پروستات برای تخلیه ادرار به زور زدن نیاز داشته باشد.

البته افزایش اندازه پروستات در همه مردان، به منزله فشار روی خروجی مثانه و علائم ادراری نیست و در اكثر افراد، با وجود بزرگ‌‌شدن تدریجی غده پروستات، تخلیه ادرار به‌راحتی و بدون مشكل انجام می‌شود. بنابراین نكته مهم در برخورد با این بیماری، در مرحله اول علائم بالینی است و در درجه دوم اندازه پروستات. چه بسا كم نیستند بیمارانی كه حجم پروستات در آنها طبیعی است ولی دچار علائم ادراری هستند.

از‌طرف دیگر بیمارانی هم با پروستات بزرگ داریم كه علائم ادراری در آنها دیده نمی‌شود.اولین قدم در برخورد با این مشكل، ارزیابی بالینی و اخذ شرح‌حال ادراری است. مثلا نحوه ادرار‌كردن، تاخیر در شروع ادرار، نازك‌ شدن و كم‌فشار شدن جریان ادرار، بروز قطع و وصل در جریان ادرار، احساس تخلیه‌ نشدن كامل مثانه و تكرر ادرار در طی روز و شب، بیداری مكرر در خواب برای تخلیه مثانه و در مراحل شدیدتر، سوزش ادرار، ادرار خونی و عفونت ادراری مكرر.بعد از اخذ شرح حال و تعیین شدت بیماری، قدم بعدی تعیین عوامل تشدید اختلال است؛ از جمله چاقی، یبوست و دیابت. پزشك معاینه مقعدی پروستات را انجام می‌دهد تا حجم و قوام آن مشخص شود.

سپس پزشك یك سونوگرافی از كلیه و مجاری ادراری و پروستات با مثانه پر و خالی برای ارزیابی وضعیت ادراری فرد درخواست می‌كند و در پایان آزمایش ادرار و آزمایش خون پروستات (PSA)‌. در نهایت پزشك براساس شدت علائم بالینی، یافته‌های معاینه پروستات و یافته‌های آزمایشگاهی و گزارش سونوگرافی، برای این بیماری تصمیم درمانی می‌گیرد.در مرحله اول كاهش وزن و افزایش تحرك روزانه و درمان یبوست و سپس پرهیز از مصرف نوشیدنی‌ها و خوراكی‌های محرك، خصوصا ادویه و فلفل توصیه می‌شود. در مرحله بعدی درمان دارویی انجام می‌شود و براساس پاسخ درمانی، وضع بیمار تحت نظر گرفته می‌شود و پیگیری‌ها هر شش تا ۱۲ ماه انجام شده. در مرحله آخر و در صورت شدید بودن علائم و پاسخ‌ ندادن به درمان دارویی، توصیه به جراحی می‌شود.

روزنامه جام جم