پلک زدن را فراموش نکنید!

کد خبر: ۵۷۰۹۷

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۳۹۱ - ۰۸:۵۷

امیرحسین کریمان: وابستگی فزاینده به رایانه ها از قدرت بینایی می کاهد.

میلیون ها نفر در سراسر جهان در نتیجه زل زدن به نمایشگرها - که معمولاً ساعت ها ادامه می یابد- در چشم ها احساس خشکی و زبری، خارش و التهاب می کنند که در دنیای پزشکی از آن با عنوان «خشکی چشم» نام برده می شود.

کاربرد طولانی مدت «آی پد» و دیگر رایانه های لوحی و نیز تلفن های هوشمند و رایانه های رومیزی با تمرکز مغزی بیش از اندازه روی نمایشگر این وسایل همراه است که در نتیجه آن کاربران فراموش می کنند پلک بزنند.
به گفته دکتر کریستین پوراسلو - که متخصص بیماری «خشکی چشم» است، پیامد این روند چیزی نیست جز اختلال در ساز و کار طبیعی نرم سازی سطح چشم که نوعی روغن کاری سامانه بینایی به شمار می آید.
آدمی در فرایند طبیعی عملکرد چشم حدود 12 تا 15 بار در دقیقه پلک می زند اما هنگام کار با رایانه ها روند پلک زدن به 7 تا 8 بار دقیقه کاهش می یابد.
پیامد این مسأله، عملکرد ناقص لایه اشکی نازکی است که با مرطوب نگه داشتن سطح چشم ها از آنها حفاظت می کند.
حدود 30 درصد از کسانی که بیشتر از 50 سال سن دارند گرفتار اختلال عملکردی «خشکی چشم» هستند اما این آمار رو به افزایش بوده و در این میان شمار فزاینده جوان ترهایی جلب نظر می کند که به جمع مبتلایان به «خشکی چشم» می پیوندند.
در بسیاری از کشورها با تغییر ترکیب سنی جمعیت و فزونی پدیده کهنسالی به صورت طبیعی میزان ابتلا به «خشکی چشم» نیز افزایش می یابد زیرا لایه اشکی سطح چشم ها با بالا رفتن سن، کارایی و کیفیت خود را از دست می دهد.
اما باز شدن پای جوان ترها به جمعیت مبتلایان به «خشکی چشم» را بیشتر باید در مراکز مدرن اداری ریشه یابی کرد که در آنها رایانه ها و سامانه های تهویه هوا به تشدید این بیماری دامن می زنند.
با وجود این نمی توان از کنار نقش نمایشگرهای خانگی نیز در فزونی شمار کسانی که گرفتار «خشکی چشم» می شوند، بی تفاوت گذشت.
کاربرد نمایشگرهایی مانند «آی پد» نیز پیامدهایی همانند استفاده از نمایشگر رایانه های رومیزی دارد. در همه این موارد کاربران کمتر پلک می زنند.
به گفته دکتر پوراسلو - که راهبری مرکز پژوهش های لنزهای تماسی و چشمی را در دانشگاه کاردیف بر عهده دارد- کاربران لنزهای تماسی نیز در معرض خطر ابتلا به «خشکی چشم» قرار دارند.
یافته های آزمایش های بالینی از آن حکایت دارد کاربرد جایگزین های اشکی می تواند پایداری لایه اشکی را در مدت 2 تا 3 ماه باز گرداند.
در میان راه های پیشگیرانه از بروز بیماری «خشکی چشم» - که به کار بستن آنها هیچ دردسری ندارد- می توان به مواردی مانند ایجاد وقفه در خیره شدن به نمایشگرها، تغییر فاصله کانونی چشم با نگریستن گاه و بی گاه به دور دست ها و نیز تلاش آگاهانه برای پلک زدن بیشتر اشاره کرد.