ریچارد کلایدرمن: می‌خواهم هم‌صدا با ایرانی‌ها، «ای ایران» را بنوازم

عزم ریچارد کلایدرمن برای حضور در ایران جزم است. حتی حاشیه‌پردازی‌ها و برخی انتقاد‌های مطرح شده علیه او دال بر نواختن آهنگ در سرزمین‌های اشغالی، خللی در تصمیم پیانیست پرآوازه فرانسوی ایجاد نکرده. همین تصمیمِ قاطع، می‌تواند دلیلی باشد بر این که، انتقادهای چند ماه پیش برخی رسانه‌های داخلی علیه او، بی‌پایه و اساس بوده؛ خصوصا از این نظر که کلایدرمن، آبان ماه 90 در نامه‌ای که از طریق نماینده قانونی‌اش در ایران منتشر شد، به این انتقادها پاسخ داد.

کد خبر: ۵۷۱۳۹

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۰:۳۶

شرق نوشت: عزم ریچارد کلایدرمن برای حضور در ایران جزم است. حتی حاشیه‌پردازی‌ها و برخی انتقاد‌های مطرح شده علیه او دال بر نواختن آهنگ در سرزمین‌های اشغالی، خللی در تصمیم پیانیست پرآوازه فرانسوی ایجاد نکرده. همین تصمیمِ قاطع، می‌تواند دلیلی باشد بر این که، انتقادهای چند ماه پیش برخی رسانه‌های داخلی علیه او، بی‌پایه و اساس بوده؛ خصوصا از این نظر که کلایدرمن، آبان ماه 90 در نامه‌ای که از طریق نماینده قانونی‌اش در ایران منتشر شد، به این انتقادها پاسخ داد.

این برای اولین بار بود که یک موسیقیدان مطرح خارجی به اتهام مطرح‌شده علیه خود در داخل ایران، پاسخ رسمی می‌داد. اما آنچه در سفر پیش روی کلایدرمن می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب توجه باشد، اجرای سرود معروف «ای ایران» توسط اوست. او اعلام کرد می‌خواهد هم‌صدا با ایرانی‌ها، «ای ایران» را بنوازد. ای ایران ساخته زنده‌یاد روح‌الله خالقی، از مشهورترین سرودهای ملی - میهنی است که بسیاری، آن را از مردمی‌ترین سرودهای تاریخ موسیقی ایران دانسته‌اند.

با این وصف، اجرای این سرود با پیانوی ریچارد کلایدرمن که از چهره‌های شاخص سبک «نو رمانتیک» است، می‌تواند در نوع خود جالب و در عین حال کنجکاوی برانگیز باشد. همان‌طور که کلایدرمن در گفت‌وگوی پیش رو تاکید می‌کند، علاقه وافری به برپایی کنسرت زنده دارد.

در ماه‌های گذشته اعلام شد قرار است کنسرتی زنده در تهران روی صحنه ببرید. برخی حواشی، حضور شما را در تهران به تعویق انداخت. آیا با وجود این حاشیه‌ها، همچنان مصمم به برپایی این کنسرت در تهران هستید؟

قطعا چنین است و من مصمم به برپایی این کنسرت هستم. ایران، کشوری با تمدنی کهن است و من عمیقا در آرزوی این فرصت هستم تا در آینده‌ای نزدیک در کشور شما روی صحنه بروم. از ابتدای فعالیتم در عرصه موسیقی تا این لحظه، در 70 کشور جهان روی صحنه رفته‌‌ام و امیدوارم ایران، هفتاد‌ویکمین کشوری باشد که برای یک کنسرت زنده به آن پا می‌گذارم.

حاشیه‌های به وجودآمده برای شما تا چه حد روی انگیزه‌تان از سفر به ایران اثر گذاشت؟

می‌توانم بگویم تقریبا هیچ. با اینکه این حواشی برایم عجیب بود اما چون واقعیتی نداشت از عزمم برای سفر به ایران نکاست. در عین حال، انتشار اخبار نادرست و غیرواقعی در مورد «نواختن آهنگی برای اسرائیلی‌ها» مرا واداشت تا جوابیه‌ای تنظیم و آن را از طریق نماینده قانونی‌ام در ایران منتشر کنم.

احساس‌تان به مخاطبان و دوستداران موسیقی در ایران چیست؟

آرزو دارم که در کنسرت پیش‌رو در تهران، لحظاتی به‌یادماندنی برای مردم ایران رقم زنم. در همین راستا، من مدتی است روی آهنگ معروف «ای ایران» کار می‌کنم. قصد دارم این آهنگ را برای اجرای پیش‌رو تنظیم کنم. امیدوارم به زودی شرایط اجرای این آهنگ مهیا شود.

چگونه با این آهنگ آشنا شدید و چه شد تصمیم به تنظیم آن برای ساز پیانو گرفتید؟

هر کس که اندک مطالعه‌ای روی تاریخ موسیقی ایران داشته باشد، با این آهنگ که در واقع اولین سرود ملی و مردمی‌ترین سرود معاصر کشور ایران هست، آشنا می‌شود. «ای ایران» سرود تاثیرگذار و مهیجی است. اولین بار که به آن گوش فرا دادم، حس عجیبی سراسر وجودم را در بر گرفت. به همین دلیل همان زمان تصمیم گرفتم ضمن تنظیم مجدد آن برای ساز پیانو، خود را بیش از پیش به حافظه شنیداری مردم ایران و خاطرات آنها نزدیک کنم. می‌خواهم هم‌صدا با ایرانی‌ها، «ای ایران» را بنوازم.