پیوند كلیه و ازدواج و باروری

متاسفانه با شیوع بالای دیابت و فشار خون و سایر بیماری‌های زمینه‌ای، نارسایی كلیوی رو به افزایش است. بسته به شرایط فرد و میزان عملكرد كلیه‌ها، نارسایی به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم می‌شود.

کد خبر: ۵۷۴۷۴۲

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۴

در موارد نارسایی شدید، با توجه به عدم كاركرد كافی و مناسب، سموم و مواد زائد و آب اضافی در بدن تجمع می‌یابد و اختلال عملكردی پدید می‌آورد. در این مرحله معمولا فرد نیازمند انجام دیالیز یا پیوند كلیه است. با توجه به وجود برخی بیماری‌های زمینه‌ای منجرشونده به نارسایی كلیه در دوران نوجوانی و جوانی، دسته قابل‌توجهی از زنان و مردان در سنین فعال باروری، به پیوند كلیه نیاز پیدا می‌كنند.

مسائل جنسی و باروری در اغلب این افراد، مساله‌ساز است.تجمع سموم در بدن از یك طرف و فرآیند دیالیز و داروهای مصرفی در بیماران پیوندی از سوی دیگر، به همراه مسائل روحی روانی و استرس ناشی از بیماری، عملكرد جنسی و باروری فرد را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در صورت وجود اختلال نعوظ در این افراد، تقویت روحی و فیزیكی آنها لازم است. از نظر روحی روانی لازم است استرس ناشی از بیماری كنترل شود و از نظر فیزیكی، لازم است به منظور تقویت نعوظ داروهای كمكی مثل تركیبات ویاگرا تجویز گردد.

یكی از ابهامات موجود برای این افراد، وضعیت باروری در آقا و خانم است. همان طور كه می‌دانید مصرف داروهای سركوبگر سیستم ایمنی در بیماران پیوندی، اجتناب‌ناپذیر است. این داروها با به‌هم‌ زدن چرخه طبیعی تخمك‌گذاری در خانم‌ها و چرخه طبیعی اسپرم‌سازی در آقایان، میزان باروری طبیعی و خودبه‌خود را كاهش می‌دهند. ولی این كاهش در میزان باروری طبیعی، به‌منزله ناباروری قطعی نیست و بیمار می‌تواند با استفاده از درمان‌های كمك باروری، تحت نظر متخصص زنان یا اورولوژی، بارور شود.

سوال شایع دیگر با توجه به محل قرارگیری كلیه پیوندی، این است كه آیا زنان دارای كلیه پیوندی می‌توانند فرآیند طبیعی حاملگی را طی كنند یا نه. مشخصا عوارض احتمالی دوران باروری در مادران باردار دارای كلیه پیوندی بالاتر از افراد معمول است. ولی معمولا با نظارت دقیق متخصص زنان و نفرولوژیست و رعایت دقیق توصیه پزشكان، معمولا بارداری بدون مشكل خاص و مهمی ختم می‌شود.

البته به‌طور معمول توصیه می‌شود سه سال اول بعد از پیوند، برای بارداری اقدام نشود.همچنین در صورت منع پزشك برای دوره حاملگی، می‌توان با انجام لقاح مصنوعی از تخمك و اسپرم زن و مرد، سلول جنین حاصله از لقاح را به رحم فرد دیگر منتقل كرد و دوران حاملگی را این‌گونه به پایان رساند.

روزنامه جام جم