بهبود آسیب اعصاب محیطی با لیزردرمانی

آسیب اعصاب محیطی می‌تواند به اختلالات حسی و حرکتی در بیمار منجر شده و آتروفی عضلات درگیر و ناتوانی را ایجاد کند.آسیب به اعصاب محیطی پیامدهای منفی شغلی و اجتماعی بسیاری درپی دارد و به همین دلیل از چالش‌های بزرگ در پزشکی برای بازگرداندن عملکرد عصب و عضلات درگیر به شمار می‌رود.

کد خبر: ۵۷۶۹۶۲

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۷

در آسیب‌های کامل اعصاب محیطی، عضلات بیمار به‌تدریج طی یک تا سه سال دچار مشکلات عملکردی بیشتری خواهد شد. ترمیم با جراحی بهترین مداخله درمانی در آسیب‌هایی است که منجر به قطع کامل اعصاب محیطی شده‌اند. در مواردی که نیاز به جراحی وجود دارد در شش ماه اول آسیب‌دیدگی بهترین پاسخ را خواهد داشت.

پس از آسیب به اعصاب محیطی عضلات درگیر ضعیف‌شده و فیبرهای عضلانی آن کاهش می‌یابد و نسج چربی و بافت همبند جایگزین فیبرهای عضلانی آسیب‌دیده می‌شود. ترمیم اعصاب محیطی آسیب‌دیده به کندی صورت می‌گیرد و معمولا ترمیم به‌صورت غیرکامل خواهد بود.تلاش‌های بسیاری برای افزایش میزان ترمیم و سرعت‌دادن به روند ترمیم اعصاب محیطی به‌کار می‌رود.

در کنار چند روش پیشنهادی برای افزایش میزان و سرعت ترمیم اعصاب محیطی، نوردرمانی بسیار مورد توجه قرار گرفته و جالب است بدانید در اواخر دهه 1350/۱۹۷۰ اولین مقالات در‌خصوص لیزردرمانی در ترمیم اعصاب محیطی آسیب‌دیده منتشر شده است. علاقه‌مندی دانشمندان به بازتوانی عصب با کمک نور لیزر از اوایل دهه 1360/۱۹۸۰ تاکنون منجر به انتشار تعداد زیادی مقالات با نتایج مثبت نوردرمانی بر ترمیم عصب شده است.

مکانیسم‌های اثرگذاری نور لیزر بر ترمیم عصب با مطالعات آزمایشگاهی بر سلول‌های عصبی مشخص شده و نوردرمانی موجب افزایش سرعت ترمیم عصب آسیب‌دیده می‌شود.لیزردرمانی در ۲۰ سال گذشته به معنای استفاده از نور برای ایجاد اثرات درمانی در نسج زنده در ترمیم اعصاب به‌کار می‌رود و امروزه تحقیقات بالینی وسیع‌تری در زمینه ترمیم اعصاب آسیب‌دیده محیطی با کمک لیزردرمانی در حال انجام است.

روزنامه جام جم