مرد 10 میلیون دلاری و آینده پاکستان

کد خبر: ۵۷۸۵۹

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۹۱ - ۰۱:۴۶

«حافظ محمد سعید» رهبر جماعت الدعوه پاکستان، این روزها در صدر اخبار و گزارشهای خبری عمده ترین رسانه های منطقه ای و بین المللی قرار گرفته است.

موضوع از این قرار است که آمریکا برای زنده یا مرده وی 10 میلیون دلار جایزه تعیین کرده است، جایزه ای که همسطح ملا محمد عمر رهبر طالبان افغانستان و پس از 25 میلیون دلار جایزه سر ایمن الظواهری رهبر سازمان القاعده، بالاترین رقمی است که تاکنون مقامهای آمریکایی برای دستگیری یا قتل یکی از مخالفان خود تعیین کرده اند.
اکنون پرسش اصلی این است که چرا «حافظ محمد سعید» و معاونش عبدالرحمن مک{ی به یکباره این همه مورد توجه آمریکا قرار گرفته اند؟.
دو دلیل اصلی را برای این مساله می توان برشمرد:مسدود باقی ماندن مسیر تدارکاتی ناتو به افغانستان و تشدید اختلافهای آمریکا و پاکستان.واقعیت این است که «شورای دفاع از پاکستان» - که متشکل از حدود 23 حزب و گروه اسلامی در پاکستان است و جماعت الدعوه یکی از فعالترین آنها در مخالفت با بازگشایی راه تدارکاتی ناتو از بندر کراچی به پیشاور و جلال آباد و کابل تلقی می شود - مانع اصلی کوتاه آمدن دولت حزب اسلامگرای مردم پاکستان در برابر درخواستهای آمریکاست.
گویا مقامهای پنتاگون به این نتیجه رسیده اند که مسیر جایگزینی از طریق روسیه، آسیای مرکزی، هندوستان و حتی مسیر هوایی که مد نظر بوده است در عمل با نیازهای ناتو در افغانستان هماهنگ نبوده و راه تدارکاتی پاکستان همچنان بی بدیل باقی مانده است.بنابراین آمریکا با گزینه دشوار پذیرش نظر دولت پاکستان و احزاب اسلامی مبنی بر توفق عملیات هوایی در مناطق قبایلی پاکستان و یا ادامه مسدود باقی ماندن راه تدارکاتی ناتو روبه روست.
توقف عملیات آمریکا به معنای تشدید جنگ در داخل افغانستان خواهد بود و خطر شکست نظامی زودهنگام را در بر دارد و ادامه مسدود ماندن مسیر تدارکاتی ناتو نیز رساندن سلاحهای سنگین و امکانات به نظامیان آمریکا و ناتو در افغانستان را دشوار کرده و ممکن است در بلند مدت به نتایج مشابهی منتهی گردد.به نظر می رسد دولت آمریکا با درک دشواری هایش در افغانستان، راه فراری در پیش گرفته و با عمده کردن نقش «حافظ محمد سعید» و جماعت الدعوه و پیوند دادن آن با لشکر طیبه که مورد نظر هندوستان است چند هدف را همزمان پیگیری می کند که همراه کردن هندوستان با سیاستهایش در جنوب آسیا، اعمال فشار بر دولت پاکستان برای پذیرش دیدگاه های آمریکا، تلاش برای ایجاد تضاد بین جماعت الدعوه با دولت پاکستان و اعمال فشار بر شورای دفاع از پاکستان برای تعدیل مواضع ضد آمریکایی از آن جمله است.
اما حقیقت آن ست که حافظ محمد سعید و عبدالرحمن مکی در داخل جامعه پاکستان هستند و از حمایت گسترده ای برخوردارند، چنانکه درست در روزی که معاون وزیر خارجه آمریکا در دهلی نو جایزه 10 میلیون دلاری برای سر حافظ محمد سعید و جایزه دو میلیون دلاری برای سر عبدالرحمن معاون او تعیین می کند، حافظ سعید در یک برنامه تلویزیونی پر بیننده پاکستان شرکت کرده و بر دیدگاه های ضد آمریکایی اش تأکید کرد!
افزون بر این رهبران جماعت الدعوه که یک مؤسسه خبره و قدرتمند است، آزادانه در پاکستان رفت و آمد می کنند و گویا نگرانی چندانی هم ندارند.
از این رو می توان تصور کرد که تعیین جایزه برای سر رهبر جماعت الدعوه پاکستان می تواند مقدمه ای برای تشدید عملیاتی باشد که لشکر طیبه آن را جهاد مقدس می داند و آمریکا آن را عملیاتی تروریستی تلقی می کند.واقع امر آن است که پاکستان در پی تعیین جایزه برای سر رهبر جماعت الدعوه در موقعیت بسیار دشوار قرار گرفته است.
کمک به آمریکا و برآوردن انتظاراتش به معنای جنگ داخلی است و کمک نکردن به ایالات متحده، خطر اشغال بخشهایی از کشور و تجزیه آن را در بر دارد.
آیا پاکستان از میان این دو گزینه سرنوشت ساز راه سومی را خواهد یافت یا نه بدرستی روشن نیست، ولی هر معامله ای بر سر رهبران جماعت الدعوه به معنای آغاز روندی است که پاکستان را متفاوت از امروزش خواهد کرد.