گزارش گاردین از املاک چند میلیارد پوندی رئیس امارات در پایتخت انگلیس که تا کنون مخفی مانده بود؛

خلیفه بن زاید چگونه ملاک اصلی لندن شد؟ / او در مجموع ۱۷۰ ملک در لندن دارد / برخی املاک در اختیار برادرش شیخ منصور، رئیس باشگاه منچسترسیتی است / امضای برخی اسناد متعلق به برادر دیگر، محمد بن زاید است / مشاوران خلیفه، از رئیس امارات با نام مستعار «مشتری» نام می‌برند

اسناد فاش شده، پرونده‌های دادگاه و تجزیه و تحلیل سوابق عمومی، گاردین را قادر به نقشه برداری از دارایی‌های حاکم ابوظبی در انگلستان کرده است و نشان می‌دهد که چگونه حاکم یک کشور نفت خیز به صاحب خانه و ملاک اصلی لندن تبدیل شد. به نظر می‌رسد امپراتوری املاک خلیفه در لندن حتی از دوک وست مینستر، اشراف زاده میلیاردر ۲۹ ساله‌ای که مالک مناطق زیادی از شهر است، پیشی بگیرد.

کد خبر: ۵۸۰۵۰۴

تاریخ: ۲۸ مهر ۱۳۹۹ - ۱۵:۵۹

گاردین نوشت: به نظر می‌رسد که مجموعه‌ای از خانه‌های ساخته شده در دهه ۱۹۶۰ با باغ‌های نامرتب در یک آبراه ساکت و آرام در نزدیکی ریچموند آپون تیمز کمتر شباهتی با سفارت اکوادور - جایی که جولیان آسانژ هفت سال در آنجا مخفی شده بود - در نایتسبریج، درست روبروی فروشگاه هارودز داشته باشد. همچنین این خانه‌های بی ادعای حومه شهر شباهت چندانی با محلی در مرکز لندن که ملکه در آنجا متولد شده است، ندارند.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: با این حال، این املاک بخشی از امپراتوری پنهانی ۵.۵ میلیارد پوندی است که متعلق به یکی از ثروتمندترین سران جهان، شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان، رئیس امارات متحده عربی و حاکم ابوظبی است.

با وجود تمام آدرس‌های بارز آن، مالکیت آن‌ها برای چندین دهه پنهان بوده است. یک منبع آگاه از معاملات تجاری خلیفه گفت: "این کار به طریق زیرزمینی و با معاملات پنهان کارانه انجام شده است. "

اکنون، اسناد فاش شده، پرونده‌های دادگاه و تجزیه و تحلیل سوابق عمومی، گاردین را قادر به نقشه برداری از دارایی‌های حاکم ابوظبی در انگلستان کرده است و نشان می‌دهد که چگونه حاکم یک کشور نفت خیز به صاحب خانه و ملاک اصلی لندن تبدیل شد. به نظر می‌رسد امپراتوری املاک خلیفه در لندن حتی از دوک وست مینستر، اشراف زاده میلیاردر ۲۹ ساله‌ای که مالک مناطق زیادی از شهر است، پیشی بگیرد.

سبد یا پُرتفُوی املاک شخصی خلیفه، که شامل گرانترین محله‌های لندن است، عمدتا از املاک تجاری و مسکونی "فوق العاده عالی" تشکیل شده است. قیمت هرکدام از آپارتمان‌های موجود در یکی از بلوک‌های لوکس حدود ۲۰ میلیون پوند است.

این اسناد نشان می‌دهد که چطور ممکن است در انگلستان یک سرمایه گذار ثروتمند مانند خلیفه یک پرتفوی املاک گسترده با حدود ۱۰۰۰ مستاجر ایجاد کند، که به طور عمده قابل شناسایی نیست. این معاملات به لطف ساختار پیچیده شرکت‌های کاغذی در گریزگاه‌های مالیاتی (کشور، ایالت یا منطقه‌ای که سرمایه‌گذاران با داشتن حساب‌های بانکی و شرکت، از مالیات معاف بوده یا مالیات بسیار ناچیزی پرداخت می‌کنند) که برخی از آن‌ها توسط برترین موسسات حقوقی لندن اداره می‌شوند، می‌توانند مخفی بمانند.

املاک خلیفه در انگلستان برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ آشکار شد، زمانی که گزارش گاردین در مورد اسناد پاناما نگاهی اجمالی به دستیابی مخفیانه شیخ خلیفه بن زاید به ده‌ها ملک در مرکز لندن با ارزش بیش از ۱.۲ میلیارد پوند داشت.

با این حال، با اسنادی که توسط گاردین مورد بررسی قرار گرفته، ارزش دارایی‌های خلیفه تقریباً پنج برابر این است. طبق پرونده‌های دادگاه، تنها در سال ۲۰۰۵ شیخ ۱ میلیارد پوند برای پنج ملک هزینه کرد. تا سال ۲۰۱۵، ارزش پرتفوی املاک او به ۵.۵ میلیارد پوند افزایش یافته بود و درآمد اجاره سالانه آن ۱۶۰ میلیون پوند بود.

تجزیه و تحلیل داده‌های ثبت املاک نشان می‌دهد که سبد دارایی‌های تجاری و خصوصی خلیفه شامل ۱۷۰ ملک است، از یک عمارت خلوت در نزدیکی پارک ریچموند گرفته تا چندین بلوک اداری سطح بالا در لندن که توسط صندوق‌ها و بانک‌های سرمایه گذاری اشغال شده است.

البته هیچ تخلفی وجود ندارد و داشتن ملک در انگلیس از طریق شرکت‌های برون سپاری کاملاً قانونی است. اما دولت انگلیس متعهد شده است که برای شفاف سازی بازار و مقابله با فساد، شرکت‌های خارج از کشور را که دارای دارایی‌هایی در انگلیس هستند، معرفی کند.

خلیفه به درخواست‌های مکرر گاردین برای اظهار نظر پاسخ نداد.

در اوایل سال جاری، دادگاه ادعا کرد رئیس امارات متحده عربی مخازن پر از آب آشامیدنی برند لوکس اویان را در عمارت قرن ۱۸ خود نصب کرده است. بعد از ادعای اینکه او از زمان سکته مغزی اش در سال ۲۰۱۴، "از نظر ذهنی" ناتوان شده است (ادعایی که وکلایش آن را انکار می‌کنند)، جزییات مربوط به سبک زندگی خلیفه آشکار‌تر شده است.

وکلای لنسر، مدیر دارایی سابق وی، ادعا می‌کنند پرونده حقوقی مربوط به تصویب برخی از پرداخت‌ها در حالی مطرح شده است که اعضای خانواده خلیفه برای کنترل دارایی‌های وی با یکدیگر رقابت می‌کنند. وکلای لنسر با استناد به سندی ادعا می‌کنند کنترل دارایی وی به طور مخفیانه در سال ۲۰۱۵ به کمیته‌ای ویژه تحویل داده شده است.

به نظر می‌رسد طبق این سند، که برای اولین بار توسط وب سایت تحقیقاتی Sarawak Report گزارش شده و توسط گاردین مشاهده شده است، برادر ناتنی خلیفه شیخ منصور بن زاید آل نهیان به عنوان رئیس کمیته منصوب شده و نشان می‌دهد برخی از املاک و مستغلات اصلی لندن اکنون در اختیار صاحب باشگاه فوتبال منچستر سیتی است. حقوقدانانی که برای خلیفه کار می‌کنند، ادعای "تسلیم کنترل دارایی ها" را انکار کرده اند.

ادعا شده که این سند محضری توسط خلیفه امضا شده است، اما به نظر می‌رسد این امضا متعلق به برادر وی شیخ محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی باشد. محمد بن زاید عملا رهبر امارات و یکی از قدرتمندترین چهره‌های خاورمیانه است.

'مشتری'
از اواخر دهه ۱۹۹۰، منافع شخصی خلیفه از یک خانه هفت طبقه مشرف به هتل دورچستر (Dorchester) در منطقه اعیان نشین می‌فر (Mayfair) لندن اداره می‌شود. بنا به گفته شخصی که از امور شیخ در لندن آگاه است، "عمداً کمی مبهم به نظر می‌رسد"، اما در واقع "پناهگاه داخلی" است و یک شرکت مخفی لیختن اشتاینی به نام Holbein Anstalt، که امور خصوصی خانواده سلطنتی را مدیریت می‌کند، در آن قرار دارد.

تا سال ۲۰۱۵، امپراطوری املاک او قابل رقابت با "املاک بزرگ" لندن بود. در آن سال، طبق یک سند، دارایی‌های خلیفه فقط از Crown Estate (مجموعه‌ای از اراضی و دارایی‌ها در سرزمین‌های انگلستان، ولز و ایرلند شمالی در انگلستان که متعلق به پادشاه انگلیس به عنوانا "املاک عمومی حاکمیت" است، که نه مال دولت و نه بخشی از املاک خصوصی پادشاه است) در لندن کمتر بود و از ارزش جمعی املاک Grosvenor Estates در لندن پیش افتاده بود. پرونده‌های شرکت نشان می‌دهد که املاک خلیفه در سال ۲۰۱۵ درآمد بیشتری نسبت به املاک Grosvenor، Cadogan یا De Walden داشته است.

با این وجود، برای دهه‌ها هویت مالک آن‌ها یک راز کاملاً محافظت شده بود. تجارت به طور مخفیانه از طریق مجموعه‌ای از شرکت‌های جزایر ویرجین انگلیس انجام می‌شد که توسط ارتش کوچکی از واسطه‌های محتاط شامل وکلایی از شرکت‌های نخبه انگلستان مانند Eversheds و Fox Williams اداره می‌شد.

مشاوران و وکلا مراقب بودند که هرگز از رئیس امارات متحده عربی نام نبرند و فقط وی را "مشتری" می‌نامیدند.