نرگس آبیار: به فیلم‌های عمیق و انسانی برچسب سیاه‌نمایی نزنیم

نرگس آبیار معتقد است جشنواره فیلم کوتاه تهران ظرفیت‌ها و استعدادهای جوانان فیلمساز را به ایران و جهان معرفی می‌کند و نباید بر فیلم‌های موفق بین‌المللی‌مان برچسب سیاه نمایی بزنیم. بلکه آن‌‎ها دارای نگاه عمیق و انسانی هستند.

کد خبر: ۵۸۰۸۱۲

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۶

نرگس آبیار نویسنده و کارگردان سینما در گفت و گو با ستاد خبری سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با اشاره به راهکار مناسب برای برگزاری جشنواره‌های سینمایی همزمان با شیوع ویروس کرونا بیان کرد: جشنواره‌های مهم و بزرگ دنیا در حال حاضر با رعایت کامل پروتکل‌ها ی بهداشتی در حال برگزاری هستند. به عنوان مثال جشنواره معتبر ونیز به صورت فیزیکی برگزار شد و مشکل خاصی هم به وجود نیامد. تجربه نشان داده که با فاصله گذاری بین صندلی‌ها، استفاده از ماسک و مواد ضدعفونی کننده می‌توان جشنواره‌ها را کم‌خطر برگزار کرد. این مدل از برگزاری می تواند برای جشنواره‌های ما هم یک الگو مناسب باشد.

جشنواره فیلم کوتاه تهران ظرفیت‌های جوانان فیلمساز را معرفی می‌کند
وی درباره جایگاه جشنواره فیلم کوتاه تهران در میان جشنواره‌های معتبر فیلم کوتاه و بین‌المللی توضیح داد: به نظر من جشنواره فیلم کوتاه تهران از استانداردهای جهانی برخوردار است. این جشنواره قدمت زیادی دارد و برای فیلمسازان خارجی جشنواره شناخته شده ای است. هر جشنواره ای قواعد و سلیقه خاص خود را دارد و جشنواره فیلم‌کوتاه تهران نیز در طول این سی و چند سال برگزاری به هر حال مطابق با قوانین سینمای ایران به لحن و ‌سلیقه خاص خود رسیده و ‌این نگاه در میان فیلمسازان ایرانی وخارجی جا افتاده است. خلاصه اینکه جشنواره فیلم‌کوتاه تهران حالا دیگر جشنواره ای قدیمی و معتبر در حوزه فیلم کوتاه است و ما باید تلاش کنیم این ارزش و اعتبار حفظ شده و فزاینده باشد.

کارگردان «شیار ۱۴۳» ادامه داد: خوشبختانه در جشنواره فیلم کوتاه تهران هر سال شاهد نمایش فیلم‌های بسیار خوبی هستیم که بعضا شگفت انگیز نیز هستند؛ فیلم‌های کوتاه موفق در این جشنواره بارها در خارج از کشور هم موفقیت‌های بزرگی به دست آورده اند و ‌این هم بر اعتبار جشنواره صحه می گذارد و هم اینکه گواه ظرفیت و استعداد فیلمسازان جوان ایرانی است.

وی در پاسخ به این که آیا درست است که گفته می شود فیلم‌های ایرانی در مواردی به دلیل پرداختن به موضوعات تلخ اجتماعی موفق به کسب جوایز بین المللی می شوند، گفت: به نظر من اصلا اینطور نیست، همواره رویکرد فیلمساز، نوع پرداخت و نگاهی که دارد دلیل توجه به اثر است. رسالت یک هنرمند، اگر قائل به رسالت باشیم، پرداختن به شکاف‌ها و مشکلات است برای به فکر واداشتن مخاطب و ایجاد چالش؛ بنابراین اگر در یک فیلم معضلات اجتماعی تصویر شدند نباید آن فیلم را متهم به سیاه نمایی کرد.

کارگردان «شبی که ماه کامل شد» با اشاره به مصادیقی از فیلم‌های انسانی و واقع نما بیان کرد : مثلا فیلم کوتاه «حیوان» ساخته برادران ارک که علاوه بر جشنواره های ایرانی در بسیاری از جشنواره های جهانی نیز درخشید، فیلمی تفکر برانگیز است درباره محیط زیست و حیات وحش؛ سوال من این است آیا این فیلم سیاه‌نمایی کرده است؟ خیر، اتفاقا فیلم با یک نگاه عمیق فلسفی و انسانی تولید شده و به همین دلیل هم توانست بسیار موفق ظاهر شود. خلاصه کلام اینکه من واقعا بحث سیاه‌نمایی در سینما را خیلی درک نمی کنم و نمی فهمم چرا اینقدر در این باره صحبت می شود، ساخت فیلم های منتقدانه و چالش برانگیز در کشورهای صاحب سینمای متفکر و ارزشمند مرسوم است؛ مثلا در سینمای ژاپن که در حال حاضر از کشورهای پیشرو در سینما است، فیلمی مثل «دله دزدها» ساخته می شود و این فیلم نقادانه به فاصله طبقاتی در جامعه ژاپن می پردازد. آیا باید به آن برچسب سیاه‌نمایی زد؟ قطعا که نه، چراکه این موضوع از واقعیت جامعه در ژاپن الهام گرفته و اتفاقا می بینیم در سال های اخیر فیلمسازان ژاپنی متعددی به آن پرداخته اند از جمله همین فیلم مهم و تحسین شده «انگل»؛ فیلم انگل هم فیلمی منتقدانه درباره فاصله طبقاتی در کره جنوبی است .

آبیار در پاسخ به اینکه چه فیلم های کوتاهی در سال های اخیر توجهش را جلب کرده است، توضیح داد: بله، من همیشه از مخاطبان جدی فیلم های کوتاه هستم. در آثار این سال‌های اخیر «روتوش» ساخته کاوه مظاهری فیلم خوبی است؛ احساس خوبی نسبت به آن داشتم و منتظر دیدن کارهای بعدی این فیلمساز هستم. همچنین فیلم کوتاه به نام «اس» (حامد اصلانی) هم به نظرم اثر قابل توجهی است. چند فیلم کوتاه درخشان دیگر هم دیدم که این فرصت اندک مجال کافی و مناسبی برای حرف زدن درباره همه این آثار و ارزش های قابل توجه آنها نیست. در مجموع باید بگویم در حوزه فیلم کوتاه چند کارگردان شاخص هستند که فیلم های خوب با استانداردهای جهانی تولید می کنند. برخی از فیلم‌های کوتاه ایرانی بسیار خوش ساخت و صاحب نگاه هستند که حتی ممکن است در جشنواره فیلم کوتاه تهران یا دیگر جشنواره های داخلی به دلیل رقابت تنگاتنگ کمتر دیده شده و معرفی شوند و همین نکته نیز تاکیدی است بر ساخت تعداد زیادی فیلم‌ خوب و حرفه‌ای در سینمای کوتاه ایران.

این کارگردان سینما با اشاره به ارتباطش با برخی فیلمسازان حوزه فیلم کوتاه تصریح کرد: فیلمسازان جوان و مستعد در حاشیه جشنواره ها و ورک شاپ ها به من مراجعه کرده اند و من هم با کمال میل تا جایی که فرصت یاری کرده با آنها همفکری و همکاری کرده‌ام. بعضا حتی فیلم‌هایشان را برای من ارسال می کنند و درباره آن با هم گفتگو و تبادل نظر می کنیم.

موجز گویی فیلم کوتاه نظیر ندارد
وی در پایان با اشاره به تمایلش به همکاری و همراهی با فیلمسازان کوتاه عنوان کرد: بله چرا که نه، ما استعدادهای درخشان زیادی در حوزه فیلم کوتاه داریم و برای من باعث افتخار است که بتوانم با آنها همکاری داشته باشم. البته در حوزه فیلم کوتاه نباید حتما اینگونه باشد که فیلمسازها صرفا این حوزه را فرصتی برای ورود به سینمای بلند تلقی کنند و تنها هدفشان وارد شدن به فیلمسازی بلند باشد؛ چراکه سینمای کوتاه خودش جایگاه و کارکرد تجربی مهمی دارد. من معتقدم این دو مدیوم دو فضا و ژانر متفاوت هستند. فیلم کوتاه از یک موجز گویی بهره می برد که در فیلم بلند اینگونه نیست اما در مجموع کارکردن با جوانان فیلم کوتاه را اتفاق مبارکی می دانم و همیشه از آن استقبال کرده ام؛ تیتراژ فیلم هایم هم نشان داده همیشه علاقه‌مند به کار باجوانان و استعدادهای کشف شده در سینمای کوتاه و مستند هستم و به آنها اعتماد کرده ام.

سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به دبیری سیدصادق موسوی از ۷ آبان آغاز می‌شود.

خبرآنلاین