ایستگاه فضایی بین المللی ترک برداشت

رئیس بخش روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی با بیان اینکه در ایستگاه در جستجوی ترک‌های جدید هستند، اظهار داشت: یکی از ترک‌ها به اندازه ۰.۲ میلیمتر پیدا شده است و حدس زده می‌شود که یک ترک دیگر هم وجود داشته باشد.

کد خبر: ۵۹۷۶۴۴

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۳:۱۱

ایرنا: رئیس بخش روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی با بیان اینکه در ایستگاه در جستجوی ترک‌های جدید هستند، اظهار داشت: یکی از ترک‌ها به اندازه ۰.۲ میلیمتر پیدا شده است و حدس زده می‌شود که یک ترک دیگر هم وجود داشته باشد.

ولادیمیر سالاویف روز جمعه در گفت و گو با شبکه تلویزیونی روسیه ۲۴ با بیان اینکه باید تمام بدنه ایستگاه فضایی بین المللی با میکروسکوپ بسیار قوی بازبینی شود، خاطرنشان کرد : ممکن است دو ترک در ایستگاه فضایی بین‌المللی به وجود آمده باشد که هوا از آنها خارج می‌شود هر چند از دست رفتن هوا از این طریق ناچیز است.

رئیس بخش روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی تصریح کرد: فضانوردان یک ترک را پیدا کرده‌اند و حدس زده می‌شود ترک دوم نیز وجود داشته باشد که از آنجا هوا نشت می‌کند و باید با فضاپیمای باری از کره زمین میکروسکوپ بسیار قوی به ایستگاه آورده شود تا با آن تمام بدنه این مرکز فضایی مورد تحقیق و بازبینی قرار گیرد.

در این ایستگاه که با سرعت هشت کیلومتر در ثانیه حرکت می‌کند و تقریبا هر ۹۰ دقیقه یک بار به دور مدار زمین می‌چرخد، یک گروه بین المللی ۶ نفره از روسیه، آمریکا و ژاپن و آژانس فضایی اروپا کار و زندگی می‌کنند.

بیش از دو هزار و ٧٠٠ آزمایش توسط خدمه ۱۰۸ کشور مختلف در ایستگاه فضایی بین المللی انجام شده است. این آزمایشات فناوری‌های نوآورانه مانند بازیافت ضایعات پلاستیکی و فیلتر کردن دی اکسید کربن که هر دو گام‌های حیاتی برای مأموریت‌های دراز مدت روی سطح ماه محسوب می‌شوند را مورد بررسی قرار داده‌اند.

ایستگاه فضایی بین المللی، یک آزمایشگاه فضایی به ارزش حدود یکصد میلیارد دلار است که در آن انواع آزمایش‌ها در شرایط فضا و بی وزنی توسط چند کشور از جمله روسیه، آمریکا و ژاپن و آژانس فضایی اروپا انجام می‌گیرد.

این مرکز فضایی بین المللی از روز دوم نوامبر سال ۲۰۰۰ تاکنون، به طور مداوم سرنشین داشته است. «ویلیام شپ شپارد»، فضانورد ناسا و فرمانده مأموریت «اکسپدیشن ۱»، «سرگئی کریکالف» و «یوری گیدزنکو» مهندسان پرواز این مأموریت نخستین ساکنان ایستگاه فضایی بودند.

در آن زمان، ایستگاه فضایی فقط سه ماژول داشت، در حالی که این مجموعه تحقیقاتی امروزی به بزرگی یک خانه پنج خوابه با یک سالن ورزشی، دو حمام و دستشویی، و یک پنجره با دید ۳۶۰ درجه به زمین است.