جنگ مفتی ها در عربستان

کد خبر: ۶۱۹۰۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۰۸:۰۳

پایگاه خبری میدل ایست آنلاین در گزارشی به قلم عبدالعزیز خمیس از بروز اختلاف شدید در موسسه دینی عربستان خبر داد.

به گزارش انتخاب، مفتیان قدیمی در عربستان نبردی سخت را علیه مفتیان جدید در موسسه دینی عربستان آغاز کرده و خود را رودرروی چهره های جدیدی چون محمد العبیسی وزیر دادگستری و عبداللطیف آل شیخ رئیس موسسه امر به معروف و نهی از منکر قرار داده اند.

در این مبارزه مفتیانی چون صالح اللحیدان نقش لیدر را در هجوم به چهره های جدید به دست گرفته اند و منشا اختلاف نیز اندیشه های تندروانه و میانه روانه است تا ثابت شود عربستان برای عبور از گردنه تندروی های دینی هنوز با چالش های سختی روبروست.

صالح اللحیدان از چهره های تندرو و مخالف اصلاحات در عربستان است که با هر گونه تلاش برای بهبود شرایط در کشور مخالف است زیرا در پی آن است تا به هر نحو ممکن سهمش را در مسائل دینی و سیاسی کشور حفظ کند حتی اگر این کار با صدور احکام و فتواهای عجیب و غریبی همراه باشد که نتیجه اش ترسیم چهره ای زشت از عربستان باشد.

عبدالمحسن العبیکان دیگر چهره تندرو در عربستان است که در رویارویی با مفتیان نوگرا و توصیف آنان با صفاتی چون جریان غرب گرا، کافر و انحرافی، به نوعی نماینده برخی از جریان ها و چهر ه های پشت پرده است.

جالب اینکه اتهام تند چنین افرادی به دیگران با سکوت محافل قضایی همراه است در شرایطی که برخی از افراد با انتقادات و اتهاماتی به مراتب سبک تر در گوشه زندان جای گرفته اند.

البته اظهارات شخصی مثل العبیکان نشان می دهد در موسسه دینی عربستان اختلافات شدیدی وجود دارد ضمن اینکه دقت در سخنان توام با خشم مفتیانی چون العبیکان نشان می دهد در این معرکه آنان که ستاره اقبالشان افول کرده است عده ای از مفتیان تندرو و قدیمی و در مقابل آنانکه ستاره اقبالشان در حال طلوع است عده ای از مفتیان اصلاح طلب و میانه رو هستند.
تبادل اتهامات میان این دو گروه بیش از هر چیز بدین دلیل است که در کشوری زندگی نمی کنند که در آن موسسات مختلف مدنی نهادینه شده باشد زیرا عربستان امروز کشوری با اکثریت خاموش است و در آن مسائلی چون حقوق زنان با قدرت گرفتن عده ای تندرو ، به نام دین غصب شده است.

شخصی چون العبیکان در تندروی تا حدی پیش رفته است که توسعه دستگاه قضایی را به زیان کشور و خاندان حاکم بر کشور می داند.

در هر حال آنچه در درگیری اخیر در موسسه دینی بیش از هر چیز قابل فهم است اینکه در این درگیری دین به بازیچه تبدیل شده است زیرا واقعیت این نبرد، تقابل عده ای از بازماندگان از مناصب نان و آب دار با گروه دیگری است که به جای آنان جلوس کرده اند.

نکته جالب توجه در این میان این است که مردم به چنین درگیری هایی توجهی ندارند همانگونه که به دو طرف درگیری اعتنا نمی کنند.