آیا مصرف روی می‌تواند به کنترل فشار خون کمک کند؟

پزشکان از استراتژی‌های مختلفی برای کمک به افراد در کنترل فشار خون بالا استفاده می‌کنند. هنگامی که ورزش و اقدامات غذایی، مانند افزایش مصرف پتاسیم و کاهش نمک، برای نگه داشتن فشار خون در حد قابل قبول کافی نیست، بسیاری از داروها در دسترس هستند.

کد خبر: ۶۲۳۲۶۵

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۰۷

به نقل از مدیکال نیوز، هر یک از آنها تلاش می‌کنند تا برون ده قلبی را کاهش دهند یا مقاومت محیطی را در سیستم شریانی بدن کاهش دهند. یکی از مکانیسم‌های کاهش مقاومت در برابر جریان خون، شل شدن عضلات اطراف عروق و شریان‌ها است که باعث می‌شود خون آزادتر جریان یابد.

نویسندگان یک مطالعه اخیر می گویند: “یافته‌های اساسی با گذشت بیش از ۶۰ سال ثابت کرده است که میزان کلسیم و پتاسیم در عضله اطراف رگ‌های خونی کنترل کننده باعث چگونگی انبساط و انقباض آنها است.” با این حال، این دانشمندان به طور غیر منتظره دریافتند که یک فلز، روی نیز ممکن است در حفظ تنه عروقی نقش داشته باشد.

روی یک یون فلزی مهم در زیست شناسی است و با توجه به اینکه کلسیم و پتاسیم در کنترل جریان خون و فشار مشهور هستند، جای تعجب است که قبلاً از نقش روی غافل بوده‌اند. اساساً، روی اثر معکوس کلسیم بر جریان خون و فشار خون دارد.

در یک مطالعه اخیر پزشکان در حال بررسی تأثیر داروهای حاوی روی بر عملکرد مغز در بیماری آلزایمر بودند که در مدلهای موش صحرایی تحت درمان با داروها متوجه کاهش قابل توجه و غیرمنتظره فشار خون شدند.

کشف محققان ممکن است چند نکته را توضیح دهد که متخصصان در مورد روی می‌دانند. اول، کمبود روی با فشار خون بالا در مدل‌های حیوانی همراه است. دوم، ژن مسئول حفظ سطح روی در سلول‌ها نیز با فشار خون بالا و سایر بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط است.

با این حال، در مطالعات انسانی، هیچ مدرکی مبنی بر وجود منبع معتبر بین مصرف روی و فشار خون در رژیم غذایی وجود ندارد. مقدار روی در جریان خون با مقادیر موجود در سلول ارتباط ندارد. این مطالعه نشان داد که مقدار روی داخل سلول‌ها مهم است.

فشار خون بالا هنگامی اتفاق می افتد که سلول‌های عضلانی صاف در دیواره‌های شریان منقبض شده و این عروق را باریک می‌کند که از طریق آنها خون باید جریان یابد.

خون هنگام عبور از مجرا، دیواره‌های این مجاری باریک را بیرون رانده و باعث افزایش مخرب فشار خارجی بر روی آن‌ها می‌شود. این می‌تواند منجر به آسیب دیدگی یا حتی پارگی رگ‌های خونی شود.

کلسیم در عضلات باعث این سفت شدن می‌شود. کلسیم توسط پتاسیم در بافت ماهیچه تنظیم می‌شود. مقدار هر دو فلز تحت تأثیر سلولهای اطراف مانند سلولهای اندوتلیال و اعصاب حسی است که خود توسط پتاسیم و کلسیم موجود تنظیم می‌شوند.

محققان دریافتند مصرف روی روی عضلات، سلول‌های اندوتلیال و اعصاب حسی با هم تأثیر می‌گذارد و باعث کاهش میزان کلسیم در عضلات می‌شود و باعث شل شدن آن‌ها می‌شود. این به نوبه خود منجر به افزایش جریان خون و کاهش فشار خون می‌شود.

یونوفورها وسیله نقلیه شیمیایی هستند که یونهایی مانند روی را از طریق غشای سلول منتقل می‌کنند، در حالی که کلاتورها آن‌ها را متصل می‌کنند. محققان پیشنهاد می‌کنند که افزایش روی داخل سلولی با استفاده از یونوفور ممکن است منجر به کاهش فشار خون در موش‌های مورد مطالعه شود.

دانشمندان همچنین آزمایشات آزمایشگاهی بر روی رگهای خونی منتخب از موش و انسان انجام دادند و دریافتند وقتی آنها با استفاده از دستگاه شیلات روی داخل سلولی را کاهش می‌دهند، این عروق منقبض می‌شوند.

البته نویسندگان این مطالعه اظهار داشتند که تحقیقات بیشتری برای بررسی چگونگی تأثیر روی روی انواع مختلف سلول‌ها و آسیب شناسی ها لازم است.

محققان همچنین خاطرنشان کردند که رگ‌های خونی قلب و مغز نسبت به رگ‌های خونی در سایر نقاط بدن حساسیت بیشتری به روی دارند.

کشف این تحقیق ممکن است راهی امیدوار کننده برای تحقیقات بیشتر را پیشنهاد کند. با این حال و بر اساس اولین مطالعه انجام شده در شریان‌های مزانتریک در موش صحرایی، توصیه نمی‌شود که انسان روی را شروع کند، زیرا هیچ مطالعه‌ای در مورد انسان صورت نگرفته است.

شفقنا