روزنامه‌گردی در «انتخاب»؛

اولتیماتوم ۷ ماده‌ای دختران تهرانی به پسرها در ۴۸ سال پیش

۱- سیگار نکشید! ۲- در کوچه و خیابان مودب باشید و متلک نگویید! ۳- کفش پاشنه‌بلند نپوشید! ۴- موی خود را از روی یقه بلندتر نکنید! ۵- تعطیلات تابستان، بیکار نگردید و کار کنید! ۶- در اتوبوس جای خود را به خانم‌ها بدهید! ۷- در استخرها چشم‌چرانی نکنید!

کد خبر: ۶۲۴۴۰۰

تاریخ: ۰۲ تير ۱۴۰۰ - ۲۱:۳۲

سرویس تاریخ «انتخاب»؛ «ما دخترهای تهرانی، از پسرهایی که سیگار می‌کشند، بدمان می‌آید. سیگار، نه فقط شخصیت پسرها را در نظر ما پایین می‌آورد، خودشان را هم مریض و رنگ‌زرد می‌کند...»

این بخشی از نامه‌ی بلندبالایی است که در هفته آخر خرداد ۱۳۵۲، یعنی ۴۸ سال پیش به مجله‌ی اطلاعات هفتگی رسید. نامه را «مهری»، «اعظم»، «پروین»، «مینا»، «ژینوس»، «فاطی»، «شراره» و پنجاه دختر دیگر امضا کرده بودند. آن‌ها در نامه‌شان به پسران هشدارهای اخلاقی داده و خطاب به مجله نوشته بودند: «چون می‌دانیم مجله‌ی اطلاعات هفتگی را همه می‌خوانند، خواهش می‌کنیم نامه ما را چاپ کنید تا پسرها آن را بخوانند...»

بخشی از متن این نامه‌ی جالب که در اطلاعات هفتگی مورخ جمعه یکم تیر ۱۳۵۲ منتشر شد، از این قرار بود:

«ما دخترهای تهرانی، رسما اعلام می‌کنیم از این تاریخ، پسرهای سیگاری را دوست نخواهیم داشت. هیچ پسر سیگاری، توقع علاقه از ما نداشته باشد. این پسرها که سیگار می‌کشند، باید بدانند که سیگار لای لب گذاشتن و دود آن را به هوا فوت کردن، اصلا ژست جالبی به آن‌ها نمی‌دهد. برعکس، خیلی هم ژست و فیگورشان را زشت و خراب می‌کند و غیر از این به سلامتی‌شان لطمه می‌زند. ما دوست نداریم با پسری که حرف می‌زنیم دهانش بوی گند سیگار بدهد و لای انگشتانش از دود سیگار قشر زرد کثیفی بسته شده باشد... پسری که مثل پیرمردها سرفه می‌کند، مورد نفرت ماست.»

دخترهای تهران در پایان نامه‌ی ‌خود به پسرها اولتیماتومی هفت‌ماده‌ای هم داده و صریحا متذکر شده بودند چنان‌چه آنان به این موارد توجه نکنند، هرگز مورد علاقه‌‌شان قرار نخواهند گرفت و به خواستگاری‌شان جواب رد خواهند داد:

۱- سیگار نکشید!

۲- در کوچه و خیابان مودب باشید و متلک نگویید!

۳- کفش پاشنه‌بلند نپوشید!

۴- موی خود را از روی یقه بلندتر نکنید!

۵- تعطیلات تابستان، بیکار نگردید و کار کنید!

۶- در اتوبوس جای خود را به خانم‌ها بدهید!

۷- در استخرها چشم‌چرانی نکنید!

دخترهای تهرانی هم‌چنین در نامه‌ی خود نوشته بودند: «تنها ما ۵۰ نفر نیستیم که این موارد را به پسرهای تهرانی یادآور می‌شویم، این نامه در واقع از طرف اکثریت دخترهای تهرنی است و اغلب دخترها با عقیده‌ی ما موافق هستند.»