پراجکت سیندیکیت:

دروغ بزرگ ترامپ و پیامدهای آن

با نشان دادن وفاداری به دونالد ترامپ به رغم دروغگویی هایش در انتخابات سال ۲۰۲۰، حزب جمهوری خواه دیگر نمی‌تواند به سادگی در قالب این حزب نقش ایفا کند. اکنون با زیر سوال بردن یکپارچگی سیستم انتخاباتی آمریکا، تهدیدی آشکار علیه نظم ناشی از قانون اساسی ایالات متحده مطرح است. موضوع مهم این است که ایده‌ی دروغ بزرگ نه تنها توسط ترامپ بلکه به وسیله‌ی برخی از فعالان جناح راست نیز مورد استفاده قرار گرفت. در واقع برخی به ماندگاری این موضوع کمک کردند.

کد خبر: ۶۲۵۰۴۵

تاریخ: ۰۶ تير ۱۴۰۰ - ۲۲:۴۴

پراجکت سیندیکیت نوشت: با نشان دادن وفاداری به دونالد ترامپ به رغم دروغگویی هایش در انتخابات سال 2020، حزب جمهوری خواه دیگر نمی تواند به سادگی در قالب این حزب نقش ایفا کند. اکنون با زیر سوال بردن یکپارچگی سیستم انتخاباتی آمریکا، تهدیدی آشکار علیه نظم ناشی از قانون اساسی ایالات متحده مطرح است.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است:  در واقع این بیم وجود داشت که این دوره از تاریخ آمریکا در شرایطی که تلاش می شد، رئیس جمهور آینده انتخاب شود، با شکست مواجه شود.گفتنی است، انتخاب شخص اول اجرایی کشور در واقع مهمترین وظیفه ی شهروندان به شمار می رود. البته درست است که وعده و پیش فرض اساسی قانون اساسی ایالات متحده، که بر اساس آن مردم رئیس جمهور را انتخاب می کنند هرگز کاملاً محقق نشده است.

بنیانگذاران آریستوکرات آمریکا برای انتخاب شخصی که قدرتمندترین پست کشور را به دست می گیرد، به توده ی مردم، بردگان یا زنان اعتماد نکردند. بنابراین، در نهایت افرادی ظاهراً عاقل در قالب الکترال کالج دست به انتخاب رئیس جمهور آمریکا می زنند. در زمان رئیس جمهور دونالد ترامپ، مسئله اساسی این بود که آیا آرای الکترال کالج به معنای واقعی رای مردم در ایالت ها است؟ آنچه که "دروغ بزرگ" نامیده می شود، فقط این نیست که آرای ترامپ دزدیده شده است، بلکه شامل تلاشهایی برای مشروعیت بخشیدن به روشهای مختلف دستکاری شده به منظور برگرداندن نتیجه واقعی است.

در آستانه انتخابات سال 2020، مجریان برنامه گفتگو محور تاک شو به شوخی گفتند که اگر ترامپ شکست بخورد، ممکن است به راحتی از ترک کاخ سفید امتناع کند. اما ترامپ چیزی دقیق تر و خطرناک تر را در ذهن داشت. او قصد داشت اگر شکست بخورد، اعلام کند که در شمارش آرا اشتباه شده و آرا دزدیده شده است.

به گفته ی واشنگتن پست، برای مدتی نامزدهای ناموفق در محافل راست گرا از این استراتژی استفاده می کردند. اما نامزدهای قبلی دفتر فدرال به این ایده متوسل نمی شدند. لیکن ترامپ هرگز نگران تأثیر اقدامات خود بر دیگران یا کشور نبوده است. از سوی دیگر، شواهد کمی وجود دارد که او قانون اساسی را درک کرده باشد.

اما زیر سوال بردن صحت نتیجه رسمی انتخابات تضعیف فرض یکپارچگی سیستم انتخابات است. با این حال، جالب اینجاست که یک رئیس جمهور سابق رسوا، مردود و استیضاح شده، تا سه چهارم جمهوری خواهان را با ادعاهای بدون مدرک خود همراه کرد.

خوب است به بررسی این موضوع بپردازیم که چگونه این اتفاق افتاد. موضوع مهم این است که ایده ی دروغ بزرگ نه تنها توسط ترامپ بلکه به وسیله ی برخی از فعالان جناح راست نیز مورد استفاده قرار گرفت. در واقع برخی به ماندگاری این موضوع کمک کردند.

ترامپ مهارت های بلاغی یک عوام فریب با استعداد را دارد. او می تواند به شیوه های مختلف دیگران را سرگرم کند و در این راستا از ابزارهای خطرناکی بهره می برد. از سوی دیگر، بسیاری از رای دهندگان آمریکایی اطلاعات کمی دارند. آموزش مدنی اساساً در کشور از بین رفته و ترامپ بی اعتمادی به رسانه ها را تشویق کرده است.

با توجه به سر و صداهایی که ترامپ از قبل به وجود آورد و با هزاران دروغ کوچکی که سرهم کرد، در واقع زمینه را برای جدال شرورانه ی خود آماده کرده بود. او به روش های مختلفی متوسل شد تا رهبری حزب جمهوری خواه را به دست بگیرد. به طور مثال او میچ مک کانل، رهبر اقلیت سنا را که قصد داشت قدرت را از چنگ ترامپ در آورد، شکست داد. اگر یک جمهوری خواه که منصبی نداشت، نمی توانست به اندازه ی کافی از ترامپ اطاعت کند، وی از فرد دیگری به جای او استفاده می کرد. بنابراین، تعداد زیادی از جمهوریخواهان دارای منصب که می دانستند ادعاهای انتخاباتی وی بی اساس است، از او حمایت کردند. زیرا می خواستند با احتیاط در مقابل ترامپ رفتار کنند و از هواداران او هراس داشتند. علاوه بر همه اینها، ترامپ ماهرترین فرد در جمع آوری کمک های مالی برای حزب بود و به همین دلیل دیگران از او حمایت می کردند. گفتنی است، ترامپ در مورد حمله به کنگره در تاریخ 6 ژانویه دروغ های بسیاری گفت، اما با این حال برخی از جمهوری خواهان از او حمایت می کردند.

آنچه مانع از این شده است که ترامپ خطر بزرگتری برای کشور باشد، این است که او به رغم زیرکی، سرسختی و جنبه ی سرگرم کنندگی اش، کارهای احمقانه ای انجام می دهد و در برخی کارها با زیاده روی هایش مشکل به وجود می آورد. به طور مثال، او در انتخابات سال 2020 برای اقتدار کشور که عمدتاً توسط پنتاگون و وزارت دادگستری اعمال می شد، مشکل ایجاد کرد. به همین دلیل، خیلی به او بها داده نمی شود و نمی تواند مشکلات جدی و بزرگ تری برای آمریکا به وجود بیاورد. به عبارت دیگر، اگر ترامپ در کنار تمام توانایی هایی که داشت، کمی عاقل تر بود، می توانست تهدید بزرگی برای ایالات متحده باشد و مشکلات بزرگ تری برای آن ایجاد کند.

به عنوان مثال، وی به دلیل قلدری های برخی مقامات ایالتی اش به منظور تقلب در نتایج انتخابات، در معرض خطر قانونی قرار دارد. خواسته های وی برای تحت تعقیب قرار گرفتن دشمنان سیاسی اش از جمله ویلیام بار، دادستان کل پیشین آمریکا بیش از حد شد. جدا کردن کودکان مهاجر از خانواده هایشان در مرزها نیز یک رسوایی ملی دیگر برای او بود.

ترامپ همچنین خواستار برکناری لیز چنی از جایگاه رهبری سوم حزب جمهوری خواه و جایگزینی الیز استفانیک به جای او شد. زیرا چنی به شدت اصرار داشت که دروغ های ترامپ در مورد سرقت آرا تهدیدی برای قانون اساسی است. مواضع ترامپ در این موضوع باعث شد که چنی تبدیل به یک دشمن بسیار قوی علیه او شود. در حقیقت، بحثی ناخوشایند در میان جمهوری خواهان وجود داشت و نمی توانستند قبول کنند که یکی از افراد برجسته حزب، منتقد صریح مواضع حزب باشد. اما جمهوری خواهان نمی توانستند در این باره آشکارا اظهار نظر کنند، چرا که موضوع به خطر انداختن قانون اساسی توسط حزب مطرح شده بود.

انشقاق در حزب جمهوری خواه درباره دروغ بزرگ فقط مربوط به گذشته نیست. این موضوع می تواند آینده حزب را هم تحت تأثیر قرار دهد. گفتنی است، پیروزی جو بایدن در کالج انتخاباتی اندک بود. جابجایی تنها 43000 رأی در سه ایالت جورجیا، ویسکانسین و آریزونا نتیجه را معکوس می کرد. اکنون، جمهوری خواهان در سطح ایالت به سرعت در حال تصویب قانونی هستند که به منظور دشوارتر کردن رای گیری برای سیاه پوستان طراحی شده است. زیرا سرکوب رای دهندگان توسط جمهوری خواهان به عنوان کلید پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری قلمداد می شود. این قوانین می تواند تکرار نقشه انتخاباتی سال 2020 را برای بایدن یا یک دموکرات دیگر دشوار کند.

ما آمریکایی ها ادعا می کنیم کشوری متعهد به حاکمیت قانون هستیم. اما یک دموکراسی بدون همکاری داوطلبانه، اعتماد و خویشتن داری نمی تواند موفق شود. این اصول به خودی خود اجرا نمی شوند و دلیل خوبی وجود دارد که اکنون در مورد نامزدهای دیوان عالی کشور بحث و جدال بالا گرفته است. اگرچه دیوان گاهی اوقات مرزهایی را برای افراط و تفریط رئیس جمهور تعیین کرده است، اما به عنوان یک نتیجه از دوران ریاست جمهوری ترامپ، دیوان برای مدتی کاملاً تحت کنترل محافظه کارانه قرار دارد.

اگر شخصیت های کلیدی به طور مداوم با بدخواهی رفتار کنند، در نهایت قوانین از ما محافظت نمی کنند. به همین دلیل ترامپ و اصولی که او تضعیف کرده است، تهدیدی برای دموکراسی مشروطه ما هستند.