۴ زنی که رئیس مجمع عمومی سازمان ملل شدند

ویجایا لاکشمی پاندیت از هند اولین زنی بود که به عنوان رئیس مجمع عمومی انتخاب شد. او در سال ۱۹۵۳ رئیس هشتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. آنجی بروکس، حقوقدان و دیپلمات لیبریایی دومین رئیس زن مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۹ شد. شیخا حی راشد آل خلیفه از بحرین رئیس شصت و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل بود. در سال ۲۰۱۸ ماریا فرناندا اسپینوزا گارسس چهارمین زن در تاریخ ۷۳ ساله سازمان ملل بود که به عنوان ریاست مجمع عمومی انتخاب شد.

کد خبر: ۶۳۸۷۴۰

تاریخ: ۳۰ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۱:۳۴

ایرنا: هفتاد و ششمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در حالی آغاز به کار می کند که سهم زنان جهان در این نهاد بین المللی تنها چهار رئیس زن برای مجمع عمومی بوده است.

بر اساس گزارش ها و اسناد سازمان ملل متحد، در هفتاد و شش سال فعالیت مجمع عمومی سازمان ملل تنها چهار زن به عنوان رئیس این نهاد انتخاب شده اند. از سوی دیگر نمایندگان ۲۲ کشور از ۱۹۳ عضو مجمع عمومی را زنان تشکیل می دهند و سازمان ملل هیچگاه یک دبیر کل زن نداشته است.

بر اساس اسناد و مدارک سازمان ملل، ویجایا لاکشمی پاندیت از هند اولین زنی بود که به عنوان رئیس مجمع عمومی انتخاب شد. او در سال ۱۹۵۳ رئیس هشتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود.

آنجی بروکس، حقوقدان و دیپلمات لیبریایی دومین رئیس زن مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۹ شد. او رئیس بیست و چهارمین مجمع عمومی این نهاد بین المللی شد.

شیخا حی راشد آل خلیفه از بحرین رئیس شصت و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل بود. سومین زن از زمان تاسیس سازمان ملل متحد بود که در سال ۲۰۰۶ رئیس شصت و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل شد.

در سال ۲۰۱۸ ماریا فرناندا اسپینوزا گارسس چهارمین زن در تاریخ 73 ساله سازمان ملل بود که به عنوان ریاست مجمع عمومی انتخاب شد. او رئیس هفتاد و سومین مجمع عمومی سازمان ملل شد.

اگرچه مجمع عمومی سازمان ملل شاهد برگزاری برنامه های تاریخی در خصوص برابری جنسیتی بوده است، هنوز به تلاش زیادی برای نمایندگی و شرکت زنان در این رویداد مهم نیاز است.

ساله گذشته با انتشار افزایش خشونت علیه زنان و دختران به خصوص خشونت خانگی در مناطق مختلف جهان، آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد خواهان پایان این "جنگ پنهانی" علیه زنان شد.

هفتاد و پنجمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل یک ربع قرن پس از تصویب بیانیه برجسته پکن و زیرساخت اقدام در سال ۱۹۹۵ برگزار شد. این یک طرح جامع برای تامین حقوق زنان و برابری جنسیتی در سراسر جهان بود.

این نشست بیست و پنجمین سالگرد بیانیه پکن و زیرساخت اقدام را جشن گرفت و در آن رهبران جهان اقداماتی را برای تسریع تحقق کامل برابری جنسیتی ارائه کردند.

در مجمع عمومی سال ۲۰۱۹، برای اولین بار در تاریخ این نهاد، یک هیات دولتی کاملا زن شرکت داشت. ارنا سولبرگ نخست وزیر نروژ به همراه هیات دولتی بلند پایه خود که همگی زن بودند در مجمع عمومی شرکت کرده بود.

در سال ۲۰۱۷ اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد ابتکاری را برای از بین بردن همه انواع خشونت علیه زنان و دختران آغاز کردند.

در سال ۲۰۱۶، سازمان ملل متحد (زنان) ابتکار خود را با عنوان "هر زن و دختر مهم هستند" آغاز کرد. این طرح به دنبال ایجاد تغییر اساسی در نحوه استفاده، ایجاد و تبلیغ آمار جنسیتی است.

در این سال، اولین گزارش هیات سطح بالای سازمان ملل در زمینه توانمندسازی اقتصادی زنان، عوامل پیشبرد برابری جنسیتی را تشریح کرد.

برای سال های طولانی سازمان ملل متحد در تلاش های خود برای ارتقای برابری جنسیتی در سطح جهانی با چالش های جدی روبر بوده است. این چالش ها شامل بودجه ناکافی و نبود عامل محرک برای هدایت فعالیت های سازمان ملل در زمینه برابری جنسیتی است.

در ژوئیه ۲۰۱۰ ، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سازمان ملل متحد برای زنان را ایجاد کرد که هدف آن رسیدن به برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان برای مقابله با چنین چالش هایی بود.

با این کار، کشورهای عضو سازمان ملل متحد گامی تاریخی در تسریع اهداف سازمان در زمینه برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان برداشتند.