اولين شکست، آخرين دل‌پيرو

کد خبر: ۶۳۹۴۳

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۷:۰۶

ناپولي در بدترين زمان ممکن سد راه آرزوهاي يوونتوس شد و با رقم زدن اولين شکست فصل توريني‌ها در تمام رقابت‌ها، به ياد دوران خوش حضور مارادونا، جام حذفي ايتاليا را بالاي سر برد. تيم آنتونيو کونته براي نخستين‌بار از زمان دوره اول مربي‌گري ليپي، قصد رقم زدن يک دابل قهرماني (قهرماني توامان در ليگ و جام حذفي) را داشت اما آرزوهاي ناپولي بالاتر از خواسته آن‌ها بود. بار ديگر کاواني و همسيک به‌عنوان 2 مهره کليدي تيم جنوبي در سراسر فصل گذشته، نقش‌آفرين اصلي قصه بودند و دل‌پيرو در آخرين بازي رسمي خود براي يووه کار خاصي صورت نداد.
پس از 22 سال

ناپولي از سال 1990 هيچ جام بزرگي تصاحب نکرده بود و به همين دليل مشتاق‌تر از يووه‌اي به ميدان رفت که در فصل گذشته 26 پيروزي و 16 تساوي به دست آورد و در فاصله يک هفته مانده به پايان فصل در رقابت با تيمي مانند ميلان، براي اولين‌بار از سال 2006 به مقام قهرماني سري A دست يافت. به هر حال پس از پيروزي 2 - صفر ناپولي، والتر ماتزاري سر از پا نمي‌شناخت. هيچ تيمي به اندازه تيم او، چلسي، قهرمان جديد اروپا را اذيت نکرد. به نظر مي‌رسيد برتري 3 - يک در بازي خانگي، با حکم صعود در بريج همراه شود اما در پايان يک رقابت دراماتيک 120 دقيقه‌اي، آبي‌هاي لندن

4 - يک پيروز شدند و پس از پشت سر گذاشتن بنفيکا، بارسا و بايرن بر جام قهرماني ليگ قهرمانان بوسه زدند. آبي‌پوشان بعد از آن شکست، فراز و فرودهاي زيادي را تجربه کردند اما درنهايت از راهيابي به فصل آتي ليگ قهرمانان بازماندند. در سوي مقابل يووه به لطف لغزش نابخشودني ميلان مقابل پالرمو، صدر جدول را از روسونري پس گرفت و تا هفته آخر در بالاي جدول باقي ماند.
تنفر از شکست

تيم آبي‌پوش در سراسر جريان بازي هوشيار بود و ماتزاري به همين خاطر از پيروزي مردانش خوشحال است: «در طول 90 دقيقه يووه شکست‌ناپذير در فصل گذشته را شکست داديم. اين موضوع يک طرف، قهرماني طرف ديگر. در 3 سال گذشته موفقيت‌هاي زيادي به دست آورده‌ايم. نقش لاوتزي، کاواني و همسيک پررنگ بوده اما همه اعضاي تيم در موفقيت‌هاي باشگاه نقش داشته‌اند، نه فقط ستاره‌ها.» وقتي درباره آينده کاري از ماتزاري سوال شد او خيلي حرفه‌اي از پاسخ دادن طفره رفت: «تا سال 2013 با باشگاه قرارداد دارم و به پيمان همکاري دوطرفه وفادار خواهم ماند. فعلا اجازه بدهيد اين موفقيت بزرگ را جشن بگيريم و چند روز ديگر درباره آينده حرف بزنيم!» آنتونيو کونته از تنفر حرف زد. سرمربي جوان يووه گفت: «از شکست بيزارم؛ به‌خصوص از باخت در فينال. بايد عصباني شويم و ياد بگيريم هميشه با سرعت 2500 کيلومتر در ساعت بدويم. ناپولي برتر از ما به توپ ضربه زد. تيم جوان من مي‌داند براي موفقيت به فاکتورهاي خاصي نياز دارد. ويدال و ليش اشتاينر آمادگي صددرصد نداشتند. افسوس مي‌خوريم چون اصلا نمي‌خواستيم بازنده ميدان باشيم.»
پايان دل‌پيرو

دل‌پيرو بعد از آن خداحافظي باشکوه در آخرين هفته سري A ، جاودانگي‌اش را تثبيت کرد اما به‌عنوان يک فوتباليست هر چقدر هم بزرگ باشيد، از پيروزي سير نمي‌شويد و به همين دليل الکس بابت از دست رفتن فرصت قهرماني در آخرين روز بازي براي محبوب ابدي‌اش ناراحت است: «غمگينم اما شخصا دليلي براي افسوس خوردن ندارم چون در طول دوران حرفه‌اي، همراه يووه به هر آن‌چه مي‌خواستم، دست يافتم. شکست در فينال حسرت زيادي درپي داشت اما اين تيم آينده روشني در پيش دارد.» دل‌پيرو هنگام خروج از ميدان در اواسط نيمه دوم در آغوش هم‌تيمي‌هايش قرار گرفت و به هواداران يووه اداي احترام کرد. آن‌ها هم مثل هميشه با گرم‌ترين تشويق‌ها از مردي تشکر کردند که از زمان ورود به ميدان به جاي روبرتو باجوي افسانه‌اي در آن روز بزرگ سال 1995، هرگز از گلزني و تلاش براي يگانه باشگاه محبوبش خسته نشد. بدرود الکس ابدي...