امام علي النقي (ع) الگوي مقاومت و مظلوميت - نوشتاری از محمد علی ابطحی

کد خبر: ۶۴۲۸۰

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۴:۱۰

حجت الاسلام محمدعلي ابطحي در اعتماد نوشت:  فردا مصادف با سالگرد شهادت دهمين امام شيعيان، حضرت امام علي النقي عليه السلام است.

شيعيان در طول تاريخ، از گذشته تا آينده همواره با افتخار نام و ياد امامان معصوم را به عنوان بزرگ ترين سرمايه بقاي ديني و مذهبي، گرامي داشته و خواهند داشت. 12 امام شيعيان كه بنا به نصوص مذهبي همگي نور واحدي هستند و در يك سطح و شان هستند، از مقدسات اصيل شيعه هستند كه در هيچ شرايطي در طول تاريخ ارج و اهميت شان كاسته نشده است و هميشه هويت آنان بوده است.

البته اين نكته را نمي توان ناديده گرفت كه متاسفانه با وجود آنكه شيعيان ميزان ارادت شان به همه ائمه در يك سطح بوده است، اما بعضي از معصومان مثل امام نقي(ع) كمتر مورد توجه سخنگويان و واعظان بوده است و از زندگي آنان اطلاع كمتري در اختيار مردم قرار گرفته است.

كساني كه با نهاد ديني اسلام و شيعه مخالف بوده اند، در طول تاريخ تلاش داشته اند كه دين را از فرهنگ جامعه اسلامي و ايراني حذف كنند و هرچه زمان گذشته است اين نهاد عميق تر شده است. گاهي از بعضي عملكردها به نام دين، دلزدگي هايي وجود داشته است اما هر وقت اصل نهاد دين و مذهب و امامان و ساير مقدسات از سوي لايه هاي پيچيده مخالفان اعتقادي مردم مورد هجوم قرار گرفته است، توجه پنهان جامعه به اين مقدسات آشكارتر و راسخ تر شده است. امام دهم شيعيان زندگي پرحادثه يي داشته است.

در نوجواني امامت به ايشان منتقل شد. امام جوان شيعيان در مدينه زندگي مي كرد و فعالانه به عنوان مرجع اعتقادي به سوالات و شبهات شيعيان پاسخ مي داد. حاكميت غاصب عباسي كه بنام اسلام حكومت مي كردند، همواره امامان را خطر اصلي در برابر خود مي ديدند.