موسوي خوييني ها: براي انتخابات رياست جمهوري مي آييـم

کد خبر: ۶۵۲۳۴

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۳

اعتماد نوشت: تا انتخابات رياست جمهوري دوره يازدهم يك سال باقي مانده است اما از همين الان بيشترين اخبار سايت هاي اصولگرا مربوط به اين اتفاق يك سال ديگر است، البته افرادي مثل رضايي و قاليباف هم كه پشتكار مثال زدني براي شركت در انتخابات دارند از همين الان خود را براي سخنراني هاي تبليغاتي شان آماده مي كنند.

چهارشنبه گذشته محسن رضايي نظرات خود را درباره انتخابات و تشكيل دولت ائتلافي بيان كرد. پيش از آن محمدباقر قاليباف در اين باره اظهارنظر كرده بود و گمانه زني هايي درباره گزينه هاي احتمالي احزاب مختلف چون موتلفه هم در رسانه ها منتشر شد. اما از روز گذشته خط ديگري هم در خبرگزاري فارس در پي گرفته شد با لحني آرام و با به رسميت شناختن اصلاح طلبان در عرصه: دو نكته يي كه در قياس با عملكرد اين خبرگزاري در بدو امر موجب حيرت خواننده مي شود. اخبار مربوط به حضور اصلاح طلبان در اين انتخابات بازتاب بيشتري از اعلام برنامه هاي قاليباف و رضايي داشت، چرا كه بخشي از جامعه اصلاح طلبي معتقد است هنوز بستر براي فعاليت اين قشر مهيا نيست و بخشي ديگر هم به جبر روزگار سكوت اختيار كرده است.

تاكنون هر خبري درباره مانيفست اصلاح طلبي و رايزني براي معرفي كانديداي اصلاح طلب در رياست جمهوري دور يازدهم تكذيب شده، اما مراسم ختم برادر موسوي خوييني ها نقطه شروع ماجرايي ديگر بود: ماجرايي كه پيگيري هاي «اعتماد» نشان از عدم تكذيب آن داشت. خبرنگار فارس در اين مراسم به سراغ صاحب عزاي مراسم رفت. موسوي خوييني ها، عضو شوراي مركزي مجمع روحانيون هم به او گفت ما حتما براي انتخابات رياست جمهوري برنامه داريم و نمي شود كه بي برنامه باشيم. هر چند اظهار نظر در اين باره زود است اما ما قطعا تصميم داريم در انتخابات شركت كنيم، البته اين حرف نظر شخصي بنده است اما هنوز درباره نحوه حضور اصلاح طلبان جلسه يي نداشته ايم. ما رييس داريم: اين سوالات را بايد از آقاي خاتمي بپرسيد.
موسوي خوئيني ها درباره مانيفست اصلاح طلبي گفت: من مانيفست اصلاح طلبي را نديده ام و از آن بي خبرم: شما از خيلي چيزها خبر داريد كه ما از آن بي اطلاعيم.
وي با بيان اينكه اگر بتوانم در روز 14 خرداد به حرم امام بيايم، شما را دعا خواهم كرد، جمع خبرنگاران را ترك كرده است.

خبرنگار فارس به سراغ محمدعلي ابطحي هم رفت و از قول او نوشت مقدمات حضور اصلاح طلبان در انتخابات رياست جمهوري در حال فراهم شدن است. مديريت اصلاح طلبي دچار فضايي است كه تا انتخابات 92 مي تواند خود را از آن نجات دهد.

از نظر او با توجه به حضور اكثر اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شوراي اسلامي آنها در انتخابات رياست جمهوري نيز طبيعتا حضور فعالي خواهند داشت.

اين عضو جبهه اصلاحات كه دو سال پيش اخبار دادگاهش در فارس منتشر شده بود در خصوص چگونگي اعتماد مجدد مردم به جريان اصلاح طلبي نيز گفت: اصلاح طلبي بدنه ريشه دار در جامعه است، از اين رو فكر مي كنم از نظر مخاطبان اصلاح طلبي آسيبي نديده است.

ابطحي در خصوص احتمال كانديداتوري سيدحسن خميني گفت: اگر وي اراده كند و به انتخابات بيايد گزينه بسيار خوبي است اما فكر نمي كنم چنين اراده يي داشته باشد.

نكته جالب در اين اخبار تغيير لحن فارس نسبت به اصلاح طلبان است كه ديگر به هيچ عنوان و لقبي خوانده نشده اند بلكه اصلاح طلب بودن و عضويت آنها در احزاب اصلاح طلب به رسميت شناخته شده است. اما فارغ از اين نكته سوالي كه بايد مطرح كرد اين است كه آيا اتفاقي در حال وقوع است؟ آيا براي بازگشت اصلاح طلبان برنامه ريزي انجام شده و آنها مي خواهند به عرصه قدرت برگردند؟
پيش از اين سيدحسن خميني 14 خرداد را فرصت برا ايجاد وحدت ميان همه جريان ها سياس كشور دانسته بود: موضوعي كه برخي رسانه هاي اصولگرا از آن به عنوان چراغ سبزي به خاتمي براي بازگشت به عرصه سياسي كشور نام بردند.
علي محمد غريباني از اعضاي شوراي هماهنگي اصلاحات در همين زمينه به «اعتماد» گفت: درباره فعاليت اصلاح طلبان در عرصه سياسي كشور خبرهاي خوبي هست كه پس از برگزاري مراسم ارتحال امام(ره) اعلام خواهد شد و بسياري از مسائل را روشن خواهد كرد. وي با بيان اينكه درباره مانيفست اصلاح طلبي تاكنون چيزي نشنيده ام، تصريح كرد: تاكنون شخص خاصي براي شركت در انتخابات سال 92 از سوي اصلاح طلبان مشخص نشده و هنوز مشخص نيست اصلاح طلبان براي حضور در كنش هاي سياسي كشور چه برنامه يي داشته باشند. هر برنامه يي باشد مطمئنا به طور رسمي از سوي شوراي هماهنگي اصلاحات اعلام مي شود و نبايد به هر حرف و اظهار نظري اعتماد كرد. گاهي اوقات اظهار نظر يك شخص به تمام طيف اصلاح طلبان تعميم داده مي شود و از آن به عنوان برنامه هاي اصلاحات نام مي برند.
اما اين تنها خط سياسي نيست كه رسانه هاي اصولگرا نسبت به انتخابات سال 92 در پي گرفته اند: خط ديگر پررنگ كردن خطر جريان انحرافي براي انتخابات آينده است، در همين زمينه فارس به نقل از غلامعلي جعفرزاده، نماينده رشت خبري منتشر كرد با تيتر «برنامه ريزي جريان انحرافي براي انتخابات رياست جمهوري».
او در جمع خبرنگاران با اشاره به وضعيت انتخابات رياست جمهوري ايران و نقش فعاليت جريان به زعم او انحرافي و فتنه در اين عرصه، اظهار داشت: جريان فتنه ديگر نمي تواند در اين عرصه ورود كند و عملاكنار رفته است. وي با بيان اينكه جريان انحرافي براي رياست جمهوري برنامه قوي دارد، عنوان كرد: كدهايي در اختيار داريم كه نشان مي دهد جريان انحرافي برنامه مدون دارد و نمايندگان اصولگرا بايد در اين زمينه به صورت جدي ورود كنند.
شايد بتوان با در كنار هم قرار دادن اين اخبار به يك نتيجه رسيد و آن اينكه اصولگرايان براي ورود به ميدان انتخابات سال 92 دست به يك اولويت بندي زده اند. آنها در اين انتخابات دو رقيب براي خود متصورند: اصلاح طلبان و جريان نزديك به احمدي نژاد. اولي سال هاست از قدرت بيرون آمده و تا همين چند وقت پيش خبرگزاري فارس بدون القاب فتنه گر از آنها يادي نمي كرد. اين گروه بدنه اجتماعي دارند اما متناسب با اين بدنه سهمي در قدرت ندارند. دومي اما ريشه هاي قدرتش تا دورترين شهرستان ها رسيده است. بر مجاري قدرت و ثروت بي شماري كنترل دارد و يك قوه مهم به نام مجريه از آن اوست. يعني برخلاف اصلاح طلبان بيرون مانده از قدرت، اينها در مركز قدرت نشسته اند و براي انتخابات بعدي هم پول دارند، هم توانايي و هم انگيزه براي پيروزي. در نتيجه اصولگرايان براي مقابله با اين دو رقيب ترجيح مي دهند از رقيبي شروع كنند كه از ميدان به در كردنش سخت تر است. از نظر آنها مقابله با اصلاح طلبان توان و انرژي و زمان كمتري لازم دارد چرا كه اولاآنها را در پشت فيلتر شوراي نگهبان نگه داشتن كار سختي نيست و اصلاح طلبان به اين كار عادت ديرينه دارند.
ثانيا از اين فيلتر هم بگذرند براي قانع كردن بدنه اجتماعي خود براي رفتن به پاي صندوق راه سختي در پيش دارند چرا كه افزايش راديكاليسم در درون وبيرون آن كه نتيجه عمل و عكس العمل گروه هاي افراطي است، توانسته طيف راديكال در حوزه منتقدان را هم تقويت كند.
اما اين مشكلات را نزديكان احمدي نژاد ندارند و پرونده هاي كيفري به آنها كه مي رسد بلااثر مي شود. همين الان هم رسانه هاي منتقد دولت از پررنگ كردن تيترهايي مثل اينكه «احمدي نژاد كسي نيست كه به راحتي قدرت را واگذار كنند» ابايي ندارند، هر چند گوينده آن صادق زيباكلام باشد اما در راس اخبار آنها قرار مي گيرد.
حال بايد منتظر ماند: انتظار براي اينكه آيا احمدي نژاد در پايان دوره اش همانطور كه خودش مي گويد به اتاق كارش در دانشگاه علم و صنعت برمي گردد و براي صلح جهاني تلاش مي كند يا اينكه براي تحويل پست به يكي از يارانش برنامه يي در سر دارد. باز هم بايد منتظر بود كه اصلاح طلبان چه مي كنند. آنها در اين دوران عسرت محروم از همه امكاناتي كه تا يك دهه پيش داشتند با بدنه اجتماعي سرخورده از اوضاع و شرايط روزگار چگونه به ميدان خواهند آمد. آخرين تجربه آنها كه شركت در انتخابات مجلس نهم بود چندان خاطره خوشي در ذهن شان ايجاد نكرده اما مي توانند عطف به سابقه تمامي انتخابات رياست جمهوري، روي فضايي كه در سه ماهه آخر انتخابات شكل مي گيرد و نيروهايي سياسي را به صف مي كند حساب كنند.