تورق خاطرات چهره‌ها در «انتخاب»؛

خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی، ۵ اسفند ۱۳۷۷: عصبانیت آیت‌الله امینی از آیت‌الله جنتی

سپس هيأت‌ریيسه [مجلس خبرگان] جلسه داشت. آقاى [ابراهیم] امينى، از اينكه وقت ملاقات فردا با خبرگان را ساعت یازده صبح گذاشته‌اند، عصبانى بود. معتقد بود كه با پيشنهاد آقاى [احمد] جنتى، اين‌كار را كرده‌اند، زيرا معمولاً در مراسم گذشته، قبل از نماز ظهر سخنرانى بوده و اگر اين طور باشد، ملاقات با رهبرى به ظهر مى‌كشد و بايد نماز را آنجا بخوانيم و برنامه با آقاى خاتمى، [رییس‌جمهور]، فقط ناهار خواهد شد. به همراهان گفتم كه با دفتر رهبرى تماس بگيرند و از قول من بخواهند كه ملاقات را جلو بيندازند. رهبرى پذيرفتند و قرار ساعت ده و نیم صبح گذاشته شد.

کد خبر: ۶۶۴۳۶۵

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۴۰۰ - ۲۳:۵۵

خاطرات روزنوشت مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۷۷، هرشب در «انتخاب» منتشر می‌‌شود. پیشتر، خاطرات ایشان از سال ۵۸ تا ۷۶ در سرویس تاریخ «انتخاب» به صورت روزانه پوشش داده شده است.

در خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی در ۵ اسفند ۱۳۷۷ آمده است:

بعد از نماز و صرف صبحانه، براى زيارت حرم [حضرت فاطمه معصومه (س)] و قبرهاى [ماه بی‌بی صفریان]، والده و [میرزاعلی هاشمی بهرمانی]، والد رفتيم. سپس به اجلاس [مجلس خبرگان رهبری] رفتيم. سخنرانى‌ها و طرح‌ها و مسایل، شبيه جلسه ديروز عصر بود. در تنفس، با جمعى از اعضا مذاكره‌ كرديم. نوعاً از من انتظار دارند كه وقت بيشترى صرف فعال‌كردن مجلس خبرگان بنمايم.

بعد از ناهار و استراحت، آقای سيدمحسن موسوى‌تبريزى، [نماینده مجلس خبرگان] آمد. گله‌هايى از رهبرى و نيروهاى راست، از جمله عدم رفع حصر از آیت‌الله منتظرى و كم‌ توجهى به مراجع و گفته‌ نشدن آيت‌الله العظمى به آيات و مراجع به خاطر رهبرى، فقر و نياز طلاب و سوء دفاع از رهبرى توسط جناح راست را مطرح كرد.

جلسه عصر هم شبيه جلسه پيش از ظهر بود. بيانيه ختم اجلاس را به شور گذاشتيم و با پيشنهادهاى خوبى‌كه اعضا دادند، تكميل شد. نامه‌اى از آقاى [سیدمحمد] خاتمى، [رییس‌جمهور] رسيد كه خبرگان را به میهمانى فردا ظهر دعوت كرده‌‌اند. من هم آنها را براى شام دعوت‌ كردم و تأكيد نمودم، كسانى‌كه كار دارند، بروند و معطل برنامه نمانند.

بعد از نماز مغرب و عشا، چند نفر از نيروهاى حزب‌الله آمدند و ضمن اظهار نگرانى از اوضاع جارى، از من خواستند كه حزبى تأسيس كنم و مثل سال‌هاى اول انقلاب، به ميدان بيايم و از روزنامه زن هم انتقاد داشتند. به آنها گفتم، تقصير شما است كه فائزه را بى‌جهت رنجانده‌ايد و مخالفت ناحق ‎كرده‌ايد.