یادداشت‌های علم، شنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۴۶؛ عرایض [آیت‌الله] گلپایگانی عرض شد، مخالفت ایشان بود با قانون حق خانواده

یادداشت‌های علم: عرایض [آیت‌الله محمدرضا] گلپایگانی (آیت‌الله در قم) عرض شد. مخالفت ایشان بود با قانون حق خانواده. جواب‌هایی مرحمت فرمودند که بگویم. خلاصه این‌که «شما آخوندها از زمان قدیم، یعنی زمان پدرم، با قانون عدلیه، نظام وظیفه، رفع حجاب و در موقع خودم با تقسیم املاک و رأی نسوان مخالفت نمودید. تحمل کردم. بدانید حالا حرف‌تان به جایی نمی‌رسد...

کد خبر: ۶۷۲۶۵۳

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۲۳:۵۶

سرویس تاریخ «انتخاب»؛ صبح شرفیاب شدم، بر خلاف دیشب حال شاهنشاه خوب بود. عرایض جاری عرض شد. نسبت به رفتن والاحضرت اشرف به سازمان ملل متحد برای جلسه‌ی [شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل] ECOSOC تصمیم گرفتند که برود. عرایض [آیت‌الله محمدرضا] گلپایگانی (آیت‌الله در قم) عرض شد. مخالفت ایشان بود با قانون حق خانواده. جواب‌هایی مرحمت فرمودند که بگویم. خلاصه این‌که «شما آخوندها از زمان قدیم، یعنی زمان پدرم، با قانون عدلیه، نظام وظیفه، رفع حجاب و در موقع خودم با تقسیم املاک و رأی نسوان مخالفت نمودید. تحمل کردم. بدانید حالا حرف‌تان به جایی نمی‌رسد [در این‌جای متن نقطه‌چین گذاشته شده انگار حذف شده است – انتخاب]» واقعا درست می‌فرمودند. خودم که نخست‌وزیر بودم این معنی را درک کردم. [این‌جا هم نقطه‌چین گذاشته شده گویا حذف شده است – انتخاب]

بعد یک سفیر شرفیاب شد و اعتبارنامه تقدیم کرد. ناهار [ریچارد] نیکسون معاون سابق رئیس‌جمهور آمریکا شرفیاب شد. بعدازظهر روضه [کاخ] گلستان رفتم، روز آخر بود. شب منزل [اردشیر] زاهدی، وزیر خارجه، نیکسون مهمان بود من هم دعوت داشتم. سیاست دنیا مطرح بود. چهار ساعت صحبت کردیم. [امیرعباس هویدا] نخست‌وزیر [هم] بود. نیکسون مرد روشن‌بینی است. سیاست حزب مخالف را در ویتنام و سایر نقاط جهان با کمال جرأت تایید می‌کرد. ساعت ۱۲ شب منزل آمدم.

مذاکرات شب: وضع حزب دموکرات ممکن است در اثر کاندید شدن [رابرت] کندی برای معاونت رئیس‌جمهوری و شکست [هیوبرت] همفری اختلافی در آن‌جا پیش بیاید.

[لیندون] جانسون ممکن است کندی را به علت آرای او کاندید کند. خودش در حزب جمهوری‌[خواه] پنجم است (نیکسون)، چون سال‌ها دفاع از سیاست حزب کرد. چهار نفر دیگر ممکن است جلو بیفتند. سیاست جهانی جانسون صحیح است.

اردشیر [زاهدی] مقداری به باب کندی حمله کرد و نخست‌وزیر به سیاست جهانی کشورهای بزرگ و عدم اعتنای آن‌ها به دول کوچک. هردو صحیح بود. نیکسون از ازدیاد قدرت نظامی آمریکا سخن می‌گفت که با [بودجه‌ای معادل] صدی شش [درآمد ناخالص داخلی با] چندی پیش قابل مقایسه نیست، با وجود این ممکن است جنگ را در واشینگتن بر اثر اختلافات داخلی ببازیم نه در ویتنام.

منبع: علینقی عالیخانی، «یادداشت‌های علم، جلد هفتم؛ سال ۱۳۴۷-۱۳۴۶»، تهران: کتاب‌سرا، صص ۴۳-۴۵.