۱۰ بازیگر مشهوری که بهترین و مهم‌ترین نقش‌های دوران حرفه ایشان را از دست دادند

بیخودی نیست که آن را «نقطه عطف» یا «نقطه پرتاب» می‌نامند، نقشی که همه چیز را برای یک بازیگر تغییر می‌دهد. وقتی کوئنتین تارانتینو از جان تراولتا در فیلم Pulp Fiction (۱۹۹۴) استفاده کرد، این نقش تراولتا را بار دیگر به مسیر شهرت و موفقیت بازگرداند؛ وقتی جولیا رابرتس در Pretty Women (۱۹۹۰) بازی کرد، به یکی از محبوب‌ترین بازیگران زن نقش‌های اصلی در هالیوود تبدیل شد و با موفقیت باورنکردنی سریال The Sopranos، جیمز گاندولفینی میراث خود را به عنوان یکی از بازیگران برجسته تاریخ تثبیت کرد. در عصری که فرمت سریالی به اندازه فیلم‌های سینمایی مورد احترام قرار می‌گیرند، بازیگران فرصت‌هایی بی سابقه برای بدست آوردن نقش‌هایی دارند که زندگی شان را تغییر می‌دهد.

کد خبر: ۶۷۷۵۹۵

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۲۲:۵۰

روزیاتو: بیخودی نیست که آن را «نقطه عطف» یا «نقطه پرتاب» می نامند، نقشی که همه چیز را برای یک بازیگر تغییر می دهد. وقتی کوئنتین تارانتینو از جان تراولتا در فیلم Pulp Fiction (1994) استفاده کرد، این نقش تراولتا را بار دیگر به مسیر شهرت و موفقیت بازگرداند؛ وقتی جولیا رابرتس در Pretty Women (1990) بازی کرد، به یکی از محبوب ترین بازیگران زن نقش های اصلی در هالیوود تبدیل شد و با موفقیت باورنکردنی سریال The Sopranos، جیمز گاندولفینی میراث خود را به عنوان یکی از بازیگران برجسته تاریخ تثبیت کرد. در عصری که فرمت سریالی به اندازه فیلم های سینمایی مورد احترام قرار می گیرند، بازیگران فرصت هایی بی سابقه برای بدست آوردن نقش هایی دارند که زندگی شان را تغییر می دهد.

اما تاریخ سینما و تلویزیون مملو از بازیگرانی است که ظاهراً نقش رویایی شان را بدست آوردند اما به نحوی اجازه می دهند این نقش زندگی ساز از دستشان دربیاید. چه تفاوت در دیدگاه های هنری باشد، چه غرور و تکبر بیجا یا رسوایی های عمومی، این بازیگران به نحوی حرفه خود را برای همیشه دچار خسارت کردند و بدون شک باقی عمرشان به خاطر این موضوع افسوس می خورند. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با ۱۰ بازیگری آشنا کنیم که هر یک به نحوی مهم ترین و حرفه ساز ترین نقش های دوران بازیگری شان را از دست دادند.

۱۰- هاروی کیتل- نقش سروان بنجامین ویلارد در Apocalypse Now

بعد از تماشای بازی مارتین شین در Apocalypse Now (1979) سخت است تصور کرد که بازیگر دیگری نقش سروان ویلارد را بازی کند. شین طبیعت درونگرا و متفکرانه این شخصیت را به خوبی نشان می دهد در حالی که توانایی های ویلارد به عنوان یک قاتل مصمم و حرفه ای را نیز به مخاطب منتقل می کند. گاهی اوقات شخصیت او کاملاً در کنترل به نظر می رسد و لحظه ای بعد انگار که یک دیوانه زنجیری است. حالا تصور کنید که شخصیتی خونسرد در تاریخ هالیوود مانند استیو مک کویین این نقش را بازی کند. مک کویین می توانست نقش یک مرد آرام، متفکر را با سیگاری در گوشه لب بازی کند به شکلی که هیچ کس دیگری نمی توانست. اما آیا می توانستید او را عریان و در حال این طرف و آن طرف رفتن در حالت مستی و درماندگی کامل تصور کنید؟ خیر اصلاً!

خب در واقع مک کویین اولین انتخاب فرانسیس فورد کوپولا برای نقش سروان ویلارد بود که البته این نقش را نپذیرفت. چندین بازیگر سرشناس دیگر برای ایفای این نقش مطرح شدند اما در نهایت این نقش به هاروی کیتل رسید. به عنوان بازیگری نسبتاً تازه کار، دستمزد او ۸۰,۰۰۰ دلار بود در حالی که مک کویین درخواستی ۳ میلیون دلاری برای ایفای این نقش داشت. همچنین کیتل این مزیت را داشت که در دوران جوانی اش در نیروهای ویژه دریایی ایالات متحده عضویت داشت و از همه لحاظ بهترین گزینه به نظر می رسید. اما مدت کوتاهی پس از شروع فیلمبرداری، کوپولا دریافت که کیتل گزینه مناسب برای این نقش نیست زیرا بیش از هر چیزی، سروان ویلارد قرار بود یک «ناظر منفعل» باشد در حالی که کیتل حضوری تاثیرگذار و موثر داشت. در نهایت کیتل از این نقش کنار رفته و مارتین شین جایگزین او شد.

۹- اریک استولتز- نقش مارتی مک فلای در Back To The Future

فیلم Back To The Future یکی از بهترین و ماندگارترین فیلم های دهه ۸۰ میلادی است. این فیلم نسل جدیدی را با چاک بری آشنا کرده و مایکل جی فاکس را یک شبه ستاره کرد. و فراموش نکنیم که ترانه کلاسیک The Power of Love از هیوی لوییس با این فیلم ماندگار شد. بدین ترتیب می توان از این فیلم به عنوان یکی از بخش های مهم فرهنگ عامه یاد کرد. اما این فیلم می توانست بسیار متفاوت باشد. البته نسخه های اولیه بسیار متفاوت از آن چیزی بود که استودیو سازنده می خواست و بدین ترتیب بود که تصمیم گرفته شد نتیجه ۵ هفته فیلمبرداری و البته بازیگر نقش اصلی داستان کنار گذاشته شوند. در دهه ۸۰، اریک استولتز یکی از بهترین و بااستعدادترین بازیگران جوان دوره خود به شمار می رفت و بازیگری بسیار جدی شناخته می شد که رویکرد بازیگری متد اکتینگ را دنبال می کرد.

این سبک از بازی و شخصیت به هیچ وجه با حال و هوایی که رابرت زمکیس برای این فیلم در نظر گرفته بود همخوانی نداشت. او به دنبال یک اکشن کمدی آبکی بود که شخصیت اصلی آن کاریزماتیک باشد، کسی که هم جذاب و هم بامزه باشد. تفسیر استولتز از مارتی مک فلای یک نوجوان متفکر بود که اضطراب و افسردگی ناشی از تغییر گذشته او را درمانده کرده است. بدین ترتیب استولتز نمی توانست این نقش را به خوبی بازی کند. در ادامه استودیو سازنده تصمیم به اخراج استولتز گرفته و به دنبال اولین انتخابشان یعنی مایکل جی فاکس رفتند. مشکل اینجا بود که در آن زمان فاکس مشغول فیلمبرداری سریال Family Ties بود. بدین ترتیب برنامه ریزی صورت گرفت که فاکس روزها روی پروژه مذکور کار کرده و شب ها نیز سکانس های فیلم Back to the Future را بازی کند.

۸- ناتالی پورتمن- نقش ژولیت در Romeo + Juliet

برداشت آبکی و مدرنیزه شده باز لورمن از تراژیک ترین داستان شکسپیر باعث شد که لئوناردو دی کاپریو به ستاره هالیوود تبدیل شود. این فیلم همچنین باعث شد که کلر دینس اولین نقش اصلی خود را در سن ۱۶ سالگی تجربه کند. لئوناردو دی کاپریو هنگام پذیرفتن این نقش در اوایل دهه سوم زندگی اش به سر می برد که با توجه به اختلاف سنی دو بازیگر اصلی کمی ناخوشایند بود اما اگر استودیو سازنده انتخاب اولشان را به کار می گرفتند، نتیجه می توانست بسیار ترسناک تر باشد. پیش از آن، ناتالی پورتمن ۱۳ ساله قدرت بازیگری خود را در Léon: The Professional (1994) به رخ کشیده بود، تا جایی که لورمن به استفاده از او در نقش ژولیت فکر می کرد. بدین ترتیب پورتمن زمانی که تنها ۱۴ سال داشت این نقش را بدست آورد اما سکانس های اولیه فیلمبرداری شده باعث شد استودیو سازنده احساس خوبی نداشته باشد، با توجه به روابط عاشقانه ای که بین لئو ۲۰ و چند ساله و پورتمن ۱۴ ساله وجود داشت. در نهایت جایگزینی ناتالی پورتمن در این نقش به حرفه او آسیبی نزد و البته استودیو سازنده فیلم نیز برای جایگزینی او در نقش اصلی درست فکر می کرد.

می خواهیم شما را با 10 بازیگری آشنا کنیم که هر یک به نحوی مهم ترین و حرفه ساز ترین نقش های دوران بازیگری شان را از دست دادند.

۷- استوارت تاونزند- نقش آراگورن در The Lord Of The Rings

وقتی پیتر جکسون برای انتخاب بازیگر نقش آراگورن دست به کار شد، فهرست بلند بالایی را بررسی کرد. راسل کرو، دانیل دی لوییس و حتی نیکلاس کیج از بازیگرانی بودند که برای این نقش در نظر گرفته شدند. در نهایت جکسون پذیرفت که بازیگری نسبتاً ناشناخته به نام استوارت تاونزند را برای ین نقش به کار گیرد. چند ماه قبل از شروع فیلم برداری ها، جکسون بازیگرانش را به نیوزیلند برد تا در یک سری تمرینات آماده سازی شرکت کنند و حس دوستی و نزدیکی نیز بین آن ها ایجاد شود. ظاهراً تاونزند در مراحل پیش از تولید با بقیه اعضای ساخت فیلم همکاری نداشت اما داستانی که اکنون بیشتر مورد قبول قرار دارد این است که وی برای نقش آراگورن بیش از حد جوان بود. پس از ماه ها حضور در نیوزیلند، تنها چند روز پیش از شروع فیلمبرداری تاونزند کنار گذاشته می شود.

تلاش های جکسون برای استخدام بازیگر نقش آراگورن بار دیگر او را به سراغ راسل کرو می برد که بار دیگر پیشنهاد جکسون را رد می کند. در نهایت جکسون با حضور ویگو مورتنسن موافقت می کند اما چندان به این انتخاب خود اطمینان ندارد. مورتنسن آشنایی زیادی با داستان های تالکین نداشت و تنها ۲۴ ساعت وقت داشت تا برای پذیرفتن یا نپذیرفتن این پیشنهاد کاری تصمیم بگیرد. خوشبختانه پسر نوجوان مورتنسن از این پیشنهاد خبردار شده و از آنجایی که از طرفداران کتاب های تالکین بود، به پدرش اصرار می کند این نقش را بپذیرد.

۶- جینا کارانو- نقش کارا دان در The Mandalorian

در دنیای کنونی، بازیگران بیش از هر زمان دیگری به خاطر پست هایشان در شبکه های اجتماعی تحت نظر قرار دارند. نوشتن یک توییت نسنجیده می تواند فاصله بین استخدام شدن در یک نقش تاریخ ساز و دستمزدی قابل توجه یا اخراج از هالیوود باشد. در سال ۲۰۲۱، جینا کارانو این موضوع را به بدترین شکل ممکن دریافت. بعد از یک سری توییت های سیاسی، کارانو خود را در مواجهه با اعتراضات گسترده ای در رسانه های اجتماعی مواجه دید. بعد از اینکه وی مدتی یکی از شخصیت های محبوب The Mandalorian بود، با این توییت ها به سرعت به یکی از منفورترین بازیگران در تاریخ فرانچایز جنگ ستارگان تبدیل شد. او به خاطر صحبت هایش در مورد تنفر از پوشیدن ماسک در دوران شیوع کرونا با انتقادهای بسیاری در دنیای مجازی مواجه شده و در نهایت به توهین به اقلیت های جنسیتی متهم شد. اما آخرین میخ به تابوت زمانی رقم خورد که وی شرایط محافظه کاران در ایالات متحده را با اذیت و آزار یهودیان در دوران آلمان نازی مقایسه کرد و نقش کارا دان را از دست داد.

۵- مگان فاکس- نقش میکاییلا بینز در Transformers

اگر چه مگان فاکس به انظار عمومی بازگشته است- تا حدود زیادی به خاطر رابطه عاشقانه و جنجالی اش با مشین گان کلی- او بخش اعظم دهه ۲۰۱۰ را در دوری از انظار عمومی و دنیای هالیوود گذراند. همه این موضوع به اخراج مشهورش از فرانچایز Transformers در اواخر دهه ۲۰۰۰ باز می گشت. هم بازی او در اولین فیلم این فرانچایز در سال ۲۰۰۷ و هم دنباله اش در سال ۲۰۰۹ بحث همه جهانیان بود اما دومین فیلم او آخرین حضورش در این بلاک باستر بزرگ بود. در طی این سال ها در مورد علت کنار رفتن فاکس از بازی در این فرانچایز، فرضیه ها و گمانه زنی های بسیاری مطرح شده است و فاکس و مایکل بی هر کدام روایت خاص خود را از این ماجرا دارند.

دلیل اصلی دشمنی بی و فاکس از مصاحبه فاکس با مجله واندرلند در سال ۲۰۰۹ نشآت می گرفت که در آن فاکس در صحبت هایی، رفتار بی در هنگام فیلمبرداری را به رفتار ناپلئون و هیتلر تشبیه می کند. او کارگردان فیلم را «زن ستیز» خطاب قرار داده و گفته بود که تنها چیزی که کارگردان از او می خواسته این بود که جذابیت جنسی داشته باشد.. مایکل بی نیز مدعی شد که صحبت های فاکس در این مصاحبه در اخراج او از فرانچایز تبدیل شوندگان نقش داشته است اما دلیل دیگر را رفتارهای غیرحرفه ای این بازیگر در طول دوره فیلمبرداری عنوان کرده است، اتفاقی که مسیر بازیگری مگان فاکس را به کلی تغییر داد.

۴- جیمز رمار- نقش سرجوخه دواین هیکس در Aliens

چطور سعی می کنید یک دنباله بهتر از شاهکار سینمایی و تغییر دهنده ی ژانر ریدلی اسکات با نام Alien در سال ۱۹۷۹ بسازید؟ جواب ساده است: هیچ وقت چنین چیزی به ذهنتان نیز خطور نمی کند! وقتی جیمز کامرون فرانچایز Alien را در اواسط دهه ۱۹۸۰ در دست گرفت، تصمیم هوشمندانه ای گرفت که فیلمش را در مسیری بسیار متفاوت ببرد. وحشت حاصل شده از بازی موش و گربه در فضاهای تنگ و تاریک و پرهیجان در فیلم اول قابل تکرار نبود و کامرون نیز نمی خواست آن را بازسازی کند. در مقابل، او یک فیلم علمی تخیلی اکشن ساخت که پر بود از نیروهای ویژه دریایی حال بهم زن، تفنگ های پالسی و صدها زنومورف. این بار الن ریپلی (سیگورنی ویور) کینه بسیاری برای شکست دادن یک موجود فرازمینی داشت. در همان ابتدای داستان نیروهای ویژه دریایی شکست خورده و سرجوخه هیکس با بازی مایکل بین نقش رهبری بازماندگان را بر عهده می گیرد.

اما نقش او در ابتدا به جیمز رمار داده شده بود که هنوز هم در برخی سکانس ها می توان او را از دور دید. رمار برای ماه ها آموزش به دیگر بازیگران فیلم پیوست، با دیگر سربازان رابطه نزدیکی برقرار کرده و حتی زره خاص خودش را تهیه کرد (قلب قرمز روی سینه لباس هیکس را رمار طراحی و روی لباس اعمال کرده بود). اما مدت کوتاهی پس از شروع فیلمبرداری ها، رمار کنار گذاشته شده و تعهدات خانوادگی علت کنار رفتنش از نقش سرجوخه هیکس اعلام شد. بعدها رمار فاش کرد که به خاطر مصرف مواد مخدر در سر صحنه از این نقش کنار گذاشته شده است.

۳- جسی اسمولت- نقش جمال لیون در Empire

روش های قانونی بسیاری برای بهبود شرایط تان به عنوان بازیگر وجود دارد. کافی است با شخصی مشهور دوست شوید یا ازدواج کنید؛ وانمود کنید در مورد محیط زیست حساس هستید یا حتی نشان دهید علاقه زیادی به مهمانی های بزرگ دارید. یکی از نسنجیده ترین روش ها برای شهرت را جسی اسمولت در سال ۲۰۱۹ انجام داد. در سال ۲۰۱۸ اسمولت در جایگاهی بسیار مناسب و خوشایند قرار داشت. او در یکی از تحسین شده ترین و پرطرفدارترین سریال های اواخر دهه ۲۰۱۰ بازی می کرد، نقشی انقلابی که یک مرد سیاهپوست همجنسگرا را به شکلی مثبت به تصویر می کشید.

بعد از چند سال تحسین شدن به خاطر بازی در این نقش، اسمولت ادعایی عجیب کرد که نه تنها این نقش را از او گرفت بلکه برای مدتی پشت میله های زندانش انداخت. وقتی خبر رسید که اسمولت قربانی یک جنایت کثیف بوده، وی به کانون توجه مردم و رسانه ها تبدیل شده و در دنیای عدالت اجتماعی به قالب یک قهرمان فرو رفت. افراد زیادی حمایت خود را از اسمولت اعلام کردند، از اعضای هالیوود تا شخصیت های سیاسی. اما مشخص شد که همه ماجرا ساختگی و فریب بوده است. خیلی زود رسانه های معتبر خبری مانند گاردین گزارش دادند که اسمولت تمام این ماجراها را برای کسب اهرم فشار بیشتر برای چانه زنی در توافق بر سر دستمزد جعل کرده است.

۲- آنتونی مایکل هال- نقش سرباز جوکر در Full Metal Jacket

فیلم Full Metal Jacket (1987) ساخته استنلی کوبریک بررسی روانشناخته بی نقص فرآیند شستشوی مغزی مردان جوان در ارتش است تا به ماشین های کشتار تبدیل شوند. این فیلم داستان یک سرباز باهوش به نام جی تی جوکر دیویس را روایت می کند که دوران آموزشی ارتش را تجربه کرده و در ادامه به میدان نبرد فرستاده می شود. همانند بسیاری فیلم های آن دوره با تمرکز بر دوران جنگ ویتنام، درگیری مرکز داستان در مورد تقلاهای یک انسان در شرایطی غیرانسانی است. بازی متیو مودین او را به شهرت رساند و بسیاری بازی او را ستودند. بدون شک هم بروس ویلیس و هم وال کیلمر که این نقش را رد کرده بودند بعد از موفقیت فیلم، پشیمان شده بودند. اما شاید هیچ بازیگری به اندازه آنتونی مایکل هال از این موضوع ناراضی نیست.

در دهه ۸۰، هال با بازی در کمدی های نوجوانانه بسیاری در نقش یک شخصیت باهوش معصوم اعتباری برای خود کسب کرده بود، کمدی هایی مانند Breakfast Club و Sixteen Candles. از بسیاری از جهات او بهترین گزینه برای بازی در نقش سرباز جوکر بود زیرا هم جوان بود هم ظاهر معصوم و رفتارهای دستپاچه ای داشت و می توانست به خوبی در نتیجه تاثیرات وحشتناک جنگ، تغییر شخصیتش را نشان دهد. اما وزن هال به عنونا یک بازیگر جوان موفق و مشهور باعث شد که در مورد اعتبار خود دچار اشتباه محاسباتی شود. او طی چندین ماه برای این نقش آماده شد اما کوبریک در نهایت به خاطر نه ماه مذاکره خسته کننده بر سر دستمزدش، تصمیم گرفت او را به طور کلی کنار بگذارد.

۱- کوین اسپیسی- نقش فرانک آندروود در House Of Cards

زمانی که کوین اسپیسی در سریال House Of Cards ظاهر شد، به عنوان یکی از بهترین بازیگران تاریخ سینما جایگاه خاص خودش را داشت. علیرغم کسب بسیاری از دستاوردهای سینمایی، بازی نمادین و ماندگار او در نقش فرانک آندروود چیز دیگری بود. سریال House of Cards که در ابتدا به نظر می رسید به عنوان تعدادی از بهترین بازی های تاریخ تلویزیون ثبت شود اکنون به خاطر افتادن این بازیگر از احترام و اعتبار شناخته می شود. اتهامات سوء رفتار جنسی علیه اسپیسی توسط بازیگری به نام نتونی رپ به اخراج اسپیسی از نقش آندروود و تجدیدنظر در حضور شخصیت او در سریال منجر شد. با مطرح شدن اتهامات دیگری علیه اسپیسی، صنعت سینما و تلویزیون مجبور به بازنگری کاملی در مورد دیدگاهش نسبت به این بازیگر شد. در کمال ناباوری، اسپیسی در ادامه در یک سری ویدیوهایی که خودش ساخته بود بار دیگر در نقش فرانک آندروود ظاهر شد و با تک گویی هایی بسیار مبهم به اتهاماتی که علیهش مطرح شده بود پاسخ داد.