درمان تصلب شرایین با نانو مواد جدید

محققان موفق به تولید نانومواد زیست تخریب‌پذیر شدند که از مواضع بیماری عکس می‌گیرند و دارو را برای مبارزه با بیماری شریان محیطی(PAD) تحویل می‌دهند.

کد خبر: ۶۸۲۹۱۲

تاریخ: ۰۵ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۴۲

ایسنا: محققان موفق به تولید نانومواد زیست تخریب‌پذیر شدند که از مواضع بیماری عکس می‌گیرند و دارو را برای مبارزه با بیماری شریان محیطی(PAD) تحویل می‌دهند.

به گزارش یورکالرت، محقق اصلی این تحقیق، کیتای نگوین، استاد مهندسی زیستی دانشگاه آرلینگتون آمریکا، با جیان یانگ، استاد مهندسی زیستی دانشگاه ایالت پن و عضو سابق هیات علمی دانشگاه تگزاس در آرلینگتون و رالف میسون و استاد رادیولوژی در مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس ساوت‌وسترن همکاری می‌کند.

نگوین گفت: آنچه در این طرح مهم محسوب می‌شود، این است که این فناوری قابلیت‌های تصویربرداری فلورسنت و فراصوت دارد و اطلاعات دقیق‌تری را در اختیار بیماران و پزشکان قرار می‌دهد؛ همچنین به بیماران داروی هدفمندتری می‌دهد که تاثیر آن را بیشتر می‌کند.

بیماری شریان محیطی که بیشتر به‌ عنوان تصلب شرایین یا گرفتگی عروق شناخته می‌شود، وضعیتی است که بیشتر در افراد مسن دیده می‌شود. این بیماری بیش از ۲۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد و با نرخ بالایی از عوارض و مرگ و میر همراه است.

هدف این تحقیق توسعه نانوذرات زیست تخریب‌پذیر جدید برای ارائه عوامل درمانی است که به‌ طور خاص از سلول‌ها در شرایط استرس محافظت، تشکیل رگ‌های خونی را در شرایط هیپوکسی(کم‌اکسیژنی) تسهیل و روش‌های تصویربرداری چندوجهی غیرتهاجمی را امکان‌پذیر می‌کند.

یکی از تاثیرات تحقیق استفاده از این بسترهای نانوذرات جدید برای ارائه هر گونه درمان به‌ صورت موضعی، درمان موثر بیماری و نظارت بر درمان به‌ صورت غیرتهاجمی با تصویربرداری است.

نگوین اظهار کرد: هدف کلی کاهش عوارض و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماری شریان محیطی است.

مایکل چو، رئیس دپارتمان مهندسی زیستی آرلینگتون دانشگاه تگزاس نیز در این خصوص اظهار کرد: تحقیقات نوآورانه نگوین می‌تواند به کسانی که با بیماری شریان محیطی زندگی می‌کنند، کمک زیادی کند.

چو افزود: این فناوری پیشرفته فرصتی برای تغییر پروتکل‌های ما در مورد نحوه مقابله با تصلب شرایین است. زمانی که بتوانید ضایعات موضعی را هدف درمان قرار دهید، برای بیماران بسیار بهتر و نسبت به درمان فعلی کمترتهاجمی است.