۹ واقعیت جالب و خواندنی که در مورد برخی از مهم‌ترین اقلام خوراکی روزمره باید بدانید

در جهان دو نوع از افراد وجود دارند: کسانی که برای زندگی کردن غذا می خورند یا کسانی که برای غذا خوردن زندگی می کنند. دسته اول غذا را صرفاً سوختی برای حفظ عملکرد بدن در نظر می گیرند و دسته دیگر غذا را مرکز موجودیت خود و دیگر انسان ها تصور می کنند. اما چیزی که بین همه انسان ها مشترک به نظر می رسد نداشتن دانش کلی در مورد غذاست. در ادامه این مطلب یک سری از واقعیت های جالب و باورنکردنی در مورد اقلام خوراکی را آورده ایم، چه برای بقا غذا بخورید و چه برای اغنای روح تان.

کد خبر: ۶۸۸۹۵۳

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۱:۰۶

۱-با توجه به رنگ زرده تخم مرغ می توانید ارزش غذایی آن را درک کنید

آیا تاکنون متوجه شدید که برخی تخم مرغ ها دارای زده ای به رنگ نارنجی تیره هستند و برخی دیگر زرده شان زرد کم رنگ است؟ شاید برخی تخم مرغ ها را هم دیده باشید که زرده آن ها تقریباً قرمز است و باید بدانید که دلیلی برای این موضوع وجود دارد. محققان همیشه بر این باور بوده اند که هر چه زرده تخم مرغ غنی تر باشد، ارزش غذایی آن نیز بیشتر است. اما مطالعات اخیر فاش کرده است که واقعیت بسیار پیچیده تر است. به طور کلی، مرغ های آزادی که از گیاهان، دانه های خوراکی و حشرات تغذیه می کنند و رژیم غذایی مناسبی دارند، تخم هایی می گذارند که رنگ زرده آن ها نارنجی روشن است. این تخم ها غنی از چربی های سالم و مواد مغذی هستند. مرغ هایی که در مرغداری ها و در حالت اسارت نگهداری می شوند و عمدتاً از غلات تغذیه می کنند، تخم مرغ هایی با زرده های زرد کم رنگ می گذارند که ارزش غذایی کمتری دارند.

در واقع چیزی که مرغ می خورد رنگ زرده تخمش را تعیین می کند. همه چیز در حضور کاروتنوئید رخ می دهد، رنگدانه ای ارگانیک با قابلیت حل شدن در چربی که عموماً توسط جلبک ها، گیاهان، قارچ ها و باکتری ها تولید می شود. این همان ترکیبی است که باعث می شود گوجه فرنگی، ذرت، هویج، کدو و بسیاری از دیگر میوه ها و سبزیجات رنگ خاصی داشته باشند. تخم مرغ هایی که کاروتنوئید بالایی دارند زرده شان رنگ روشنی دارد. به همین دلیل، مزرعه داران و پرورش دهندگان مرغ های تخم گذار می توانند رنگ زرده تخم مرغ ها را با دستکاری رژیم غذایی و سبک زندگی مرغ های تخم گذار تغییر دهند. از این رو می توان با اطمینان گفت که نمی توان با توجه به ظاهر و رنگ زرده تخم مرغ ارزش غذایی آن را درک کرد.

اما می توان گفت که ارزش غذایی تخم مرغ هایی که آزادانه می چرند و ترکیب غذایی متنوعی دارند بسیار بیشتر از مرغ هایی است که در مرغداری ها نگهداری می شوند، به همین دلیل است که تخم مرغ های محلی دارای زرده هایی پررنگ تر و جذاب تر هستند و خوشمزه تر به نظر می رسند. اما نشانه هایی دیگر برای تشخیص کیفیت تخم مرغ نیز وجود دارد. در صورتی که زرده قوام بهتری داشته و کمتر شل باشد یعنی اینکه مرغ رژیم غذایی کاملی داشته است.

۲- لیمو ترش میزان قند بیشتری نسبت به توت فرنگی دارد

هر کسی که هم طعم لیمو ترش و هم توت فرنگی را چشیده باشد حتی یک لحظه هم فکر نمی کند که اولی قند بیشتری نسبت به دومی داشته باشد. اگر چه برخی توت فرنگی ها ترش مزه هستند اما عمدتاً شیرین تر از لیمو ترش هستند. اما تحقیقات جدید نشان داده است که لیمو ترش دارای ۷۰ درصد قند در ترکیبات خود است در حالی که این عدد در مورد توت فرنگی تنها ۴۰ درصد است. لیمو ترش دارای بار گلیسمیک بالاتری نسبت به توت فرنگی است. بار گلیسمیک به میزان قند موجود در هر میوه اشاره دارد و مصرف مقادیر زیادی از هر خوراکی که بار گلیسمیک بالایی دارد می تواند به افزایش قند خون منجر شود.

در واقع اگر ۱۲۰ گرم لیمو ترش را با همین مقدار توت فرنگی مقایسه کنید، در خواهید یافت که بار گلیسمیک لیمو سه برابر توت فرهنگی است. اما چرا علیرغم این موضوغ، مزه لیمو ترش تر از توت فرنگی است؟ دلیل اینکه نمی توانید مزه قند داخل لیمو ترش را حس کنید این است که لیمو ترش اسید سیتریک بالایی دارد. لیمور تش ۳ تا ۶ درصد اسید سیتریک دارد که باعث می شود ترش مزه باشد. از طرف دیگر، توت فرنگی اسید سیتریک کمتری دارد که باعث می شود شیرینی اش را حفظ کند.

۳- سیب زمینی توانایی جذب کردن و انعکاس سیگنال های وای فای را دارد

در سال ۲۰۱۲، کمپانی بوئینگ از روشی خلاقانه برای تست کردن و بهبود سیستم وای فای هواپیماها استفاده کرد. سیگنال های وایرلس می توانند بسیار پیچیده باشند و به صورت تصادفی در فضاهای بسته مانند فضای داخلی هواپیماها نوسان داشته باشند. این سیگنال ها در اثر حرکت مسافران هواپیما نیز می توانند تحت تاثیر قرار گیرند. به همین خاطر است که قدرت سیگنال های وای فای از گوشه ای از هواپیما به گوشی دیگر متفاوت خواهد بود. برای حل این توزیع نامساوی، مهندسان در ابتدا باید شیوه رفتار سیگنال های وای فای در داخل فضای کابین را درک می کردند. اما پیدا کردن داوطلب های انسانی که برای ساعت های بی پایان داخل نمونه هایی اولیه از یک هواپیما بنشینند تقریباً غیرممکن بود.

به همین خاطر بود که مهندسان تصمیم گرفتند انسان ها را با چیزی غیرمعمول جایگزین کنند؛ کیسه های بزرگ سیب زمینی. در نهایت مهندسان متوجه شدند که شیمی خاص و ترکیب آب داخل سیب زمینی ها باعث می شود آنها بتوانند سیگنال های امواج رادیویی را جذب و منعکس کنند. این بدان معنا بود که سیب زمینی نیز مانند انسان با سیگنال های وای فای رفتار می کند. این اطلاعات به سرعت باعث شد که بوئینگ کابین هواپیما را پر از کیسه های سیب زمینی کند. مهندسان این کمپانی در مجموع از ۹,۰۰۰ کیلوگرم سیب زمینی برای این آزمایش استفاده کردند.

۴- یک نوع خاص از موز به رنگ قرمز وجود دارد که به «موز داکا» یا «موز قرمز» مشهور است

همه ما به دیدن موزهایی به رنگ سبز و زرد عادت کرده ایم اما آیا می دانستید که برخی از موزها قرمز رنگ هستند؟ البته این موزها به شکل مصنوعی یا شیمیایی رنگ قرمز به خود نمی گیرند. در کل حدود ۱,۰۰۰ گونه موز وجود دارد و موز قرمز نیز بومی جنوب شرقی آسیاست اگر چه در سراسر جهان فروخته می شود. به طور کلی، موزهای قرمز گوشت دارتر، سنگین تر و کوتاه تر از موزهای معمول هستند. تنها زمانی که این موزها رسیده باشند می توانید آن ها را بخورید زیرا موزهای قرمز نرسیده مزه ای ناخوشایند دارند. موزهای قرمز رسیده دارای پوستی قطور هستند که شبیه آجر قرمز است و مغز آن نیز نیمه نرم و به رنگ سفید شیری است.

با این وجود برخی می گویند که مزه موز قرمز تفاوتی با دیگر موزها ندارد اما برخی بر این باورند که بافتی نرم تر و لزج تر دارد، با بویی که ما را به یاد تمشک می اندازد. موز قرمز در تمام طول سال وجود داشته و مملو از مواد مغذی است. این موزها ویتامین سین و بتاکاروتن بیشتری نسبت به موزهای زرد رنگ دارد و مقدار پروتئین، فیبر و چربی های مفید در کنار منیزیم، ویتامین سی، ویتامین بی ۶ و پتاسیم بالاست. اگر چه موز قرمز را می توان به شکل تازه و به عنوان میوه خورد اما به طور عمده برای آشپزی و تهیه دسر استفاده می شود.

۵- عسل از شهد استفراغ شده یا همان استفراغ زنبور تولید می شود

بسیاری از ما می دانیم که زنبورها عسل تولید می کنند اما آیا تاکنون از خود پرسیده اید که زنبورهای عسل این کار را چطور انجام می دهند؟ اگر چه برایتان خوشایند نخواهد بود، عسل در واقع شهد گلی است که استفراغ شده است. اگر چه ناخوشایند به نظر می رسد اما فرآیند تولید عسل بسیار هیجان انگیز و جذاب است. زنبورها از گلی به گل دیگر رفته و شهد آن ها را جمع آوری کرده و در داخل محفظه عسل در بدنشان نگهداری می کنند. این محفظه یا کیسه عسل توسط شیر یا سوپاپی یک طرفه از معده جدا می شود. وقتی شهد در این کیسه ذخیره شد، می تواند آن را به معده منتقل کند اما نمی تواند آن را از معده به کیسه عسل بازگرداند. وقتی انرژی شان کاهش می یابد، زنبورها در واقع مقداری از این شهد را به معده شان منتقل می کنند تا نیروی مورد نیازشان را تامین کنند. وقتی به کندو باز می گردند، زنبورهای کارگر شهد ذخیره شده در کیسه خود را بالا آورده و به دهان زنبورهای پردازش کننده و فرآوری کننده شهد منتقل می کنند.

این شهد سپس از یک زنبور فراوری کننده به زنبور دیگر منتقل می شود تا به زنبوری می رسد که نسبت به دیگران به شانه عسل نزدیک تر است، جایی که این شهد در آن ذخیره می شود. در جریان بالا آوردن و قی کردن چند باره شهد و فرآیند جمع آوری آن، این شهد با آنزیم های بدن زنبور ترکیب می شود که میزان اسیدیته و ترکیب شیمیایی آن را تغییر داده و برای ذخیره آماده می کند. به شکلی، این فرآیند، عمر نگهداری و ذخیره عسل را افزایش می دهد که بسیار حیاتی است زیرا زنبورها عسل را برای ماه های زمستان ذخیره می کنند. بعد از ذخیره در کندو، زنبورها عسل ذخیره شده را باد می زنند تا آب اضافی داخل آن تبخیر شود. وقتی میزان آب داخل عسل به ۱۸.۶ درصد برسد، با موم در هر محفظه عسل در داخل شانه را مهر و موم می کنند که پس از آن برای مصرف انسان آماده است.

۶- کره بادام زمینی را می توان به الماس تبدیل کرد

کره بادام زمینی چیزی فراتر از تنها یک ترکیب خوراکی محبوب است و محققان توانسته اند آن را به الماس تبدیل کنند! در سال ۲۰۱۴، یک محقق آلمانی به نام دن فراست سعی کرد رفتار جبه زیرین زمین را بررسی کند. علیرغم پیشرفت های فراوان در فضا، هنوز هم چیزهای زیادی در مورد چیزی که زیر پایمان وجود دارد نمی دانیم. بر اساس علم جغرافیا، درون زمین لایه های بسیاری دارد. بالاتر از همه پوسته زمین قرار دارد و زیر آن نیز نوبت به جبه فوقانی می رسد که زیر آن جبه تحتانی قرار دارد و بعد از آن هسته زمین است. اما هنوز ترکیب دقیق و کامل آن ها را نمی دانیم. چیزی که می دانیم این است که جبه تحتانی زمین بیش از ۱,۸۰۰ مایل پایین تر از پوسته زمین قرار دارد و دمای آن به ۴,۰۰۰ درجه فارنهایت می رسد و فشار آن نیز ۱.۳ میلیون برابر بیشتر از فشار اتمسفر زمین است. دن فراست در تحقیقات خود به روش های خلاقانه ای برای تولید الماس دست یافت.

این جواهرات درخشان چیزی نیستند جز اتم های کربن که به کریستال تبدیل شده اند. فراست بر این باور بود که سنگ ها دی اکسید کربن را از اقیانوس ها می گیرند و وقتی این سنگ ها به جبه زمین می رسند، فشار بالا باعث می شود دی اکسید کربن آن ها خارج شود. سپس آهن موجود در جبه زمین، اکسیژن سنگ را نیز از آن می گیرد و تنها کربن باقی می ماند. در نهایت فشار بالا و گرما باعث می شود کربن به الماس تبدیل شود. از آنجایی که تمام غذاها و موجودات در بدن خود کربن دارند، فراست با شبیه سازی فعل و انفعالات درون جبه زمین توانست از همین فرمول برای تبدیل کره بادام زمینی به الماس استفاده کند که بسیار زمان بر و پیچیده است.

۷- گل کلم، کلم، بروکلی، کلم بروکسل و کلم قمری گونه های متفاوت یک گیاه واحد هستند

در طی سال های گذشته، سوپ کلم پیچ بسیار پرطرفدار شده است. چیپس و اسموتی کلم پیچ نیز از قبل محبوب شده و به نظر می رسد که سالاد کلم پیچ نیز در مسیر مشابهی قرار دارد. اما وقتی به ظاهر و بویشان نگاه می کنید، به نظر می رسد که کلم و کلم پیچ دو گونه گیاهی متفاوت هستند. اما باید بدانید که کلم پیچ، کلم، گل کلم، بروکلی، کلم بروکسل و کلم قمری که در زبان انگلیسی و علمی نام های متفاوت تری نسبت به معادل های فارسی شان دارند همگی از یک گونه گیاهی یکسان به نام Brassica oleracea می آیند.

حدود ۲,۵۰۰ سال پیش، Brassica oleracea گیاهی وحشی بود که در مناطق ساحلی فرانسه، بریتانیا و برخی کشورهای مدیترانه رشد می کرد. هنوز هم گونه وحشی این گیاه موجود است که با نام خردل وحشی شناخته می شود. در روم و یونان باستان، کاشت گیاهان در باغ ها و باغچه ها بسیار متداول بود و برای داشتن بیشرین محصول، افراد شروع به کاشت دانه های گیاهان برگ دار کردند. نسل هایی از انتخاب های مصنوعی به تولید خردل های وحشی برگ دار منجر شد که بسیار شبیه کلم پیچ و سبزی کولارد (collard) بود. در حدود سال ۱۶۰۰ میلادی، کشاورزان شروع به کار روی گونه جدیدی از این گیاه کردند که بعدها به تولید کلم منجر شد.

۸- آلو، سیب و هلو متعلق به خانواده گل رُز هستند

اگر نوشتجات علمی مختلف مربوط به گیاهان را بررسی کنید، خواهید دید که رُزها، آلوها، سیب ها و هلوها از یک خانواده به نام Rosaceae می آیند. این خانواده به گیاهانی موسوم به Rosales تعلق دارند، خانواده ای از گیاهان با سایز متوسط که متشکل از ۹۰ دسته و ۲,۵۰۰ گونه هستند. اگر چه این گیاهان بومی دماهای شمالی هستند اما در زیستگاه های متعددی رشد می کنند. خانواده Rosaceae عمدتاً از بوته ها، گیاهان چوب دار و درختان کوچک و متوسط در سایز تشکیل شده اند. بسیاری از این گیاهان به نحوی خار یا کرک دارند تا گیاهخواران را از خود دور نگه دارند. بسیاری از این گیاهان همچنین ساختار برگی کوچک یا شبه برگ دارند که به گوشوارک مشهور بوده و در قسمت ساقه برگ دیده می شود. دانشمندان برای تصمیم گیری در مورد ساختار خانوادگی گیاهان در ابتدا به ساختار گل دهی آن ها نگاه می کنند. اگر گل رُز را با گل درخت سیب مقایسه کنید خواهید دید که هر دوی آن ها ساختار مشابهی دارند؛ گروهی پرچم در وسط، پنچ گلربرگ تقریباً روی هم افتاده و پنج گلبرگ بیرونی. گیاهان دیگری مانند درخت هلو، تمشک ها، توت ها، گیلاس ها و بسیاری دیگر نیز ساختار گل دهی مشابهی دارند و به همین خانواده تعلق دارند.

۹- پنیر چدار با نوعی خاک اره به نام سلولز ترکیب می شود تا از چسبیدن آن به هم جلوگیری شود

آیا تاکنون از خود پرسیده اید که چرا پنیر رشته رشته شده یا چدار در داخل بسته بندی به هم نمی چسبد؟ خب این اتفاق بدین خاطر است که تولید کنندگان از ترکیبی جادویی برای این امر استفاده می کنند که از خاک اره گرفته می شود. البته باید گفت که هیچ ترکیب زمخت چوبی در پنیرهای رشته رشته نخواهید یافت. این ترکیب سلولز است که یک ترکیب حل نشدنی بوده و ساختار دیواره سلولی را در گیاهان تشکیل می دهد. به طور طبیعی، سلولز بیشتر در گیاهان یافت می شود اما اگر روی جلد پنیرهای رشته رشته شده مانند چدار را بخوانید خواهید دید که سلولز نیز از ترکیبات آن هاست. اما باید بدانید که اضافه کردن سلولز به محصولات خوراکی مورد تایید سازمان غذا و داروی ایالات متحده است. بخش اعظم سلولز را فیبری تشکیل می دهد که در مسیر عبور از سیستم گوارشی جذب نمی شود و هر چند از چوب گرفته می شود اما هیچ آسیبی متوجه بدن شما نمی کند زیرا ارگانیگ و طبیعی است و البته پنیر را تازه و غیرچسبناک نگه می دارد.

منبع: روزیاتو