جنگ جدیدی که مرسی درگیر آن شده است

کد خبر: ۶۹۸۱۳

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۱ - ۱۶:۵۴

نیویورک تایمز نوشت: رسانه های دولتی مصر در جنگ با رییس جمهور جدید هستند.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا،  پس از انحلال پارلمان توسط  ژنرال های ارشد، مرسی روز سه شنبه دستور تشکیل جلسه پارلمان را صادر کرد.

ظاهرا رسانه های دولتی مصر محمد مرسی، عضو سابق اخوان المسلمین را به عنوان اولین رییس جمهور مصر که به صورت دموکراتیک انتخاب شده، گرامی می دارند. این موضع ژنرال های ارشد مصر نیز هست که قدرت را پس از برکناری حسنی مبارک در دست گرفتند و اکنون تاکید دارند که ادای سوگند مرسی وعده ی آنها مبنی بر تحقق یک دموکراسی مدنی در مصر است.

پس از آنکه مرسی در هفته ی جاری با دستور تشکیل پارلمان، ژنرال ها را به چالش کشید، رسانه های دولتی سریعا با ژنرال ها متحد شدند و گر چه به ظاهر به مقام ریاست جمهوری احترام می گذاشتند ولی عملا رییس جمهور را تضعیف کردند.

این نتیجه، مشخص ساخته است که چه کسی قدرت واقعی را در مصر در اختیار دارد.

برای مثال در روز سه شنبه، مرسی دستور تشکیل جلسه پارلمان منتخب مردم را داد که ژنرال ها آن را پس از حکم شتاب زده ی دادگاه منحل کرده بودند. اما روزنامه الاهرام در خبر خود تنها بیانیه ی ژنرال ها را گزارش داد و آورد: «نیروهای مسلح متعلق به مردم هستند و در کنار  قانون اساسی باقی می مانند».

تنها مقاله ی صفحه ی نخست الاهرام بر روی حکم مرسی مبنی بر تصمیم او برای فراخواندن پارلمان متمرکز بود و آن را موجب سقوط بورس مصر خوانده بود.

تصویر منتشر شده در صفحه ی نخست، رییس جمهور را شانه به شانه در کنار سرلشکر محمد حسین طنطاوی مقام ارشد ارتش نشان می داد. این تصویر به ویژه مرسی را کوتاه تر از طنطاوی نشان می داد.

در حالی که شبکه های خبری خصوصی با نمایندگان مخالف ترک پارلمان گفت و گو می کردند، شبکه ی تلویزیونی دولت، مجموعه ای نمایش داد که شامل مستندی در مورد سالگرد گرامیداشت پلیس مخفی مصر بود.

کمپین رسانه های دولتی علیه مرسی، جزیی از نبرد گیج کننده ی قدرت در خیابان ها و دادگاه هاست که موجب فلج شدن دولت مصر شده است.

با وجود آنکه اقتصاد کشور وضعیت نامناسبی دارد و ارزش اسکناس در آستانه ی سقوط است، مصر به شدت نیازمند دولتی باثبات است که بتواند تعهدات معتبری به وام دهندگان از جمله صندوق بین المللی پول بدهد.

اما در این بن بست پیش آمده ی مداوم بین مرسی و ژنرال ها، تقریبا هیچ کس نمی تواند با اطمینان بگوید که چه کسی در راس قدرت است.

محمد سالم 26 ساله که به دلیل ناکامی در یافتن شغل در خیابان ها سیگار می فروشد، می گوید: این وضعیت، درست همانند یک جنگ روانی در کشور می ماند و هیچ کس نمی داند که چه اتفاقی در حال وقوع است.

وی ادامه داد: به نظر می رسید که شورای نظامی دیگر بیرون از بازی است اما می بینیم که همچنان پارلمان را در اختیار خود دارد.

وی گفت: مرسی در برابر دادگاه عالی قانون اساسی سوگند یاد کرد اما فورا از اختیارات خود دفاع کرد. چه کسی از این تحولات سر در می آورد؟

جنگ رسانه های دولتی مصر علیه رییس جمهور، به پوشش سفر برنامه ریزی شده هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا نیز کشیده شده است.

الاهرام در تمام هفته تاکید کرده بود که واشنگتن دچار اختلاف است و نگران اولین رییس جمهور از اخوان المسلمین است.

هفته نامه انگلیسی زبان الاهرام در صفحه ی نخست خود با به تصویر کشیدن مرسی به عنوان سرباز واشنگتن موضعی مخالف رییس جمهور و در جهت تضعیف او اتخاذ کرد.

هفته نامه الاهرام به نقل از دیا رشوان، عضو مرکز مطالعات سیاسی و استراتژیک الاهرام نوشت: حکم مرسی مبنی بر احیای پارلمان، ارسال پیامی به ارتش و دیگر مقامات و هشداری به آنها بود که آمریکایی ها از او می خواهند قدرت کامل را در دست گیرد و آماده ی حراست از او  برای دستیابی به این هدف هستند.

این گزارش اشاره کرد که مرسی این حکم را مدتی نه چندان طولانی پس از دیدار با ویلیام جی برنز معاون وزیر خارجه آمریکا صادر کرد.

این روزنامه به نقل از عبدالعز الحریری، کاندیدای چپ گرای سابق انتخابات نوشت: آمریکا امیدوار بود که از یک دولت دینی به عنوان بهانه ای برای حمله استفاده کند.

عماد شاهین، کارشناس علوم سیاسی در دانشگاه آمریکایی قاهره گفت: حملات رسانه های دولتی علیه رییس دولت نشان دهنده ی این موضوع است که مرسی تهدیدی دوگانه به عنوان اولین رییس جمهور مدنی و اولین اسلامگرایی که مسند جمهوری را در اختیار می گیرد، محسوب می شود.

شاهین افزود: این کمپینی است که به خوبی سازمان دهی شده تا چهره ی مرسی را مخدوش کنند و از شکست و ناامید کردن انقلاب حصول اطمینان کنند.

احمد ابوبکرا، یکی از وکلای اخوان المسلمین گفت: این مساله عمیق تر از یکجانه گرایی  است.

وی این مساله را ناشی از 60 سال تکرار ایدئولوژی دیکتاتوری سکولار خواند و افزود: این بیماری بی درمان و علاج ناپذیر رسانه های دولتی، نیاز به جراحی دارد.

طارق وافی یک تهیه کننده تلویزیون دولتی گفت که او و همکارانش دچار سردرگمی شده اند.

وی با بیان اینکه از زمان اعلام پیروزی مرسی، تا حدودی اختیار ارتش بر رسانه های خبری کاهش یافته است، تاکید کرد:  همکاران من نمی دانند که چه کسی در راس است.

او افزود: ما برای اولین بار، توانستیم با فعالانی که از ارتش انتقاد می کنند،  گفت و گو کنیم، اما ما تنها کار نمی کنیم و نیازمند مجوز با مصاحبه هستیم.

وافی تصریح کرد: فکر می کنم،  اکنون درست مانند پس از انقلاب می ماند، زمانی که هیچ کس چیزی نمی فهمید و ما می توانستیم هر آنچه می خواستیم انجام دهیم.

این تهیه کننده تلویزیون دولتی مصر اضافه کرد: زمانی که ارتش ساختمان تلویزیون را در اختیار خود گرفت، اشاره به ارتش ممنوع شد. اگر شما چنین کاری انجام می دادید، به شما می گفتند مقاصد مخفیانه ای دارید.

وافی همچنین تصدیق کرد که او و بسیاری از همکارانش نسبت به سابقه ی مرسی در اخوان المسلمین بی اعتماد هستند.

وی مدعی شد: شاید در آینده، فردی که علیه اخوانی ها سخنی بگوید هم  محکوم به داشتن مقاصد پنهان شود.

به نوشته ی نیویورک تایمز، دیگران در رسانه های دولتی به موضع ژنرال ها مبنی بر آنکه مرسی رییس جدید است، پایبند هستند.

اسامه عبدالعزیز، سردبیر الاهرام  گفت: رییس جمهور توسط مردم انتخاب شده است اما به طور طبیعی، او  فردی است که قدرت را در دست دارد.

با این وجود، او تصدیق کرد که به دلیل حکم اخیر ارتش، مرسی قدرت کامل را در اختیار ندارد.

وی در ادامه تاکید کرد: الاهرام دیگر روزنامه ای با تنها یک خواننده (حسنی مبارک) نیست و اکنون خبرنگارانش را برای پوشش حقیقی اخبار به خیابان ها اعزام می کند.

روز چهارشنبه، او قول داد که صفحه ی نخست نشریه در روز پنجشنبه عکسی از یک مرد 84 ساله باشد که گلایه ای به «دفتر شکایات» آورده است. این اقدام در جهت به نمایش کشیدن یکدلی با مردم و رعایت کردن انصاف در حق مرسی است.

به نوشته ی نیویورک تایمز، روز پنج شنبه چنین عکسی منتشر نشد. در عوض، تیتر یک روزنامه نقل قولی گمراه کنند از مرسی و سپس نوشته ای بود مبنی بر اینکه او در مقابل حکم جدید دادگاه علیه پارلمان منحل شده عقب نشینی کرده است.

حلا مصطفی، سردبیر «ژورنال دموکراسی» که از سوی دولت حمایت مالی می شود، گفت: رسانه به مرکز قدرت نگاه می کند. فکر می کنم که همه می دانند که شورای نظامی در مرکز قدرت است.