خسرو معتضد می گوید:

اگر دیدید وزارت اقتصاد از مرده ها هم پنج درصد مالیات ارزش افزوده گرفت تعجب نکنید!

کد خبر: ۷۰۹۹۵

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۳۰

خسرو معتضد نوشت:

اگر روزی از خواب برخیزید و بشنوید وزارت امور اقتصادی و دارایی ناگهان به فکر افتاده رسم و سنت باستانی گزیت یا مالیات سرانه را زنده کند و از هر شهروند ایرانی بابت به دنیا آمدن، نفس کشیدن، زندگی و مردن در این آب و خاک مالیات بگیرد و هر سال به تناسب رشد سنی 10 درصد بر میزان مالیات اضافه کند و پنج درصد مالیات ارزش افزوده هم بگیرد تعجب نکنید.

اخیراً در اجرای یک هدف خیر یعنی اخذ مالیات از صاحبخانه‌هایی که خانه‌ها و آپارتمانهای خود را خالی می‌گذارند و اجاره نمی‌دهند و طمعی مانند طمع اشهب طماع دارند، آمده‌اند قانون بدی وضع کرده‌اند که خواهید دید نه تنها به نفع مردم نیازمند مسکن تمام نخواهد شد، بلکه بر میزان اجاره منازل خواهد افزود و یک تورم کاذب در موضوع اجاره خانه ایجاد خواهد کرد.
دولت اندیشه بسیار مفید یعنی احداث میلیونها مسکن را دنبال می‌کند و وزیر راه و شهرسازی شب و روز در تلاش است تا با افزایش تعداد خانه های در دست ساختمان و شهرکهای نزدیک شهرهای موجود کشور با روح منفعت جویی و آزمندی عده‌ای که تصور می‌کنند کمبود مسکن مرغ طلایی است که ثروت گزافی نصیب آنان می‌کند و برایشان تخم زرین خواهد زایید مبارزه کند.
تبلیغات وزارت راه و شهرسازی بسیار مؤثر بوده و رکودی که در بازار مسکن مشاهده می‌شود نتیجه جذب هزاران فرد نیازمند به مسکن در این شهرک‌هاست. اما وزیر دارایی و اقتصادی کار برادر حاتم طایی را کرده و با وضع یک تصویبنامه زیان بخش که هر کس در هر نقطه کشور خانه دومی دارد باید به نسبت هر پنجاه متر فلان مبلغ مالیات بدهد، باعث تشویش افکار عمومی شده است.
در ایران سکه و مسکن که قیمت آن هرگز پایین نمی‌آید بلکه بیشتر می‌شود و خانواده‌ها را به سوی خود جذب می‌کند. خانواده‌ها مسکن را برای اجاره دادن نمی‌خواهند. فرزندان بزرگ می‌شوند و نیاز به مسکن دارند، خانواده‌ای می‌آید هستی و نیستی خود را تبدیل به پول نقد کرده آپارتمانی برای فرزندان خود خریداری می‌کند.
آقایان مالیه چی به همین آپارتمانها چشم دوخته می‌خواهند ماهی 200 هزار تومان مالیات بگیرند و ارزش افزوده که معلوم نیست چه صیغه‌ای است به آن ببندند و در پایان هر فصل بیست درصد بر آن مالیات اضافه کنند!
عجب فکر بکری! قرار بود از کسانی که مثلاً 4! آپارتمان دارند مالیات گرفته شود، رفته‌اند سراغ مردم متوسط بدبخت و بیچاره مملکت که تمام هستی خود را داده یک مسکن برای فرزندان خود تهیه کرده‌اند.
حضرات وزارت دارایی که از صبح تا شام منتظرند، محلی برای پرکردن چاله‌های این همه اسراف و تبذیر و هزینه‌های غیرضروری بیابند به این آلونک‌ها هم چشم طمع دوخته‌اند. قرار بود از ویلاها و پنت هاوس‌ها و آپارتمانهای پهناور و اشرافی شمال تهران و از آپارتمانهای خالی برج‌های بزرگ تهران مالیات گرفته شود نه از کلبه‌ها و آپارتمانهای مردم متوسط الحال.
نتیجه این ابتکار تعطیل جنبش ساختمانی در مملکت است و سنگین شدن بار وزیر راه و شهرسازی. همه بارهای سنگین را روی شانه‌های وزیر راه و شهرسازی می‌گذارید و نهضت ساختمانی بخش خصوصی را تعطیل می‌کنید. آخر یک آپارتمان فکستنی صد متری چیست که از آن مالیات دویست، سیصد هزار تومانی مطالبه می‌کنید؟ چرا مردم را از آبادکردن مملکت بازمی‌دارید؟
چند روز پیش جایی گفته شده بود کسی که از حق مستضعفان حمایت می‌کند و سینه چاک می‌دهد، صاحب 14 آپارتمان لوکس خالی است! چرا سراغ او نمی‌روید؟
چرا مردم باید تاوان ندانم کاری یک مشت نابغه کم سواد را که از اقتصاد چیزی نمی‌دانند، بدهند؟ امتحان کنید. مالیات بر آپارتمانی که پدران و مادران برای فرزند خود تهیه دیده‌اند تا با توجه به قیمت روز افزون مسکن فردا ناچار نباشند فرزند و نوه و نبیره را در خانه خود نگه دارند بیندیشید و نتایج درخشان نبوغ خود را مشاهده کنید! «فردی که ادعای دفاع از مظلومان را دارد و پرچم مبارزه با فساد را در دست گرفته 21 واحد آپارتمان دارد».
این سخنان را معاون اول رئیس جمهوری بیان کرده و عده‌ای نیز به او ایراد گرفته‌اند. پرسش اصلی این است که این فرد کیست؟ آیا ثروت خود را از راه حلال و کار و کوشش و خلاقیت به دست آورده یا از راه رابطه و رانت خواری و اخذ وامهای آن چنانی از بانکها؟
این شخص را می‌توان از راه اخذ مالیات قانونی واداشت حقوق دولت را پرداخت کند، اما اگر خانواده‌ای پول خود را پس‌انداز کرد و در ییلاق یا کنار دریا آپارتمانی، کلبه‌ای حتی ویلایی برای خود ساخت، باید موظف باشد آن را اجاره دهد و اگر نداد باید نقره داغ شود. این چه طرز فکری است؟ مگر اکنون قرون وسطی است که کسی حق ندارد از خانه و شهر خود خارج شود و به نقطه دیگری برود؟
در کدام کشور خانه دوم آن هم در نواحی ییلاقی را جرم می‌دانند؟ به راستی چرا هر فکر و ایده خوبی در ایران وارونه می‌شود؟