جمهوری اسلامی: آدرس غلط به مصريها ندهيم

کد خبر: ۷۲۴۳۱

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۰

جمهوری اسلامی نوشت: تحليل‌گران بر اين باورند كه انتخاب ژنرال طنطاوي وزير دفاع مبارك و رئيس شوراي عالي نظامي به عنوان وزير دفاع در اولين دولت تشكيل شده بعد از پيروزي قيام مردمي مصر و همچنين ابقاي "كامل عمرو" سفير سابق مصر در عربستان به سمت وزير خارجه و علاوه بر اين ابقاي 6 وزير نظام مبارك در پست‌هاي خود، پيام آشكار و واضحي به آمريكا، رژيم اشغالگر قدس و جريان ارتجاع عرب محسوب مي‌شود. در واقع مرسي نامزد اخوان‌المسلمين و رئيس‌جمهور مصر با انتخاب هشام قنديل به عنوان نخست‌وزير و تاييد كابينه وي پيام مهمي مبني بر تداوم سياست خارجي مبارك به آمريكا و غرب داده كه محورهاي آن عبارتند از:

الف - دولت جديد مصر بر پايبندي و التزام خود به تمامي معاهدات و موافقتنامه‌هاي منعقده در زمان مبارك و قبل از وي از جمله پيمان كمپ ديويد و تداوم روابط سياسي و اقتصادي با تل آويو تاكيد دارد.
ب - سرمايه گذاران خارجي بويژه آمريكا كه بيش از 30 ميليارد دلار در مصر سرمايه‌گذاري نموده اند، همچنان مي‌توانند بدون داشتن هرگونه دغدغه فكري خون ملت مصر را در شيشه كنند.

ج - حكومت جديد مصر همچنان خواهان اجراي سياست درهاي باز به روي غربي‌ها و فرهنگ آنها مي‌باشد و غرب نبايد نگران اجراي جدي شريعت اسلامي و يا اتخاذ سياست‌هاي مبتني بر استقلال رأي در مصر باشد.

د - مصر هيچ عجله‌اي براي ارتقاء روابط خود با ايران ندارد و اولويت مصر امنيت خليج فارس (شوراي همكاري) و آفريقا است و لذا آمريكا و تل آويو مطمئن باشند كه مصر علي‌رغم انقلاب و سقوط مبارك همچنان نظام سابق را در قبال ايران اجرا مي‌كند و حتي سعي خواهد كرد با سياست‌هاي ايران در منطقه مقابله و نقش ترمز را بازي كند.

در همين چارچوب، روزنامه الحيات به نقل از منابع نزديك به رياست جمهوري مصر اعلام كرد: مرسي در اجلاس جنبش عدم تعهد كه بايد رياست دوره‌اي را به ايران تحويل دهد شركت نخواهد كرد و احتمالاً وزير خارجه خود را خواهد فرستاد تا تضمين‌هايي كه به آمريكا و كشورهاي عربي وابسته داده ترجمه عملي شوند.

بي ترديد مصر جديد خود را در جهان اسلام و منطقه به بوته آزمايش گذاشته و بعيد به نظر مي‌رسد با توجه به تساهل و ‌تسامح معروف اخوان و تعاملي كه اين جنبش بعد از پيروزي انقلاب با آمريكا شروع نموده، شاهد تغيير و تحول ريشه‌اي و يا قابل توجهي از جانب حكومت و نظام جديد به رهبري اسلام گراها باشيم.

صدور دومين بيانيه وزارت اوقاف مصر مبني بر ممنوعيت سفر ائمه جماعات، خطبا و قاريان قرآن به ايران، آنهم بعد از شروع بكار مرسي به عنوان رئيس‌جمهور و مواضع تند نهاد رياست جمهوري مصر عليه مصاحبه منتشره از سوي خبرگزاري فارس حتي تا حد تهديد به اعلام جرم را نمي‌توان وقايع پيش پا افتاده و مقطعي تفسير كرد. عمق نگاه مصر جديد همچنان تداعي كننده سياست رژيمي است كه غير از خوش خدمتي براي استكبار جهاني و تمكين خواسته‌هاي صهيونيستها دست آورد ديگري براي ملت مصر به همراه نداشت.

در اين گيرودار مشخص نيست چرا بار ديگر سياست احساساتي و ذوق زدگي بيش از حد ما بر منطق و حكمت و عزت غلبه نموده و معاون رئيس‌جمهور كه در اواخر نظام مبارك، سابقه ملاقات و مذاكره با احمد شفيق نامزد رياست جمهوري و رئيس وقت سازمان هواپيمايي جهت برقراري خط پروازي بين تهران - قاهره و لس آنجلس و ارتقاء روابط را در پرونده خود دارد به عنوان نماينده ويژه رئيس‌جمهور پيام دعوت ايشان خطاب به مرسي را به مصر مي‌برد؟
نكته جالب توجه در رابطه با اين سفر و قبل از آن، كه مشاور ارشد رئيس‌جمهور عهده‌دار مسئوليت آن بود، اينكه مصري‌ها علي‌رغم گذشت بيش از يكماه از دو درخواست ارائه شده براي صدور رواديد، انجام اين سفر را به بعد از ديدار هيلاري كلينتون وزير خارجه و ليون پانه‌تا وزير دفاع آمريكا از مصر موكول نمودند تا بگويند آمريكا همچنان در سياست خارجي مصر حرف اول را مي‌زند.

از اين واقعيت نيز نبايد غفلت نمائيم كه بخشي از سياست‌هاي منفي مسئولين كنوني مصر نسبت به ايران، ناشي از عملكرد نادرست دستگاه ديپلماسي ايران است. واقعيت اينست كه نمي‌توان نقش انفعالي و بسيار كند و احساسي دستگاه سياسي به ويژه عملكرد غيرقابل دفاع دفتر حفاظت منافع كشورمان در قاهره را، كه اعتراض همه مسئولين غير از مقامات ارشد وزارت امورخارجه را برانگيخته، ناديده گرفت و از علت تلاش بيهوده و غيراصولي اين دفتر براي تنظيم سفر مصري‌ها و مصاحبه‌هاي غيرحرفه‌اي و سكوت وزارت امور خارجه و هدر دادن فرصت‌هاي محوري و كليدي بعد از پيروزي قيام نيز نپرسيد.

بي ترديد تاريخ پرافتخار ملت ايران و تجربه‌‌هاي انقلاب اسلامي ايجاب مي‌كند آدرس غلط به مصر جديد ندهيم و آنها نبايد باور كنند كه ملت ايران و مسئولان نظام جمهوري اسلامي حاضر هستند به هر قيمتي به مصر نزديك شوند. آنها بايد بفهمند كه آنچه مصر را براي ما عزيز مي‌كند مصري است كه يادآور دوران حمايت همه جانبه آن از فلسطين باشد و همچنان در پايداري و ايستادگي در مقابل مطامع آمريكا و رژيم صهيونيستي زبانزد شود و بتواند در سايه انقلاب مردمي خود بار ديگر به استكبار جهاني نه بگويد. به اميد آن روز