عبدولی "قهرمانی" با طرفداران خشمگین اینترنتی

کد خبر: ۷۲۷۵۲

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۱ - ۰۳:۳۶

دو روز است که شکست سعید عبدولی، فرنگی‌کار تیم ملی کشتی ایران، در المپیک لندن که گروهی اعتقاد دارند به علت آن‌چه "ناداوری" می‌خوانند از مسابقات حذف شد موضوع اعتراضات و همدردی‌های بسیاری از ایرانیان در جهان آن‌لاین است.

به گزارش انتخاب به نقل از دویچه وله ؛ سعید عبدولی، فرنگی‌کار تیم ملی کشتی ایران در المپیک لندن، وقتی در برابر رقیب فرانسوی خود در مسابقه‌ی یک چهارم نهایی شکست خورد، گریست. او و بسیاری از طرفدارانش شکست وی را نتیجه جابنداری داور از حریف فرانسوی عبدولی ارزیابی کردند. وی گریه‌کنان دستش را به دست داور داد، اما طرفداران خشمگین او در فضای اینترنت حاضر به هیچ مصالحه‌ای نشدند و از صفحات المپیک گرفته تا صفحات حریف فرانسوی و داور بازی بغض خود را به نمایش گذاشتند. برخی از آن‌ها در این صفحات از ناسزاگویی نیز دوری نکردند.

بازار "لایک" و اشتراک‌گذاری (share) در فیس‌بوک چنان پر رونق شد که به راحتی می‌توان گفت سعید عبدولی، بازیکن ۲۲ ساله تیم ملی ایران، اگر در لندن مدال نیاورد اما در کسب لایک‌ها رتبه اول را نصیب خود کرد.

تنها در طول دو روز ده‌ها صفحه در فیس‌بوک در حمایت از عبدولی درست شد. یکی از این صفحات به تنهایی حدود ۶۰ هزار عضو یافت. اعضای هر یک از این صفحات به سهم خود مشغول نگارش برای "قهرمانی" شدند که به زعم آن‌ها "قربانی مافیای فیلا" شد. هر یک از نوشته‌ها هزاران لایک خورد و حداقل ده‌ها بار "شر" شد.

اما چه چیزی در شکست عبدولی بود که حتی مقام‌آوری تیم فرنگی‌کاران ایران نتوانست کام بسیاری از ایرانیان را که از آن شکست تلخ بود شیرین کند. او به محض ورود به ایران، در فرودگاه گفت که شرمنده مردم است، ولی یکی از طرفداران‌اش در "توییتر" نوشت: «من می‌خوام برم با عبدولی کشتی بگیرم، هی بذارم من رو ضربه فنی کنه.»

عمق این احساسات شاید در این توییت بیش‌تر قابل مشاهده باشد: « آقام کاهو به دست اومد خونه. چشممون تو چشم هم افتاد. اشک تو چشاش جمع شده بود. جفتمون بغض کردیم. بیچاره عبدولی.»

البته میزان بیان احساسات افراد در فیس‌بوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی از سوی برخی دیگر به سخره کشیده شد. یک کاربر توییتر نوشت: «جا داره به ملت شریف و جوگیرپرور فیس‌‌بوک یادآوری کنم برای حمایت از عبدولی تغییر عکس پروفایلتون رو فراموش نکنین اون گزینه هم هست خلاصه!»