حسن بهشتی پور، تحلیلگر سیاست خارجی در گفت و گو با «انتخاب»:

دنیای بعد از جنگ اوکراین با دنیای قبل از آن قابل مقایسه نخواهد بود/ پایان این جنگ جنبه مثبت برای ایران دارد و تاثیر منفی پهپاد‌ها را خنثی می‌کند / اروپایی‌ها نمی‌توانند از اجرای بند مربوط به پایان تحریم موشکی در اکتبر ممانعت کنند، بلکه می‌توانند قطعنامه را اجرا نکنند

بهشتی‌پور درباره ادعا اروپا برای ممانعت از اجرای بند موشکی در اکتبر با اتکا به پهپاد‌های ایران در اوکراین گفت: علت اصلی چالش اروپایی‌ها جنگ اوکراین است. آن‌ها نمی‌توانند ممانعت کنند، بلکه می‌توانند قطعنامه را اجرا نکنند. قطعنامه بالاخره صادر شده است و نمی‌توانند جلو اجرای قطعنامه را بگیرند. یعنی تحریم نظامی را از طرف خودشان ادامه دهند. قطعنامه‌ای که صادر می‌شود، کشور‌ها در صورت لزوم می‌تواند آن را اجرا نکنند. مثلا ایران ۶ قطعنامه را در مورد غنی سازی اجرا نکرد.

کد خبر: ۷۳۲۱۲۹

تاریخ: ۱۲ تير ۱۴۰۲ - ۱۷:۲۴

طبق گفته بورل طرح‌هایی برای پایان جنگ اوکراین در حال بررسی است؛ زلنسکی نیز طرح صلحی ارائه کرده که هر کارشناس سیاسی با خواندن آن به این نتیجه می‌رسد که این طرح برای انجام نشدن ارائه شده است. عقب نشینی روسیه از 4 استان دونباس و کریمه به نظر نمی‌رسد مورد قبول مسکو قرار بگیرد. اما این جنگ زاویه‌ای دیگر نیز دارد. زاویه‌ای که ایران را از خود متاثر می‌کند و مسلما پایان جنگ اوکراین، بر وضعیت ایران نیز تاثیر قابل توجهی دارد.

حسن بهشتی‌پور، کارشناس روابط بین الملل، در آغاز درباره طرح صلح زلنسکی برای پایان جنگ اوکراین به «انتخاب» گفت: پایان جنگ اوکراین بستگی به شکل آن دارد. اول باید بتوانیم به این سوال پاسخ دهیم که این جنگ بر اساس چه طرح صلحی پایان خواهد یافت. در صورت پاسخ به این سوال می توان قضاوت کرد که پایان جنگ به نفع ایران هست یا خیر؛ خیلی از کارشناسان معتقد بودند دنیای بعد از جنگ اوکراین با دنیای قبل از آن قابل مقایسه نخواهد بود. البته اگر صلح برقرار شود به طور کلی اتفاق بدی نیست و هرچقدر سریع تر جلو این جنگ گرفته شود به نفع تمام جهان است.

وی در ادامه درباره انگیزه‌های اوکراین برای ارائه طرح صلح فعلی افزود: اینکه آقای زلنسکی چنین طرحی داده اند بر اساس باور‌های خودشان این حرف را زده اند و بعید است چنین صلحی انجام شود. کریمه الان پیوست سرزمینی شده و دونباس نیز استقلال یافته که بعید است روسیه از آن ها دست بکشد. بنا بر شواهد موجود تحقق چنین صلحی امکان پذیر نیست و باید امتیازات دیگری وسط باشد تا تحقق یابد. من بعید می‌دانم روسیه از این چهار استان بگذرد و شرایط زلنسکی را بپذیرد. زلنسکی برای بهبود فضا باید عدم پیوستن به ناتو را اعلام کند و بی طرف بماند. مثل سال های طولانی که فنلاند و سوئد بی طرف ماندند و از این بی طرف ماندن استفاده کردند. البته این رفتار ها باعث شد فنلاند هم عضو ناتو شود.

این کارشناس روابط بین الملل سپس درباره راهکار حل بحران اوکراین اشاره کرد: قبلا هم چنین شرط هایی از سوی اوکراین مطرح شده است. زلنسکی می گوید پای میز بیا تا مشکل را حل کنیم اما ایشان هم وقتی می بیند بخشی از اوکراین در اشغال است برای چه چیزی مذاکره کند؟ واقعا نمی‌توان از زلنسکی انتظار داشت که در شرایط اشغال کشورش مذاکره کند. هرچند واقعیت‌ها گاها خود را به انسان‌ها تحمیل می‌کنند. زلنسکی باید به صراحت اعلام کند که دنبال پیوستن به ناتو نیست و درک کند که 1580کیلومتر مرز مشترک با روسیه و نزدیکی‌های تاریخی، امنیت این دو کشور را به یکدیگر گره زده است. این دو کشور به دلیل مسائل ژئوپلوتیک و ژئواکونومیک به یکدیگر پیوند خورده‌اند. بنابراین وقتی یک طرف تصمیم بگیرد به ناتو بپیوندد، طرف دیگر نیز تصمیم به جنگ می‌گیرد و این همه دردسر به وجود می‌آورد.

بهشتی‌پور در ادامه درباره تاثیر پایان جنگ اوکراین بر وضعیت روابط ایران با غرب بیان کرد: ایران در مسئله پهپاد‌ها سوژه جدیدی به دست غرب داده است. اروپایی‌ها از این ماجرا خشمگین‌اند و آن‌ها را به جایی رسانده که خود را ملزم به اجرای پایان بند موشکی در اکتبر نمی‌دانند. اگر صلح اوکراین برقرار شود، این بهانه موضوعیت خود را از دست می‌دهد. ایران می‌گوید ما این پهپاد‌ها را قبل از جنگ به روسیه تحویل داده‌ایم اما اروپا آن را نمی‌پذیرد. اصل قضیه این است که ایران و روسیه سال‌هاست مبادلات نظامی داشته‌اند. اگر اروپایی‌ها با ایران مبادله نظامی می‌کردند مسلما ایران فقط به روسیه پهپاد نمی‌داد و با آن‌ها نیز کار می‌کرد. اروپایی‌ها حتی هواپیما مسافربری به ایران ندادند. پایان این جنگ جنبه مثبت برای ایران دارد و تاثیر منفی پهپاد ها را خنثی می‌کند.

بهشتی‌پور در پایان درباره ادعا اروپا برای ممانعت از اجرای بند موشکی در اکتبر با اتکا به پهپاد‌های ایران در اوکراین گفت: علت اصلی چالش اروپایی‌ها جنگ اوکراین است. آن‌ها نمی‌توانند ممانعت کنند، بلکه می‌توانند قطعنامه را اجرا نکنند. قطعنامه بالاخره صادر شده است و نمی‌توانند جلو اجرای قطعنامه را بگیرند. یعنی تحریم نظامی را از طرف خودشان ادامه دهند. قطعنامه‌ای که صادر می‌شود، کشور‌ها در صورت لزوم می‌تواند آن را اجرا نکنند. مثلا ایران 6 قطعنامه را در مورد غنی سازی اجرا نکرد.