محققان آب به‌دام‌افتاده از ۶۰۰ میلیون سال پیش را در کوه‌های هیمالیا پیدا کردند

دانشمندان ادعا می‌کنند که در ذخایر مواد معدنی کوهستان هیمالیا آب‌های مربوط به اقیانوس‌های دیرینه را پیدا کرده‌اند. آن‌ها مشغول کار در منطقه «کومائون» در ایالت هندی اوتاراکند بودند که متوجه شدند قطرات آبی از حدود ۶۰۰ میلیون سال پیش آنجا به دام افتاده‌اند. محققان می‌گویند حفظ منیزیت در این منطقه تنها در شرایطی ممکن بوده است که ورود ناخالصی‌هایی مثل کلسیم در حوضه دئوبان برای مدتی طولانی، احتمالاً به‌خاطر یخ‌زدن رودخانه‌ها، متوقف شده باشد. به‌دنبال یکی از مهم‌ترین رویداد‌های تاریخ زمین موسوم به زمین برفی که در طی آن اکثر بخش‌های زمین یخ بسته بود، رویدادی دیگر به‌وجود آمد: دومین رویداد بزرگ اکسیژنی که در آن سطح اکسیژن در اتمسفر زمین چندین برابر شد و به فرگشت اشکال مختلفی از گونه‌های حیات منجر گردید.

کد خبر: ۷۳۵۵۵۹

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۴۰۲ - ۲۲:۴۴

دانشمندان ادعا می‌کنند که در ذخایر مواد معدنی کوهستان هیمالیا آب‌های مربوط به اقیانوس‌های دیرینه را پیدا کرده‌اند. آن‌ها مشغول کار در منطقه «کومائون» در ایالت هندی اوتاراکند بودند که متوجه شدند قطرات آبی از حدود 600 میلیون سال پیش آنجا به دام افتاده‌اند.

گروهی از پژوهشگران هندی و ژاپنی که در کوهستان هیمالیا در هند مشغول کندوکاو بودند، دریافتند که در ذخایر مواد معدنی – منیزیت – در نزدیکی این ناحیه قطرات آبی وجود دارد که حدود 600 میلیون سال پیش در دوره پیشین‌زیستی نو در آنجا ذخیره شده است.

محققان می‌گویند حفظ منیزیت در این منطقه تنها در شرایطی ممکن بوده است که ورود ناخالصی‌هایی مثل کلسیم در حوضه دئوبان برای مدتی طولانی، احتمالاً به‌خاطر یخ‌زدن رودخانه‌ها، متوقف شده باشد.

به‌دنبال یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ زمین موسوم به زمین برفی که در طی آن اکثر بخش‌های زمین یخ بسته بود، رویدادی دیگر به‌وجود آمد: دومین رویداد بزرگ اکسیژنی که در آن سطح اکسیژن در اتمسفر زمین چندین برابر شد و به فرگشت اشکال مختلفی از گونه‌های حیات منجر گردید.

تحقیق حاضر این دو رویداد را به‌طور مستقیم به یکدیگر متصل کرده است؛ چرا که ذخایر کشف‌شده توسط دانشمندان نشان می‌دهد حوضه‌های رسوبی برای مدتی طولانی در خلال دوره زمین برفی از کلسیم خالی شده بودند. دلیل این اتفاق احتمالاً کاهش ورودی‌های رودخانه در اثر تغییر آب‌وهوای زمین بوده است.

مطالعه روی آب 600 میلیون سال پیش می‌تواند بسیار مهم باشد

بااین‌حال، محققان می‌گویند: «مواد معدنی رسوب‌کرده از آب دریا این پتانسیل را دارند که شواهد اقیانوس‌های دیرینه را نگه دارند. جریان‌های مذاب، دگرگونی (Metamorphic) و گرم‌آبی معمولاً در ذخایر معدنیِ تشکیل‌دهنده سنگ‌ها به دام می‌افتند. منتها دربرگرفتن مواد اقیانوس‌های دیرینه به‌ندرت دیده شده است، چون کربنات‌ها به‌عنوان رایج‌ترین رسوبات دریایی، اغلب بیش‌ازحد ساختارهای ریزی دارند، به‌راحتی مجدداً کریستالیزه می‌شوند و از نظر شیمیایی تغییر می‌کنند.»

«پراکاش چندرا آریا»، نویسنده ارشد این مقاله می‌گوید: «ما چیز زیادی درباره اقیانوس‌های گذشته نمی‌دانیم. نمی‌دانیم که آن‌ها چقدر با اقیانوس‌های امروزی تفاوت یا شباهت داشتند. آیا اسیدی‌تر بودند یا بازی‌تر، از نظر مواد مغذی غنی‌تر بودند یا خیر، گرم بودند یا سرد و ترکیبات شیمیایی و ایزوتوپی‌شان چگونه بود؟ چنین داده‌هایی می‌تواند ما را با گذشته اقلیم زمین آشناتر کند. این اطلاعات برای مدل‌سازی اقلیمی هم کاربردی است.»

نتایج این مطالعه در مجله Precambrian Research منتشر شده است.

منبع: دیجیاتو