نظر رئیس انرژی‌اتمی رژیم شاه درباره برنامه هسته ای ایران، بمب اتم و اسرائیل

کد خبر: ۷۵۴۸۷

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۷:۰۳

اولین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران در گفتگو با یک روزنامه سوئیسی مطالب خواندنی در رابطه با فعالیت های هسته ای ایران در دوران رژیم شاه و نیز برنامه هسته ای کنونی ایران مطرح کرده است.

روزنامه سوئیسی نیو زوریخ زیتونگ در خصوص برنامه هسته ای ایران با اکبر اعتماد اولین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران که تحصیل کرده پلی تکنیک زوریخ است مصاحبه ای انجام داده که بشرح زیر است:

آیا برای شما ساده بود که در سال 2001 به ایران باز گردید در حالیکه از بسیاری از ایرانی ها که ایران را در سال 1979 ترک کردند شنیده می شود که ما هرگز به ایران باز نمی گردیم؟

این ایرانی ها بودند که مرا دعوت کردند تا به ایران باز گردم. من هم به آنها گفتم که من به این شرط به ایران باز می گردم که با برنامه هسته ای هیچ کاری نداشته باشم. من گفتم که بعنوان یک فرد آزاد و مستقل به ایران می آیم و آنها نیز پذیرفتند.

آیا حکومت هرگز تلاش نکرد تا از دانش شما بهره بگیرد؟

چرا. آنها می خواستند نظر مرا بعنوان مشاور مسئولین برنامه هسته ای جلب کنند ولی من پاسخ منفی به آنها دادم. من هرگز نمی خواهم مشاور بشوم و می خواهم آزاد باشم. البته اگر آنها عقیده مرا درباره این و یا آن موضوع خاص بخواهند آنوقت نظرم را می دهم.

شما کلا چگونه درباره حکومت ایران فکر می کنید؟ شما چگونه با آنها کنار می آئید و چگونه با آنها کار می کنید؟

حکومت به من هیچ ارتباطی ندارد. برای من ایران بعنوان کشورم مطرح است. من ایران را دوست دارم. من کشورم و مردم آنرا دوست دارم. من با مردم کشورم زندگی می کنم و هیچ تفاوتی برایم ندارد که چه کسی بر آن حکومت می کند.

ایران وجهه بسیار بدی در غرب دارد زیرا غرب بر این باور است که ایران می خواهد بمب اتمی بسازد. آیا این موضوع درست است؟

بله، این موضوع که غرب می گوید که ایران می خواهد بمب اتمی بسازد درست است. ولی این موضوع که ایران می خواهد این کار را بکند درست نیست. موضوع از این قرار است: غرب معاهده منع گسترش سلاح هسته ای را بوجود آورده ولی همین غرب خود به آن احترام نمی گذارد. روح این معاهده نیز این است که تا زمانیکه تو به تعهدات خود عمل کنی، تا زمانیکه ایران بمب اتمی نساخته تا آن زمان ایرانی ها می توانند هر کار ممکنی را با فناوری هسته ای انجام دهند. این قرارداد بین المللی حتی از این هم فراتر می رود و می گوید آنهائی که فناوری هسته ای را در اختیار دارند موظفند آنرا در اختیار تو هم قرار دهند. ولی آنها این فناوری را در اختیار ایران قرار نمی دهند و آنهم تحت این بهانه که زیرا اگر ما به تو این فناوری را بدهیم می خواهی با آن بمب اتمی بسازی. ولی این امر مرا شگفت زده می سازد زیرا از چه زمانی در یک قرارداد به سوء ظن ها استناد می شود. این سوء ظن در خصوص ایران وجود دارد ولی فقط یک سوء ظن است.

آیا شما می دانید که در گذشته آمادگی هائی برای بمب وجود داشته است؟

خیر. ما در گذشته هرگز آمادسازی برای ساخت بمب اتمی انجام نمی دادیم. ولی در سابق که من مسئولیت برنامه هسته ای را داشتم اینگونه فکر می کردم که این وظیفه من است که همه گونه آزمایشات را باز بگذارم.

این به آن معناست که شما اجازه داشتید تحقیقات در زمینه گزینه ساخت بمب را نیز انجام دهید؟

ما آن زمان غنی سازی اورانیوم را با لیزر آغاز کردیم. این امر آن زمان بسیار مدرن به حساب می آمد. ما این کار را می کردیم ولی این به آن معنا نبود که می خواهیم بمب بسازیم. خیلی ساده تر بگویم، هیج دولتی یک شبه تصمیم نمی گیرد که که فردا بمب اتمی می بسازد. خیر، این موضوع یک موضوع سیاسی است. اگر شما احساس کنید که نیاز به این بمب دارید و امنیت شما در خطر قرار دارد آنوقت اقدام به ساخت سلاح اتمی می کنید. متاسفانه من باید این واقعیت را به شما بگویم که ایران امروز هیچ برنامه ای برای ساخت بمب اتمی ندارد ولی اگر فشارها از سوی غرب ادامه پیدا کند آنوقت آنها هستند که ایران را مجبور می سازند تا اقدام به ساخت بمب اتمی کند. ایرانی ها احساس می کنند که که به بمب اتمی نیاز دارند تا قدرت در منطقه خاورمیانه باشند. اسرائیل، پاکستان، هند و روسیه یعنی همه کشورهایی که ما در میان آنها قرار داریم بمب اتمی دارند. و ایران اگر واقعا از سوی غرب بیشتر تحت فشار قرار گیرد آنوقت بمب اتمی را می سازد و من بر این عقیده ام که این حق را هم دارد. چرا اسرائیل، پاکستان و هند اجازه دارند بمب اتمی بسازند و غربی ها نیز با آنها همکاری می کنند در حالیکه آنها هرگونه ارتباطی را با ایران قطع کرده اند و آنهم بخاطر این سوء ظن که شاید ایران بخواهد بمب اتمی بسازد. این اصلا منصفانه نیست.

این موضوع مسلم است که ایران تا سال 2003 برنامه هسته ای نظامی داشته ولی از آن سال به بعد آنرا متوقف نموده است. و امروز برای کارشناسان روشن شده که ایران همه وسائل لازم را برای ساخت بمب اتمی دارد ولی هنوز تصمیم برای این امر اتخاذ نشده است. درست است؟

بله و نه. این موضوع که ایرانی ها تا سال 2003 برنامه هسته ای نظامی داشته اند درست نیست. این درست نیست و فقط سازمانهای امنیتی آمریکا این ادعا را می کنند. آن زمان ایرانی ها حتی نمی توانستند رویای ساخت بمب را هم در سر داشته باشند. ولی این موضوع که ایرانی ها امروز تاکید می کنند که ما حق داشتن همه فناوری ها را داریم درست است. و این هم درست است که ایرانی ها تصریح می نمایند که ما همه فناوریها را می توانیم در کنار یکدیگر داشته باشیم. ولی ما تصمیم نگرفته ایم که بمب اتمی بسازیم. مانند وضعیت در آلمان و ژاپن است یعنی آنها قابلیت ساخت بمب اتمی را دارند ولی این کار را نمی کنند زیرا نیازی به آن ندارند. وضعیت ایران هم دقیقا همینطور است. یعنی آنها تا زمانی که به آن نیاز نداشته باشند آنرا نمی سازند و اگر ضرورتی ایجاد کند آنرا خواهند ساخت. این موضوع نسبتا روشن است، این طور نیست؟ چرا یک کشوری در خاورمیانه مانند ایران نباید ابزار لازم که با آن از خود دفاع نماید را داشته باشد؟

شما تائید می کنید که ایران همه ابزارهای لازم را در کنار هم قرار می دهد و آماده سازی های لازم را می کند تا آماده باشد که در صورت اتخاذ تصمیم بتواند بمب اتمی را بسازد. درست است؟

نه، کاملا. این درست است که ایران تحقیقات را در زمینه های مختلف انجام می دهد. و در این زمینه ها نیز مرزی وجود ندارد و براساس معاهده منع گسترش سلاح هسته ای نیر این حق را دارد. اینکه چرا این کار را می کند من نمی دانم زیرا من نمی توانم مغز حکام کشورم را بخوانم .

وقتی آدم با رابرت کلی رئیس سابق بازرسان آژانس صحبت می کند تاکید می نماید که شما به مرکز غنی سازی اورانیوم نطنز نگاه کنید، این مرکز خیلی بزرگتر از یک مرکز برای برنامه هسته ای غیر نظامی است و آن باید برای کار دیگری باشد. ضمنا شما برای آنکه با بیماری سرطان نیز مبارزه کنید نیازی به غنی ساری اورانیوم در غلظت بالا تا این حد ندارید. پس قضیه از این قرار است که ایرانی ها نمی دانند چه کاری می کنند و یا اینکه موضوع بزرگتری را در سر دارند یعنی یک برنامه هسته ای نظامی. شما در این زمینه چه می گوئید؟

اولا در مرکز نطنز اورانیوم در حد بالا غنی سازی نمی شود و حداکثر غلظت اورانیوم غنی سازی شده در آنجا بین 4 الی 5 درصد است. چنین اورانیوم غنی سازی شده ای را فقط برای سوخت نیروگاه اتمی می توان بکار گرفت. این در مورد نطنز. بعدا نیاز به سوخت لازم برای نیروگاه تحقیقاتی تهران است. برای تولید این سوخت نیاز به اورانیوم غنی سازی شده تا غلظت 20 در صد است. ایرانی ها در سراسر جهان از هر کشوری که ممکن بود درخواست خرید این سوخت را کردند ولی هیچ کشوری حاضر نبود تا آنرا در اختیارشان قرار دهد. این درحالیست که این نیروگاه برای استفاده پزشکی از اهمیت بالائی برخوردار است. ایرانی ها آنوقت گفتند اگر شما این سوخت را در اختیار ما نمی گذارید پس ما خودمان آنرا تولید می کنیم. آنها اینک در مرکز فردو اورانیوم را تا 20 درصد غنی سازی می کنند. این اورانیوم با این غلظت برای این نیروگاه تحقیقاتی ضرورت دارد. اگر غرب حاضر نشود تا با ایران همکاری کند آنوقت ایرانی ها مرتبا پیش تر خواهند رفت. زمانی آنها متوجه خواهند شد که ما همه ابزار لازم را برای ساخت بمب در اختیار داریم.

یعنی شما می گوئید که تنها فشار غرب ایران را مجبور می کند تا بمب اتمی بسازد؟

بله، کاملا همینطور است.و غربی ها هیچ حقی ندارند که در این زمینه اعتراض کنند. آنها می بایست با ایران همکاری می کردند. و دقیقا این کار تنها راه درستی است که بتوان از ساخت بمب اتمی از سوی ایران جلوگیری بعمل آورد.

شما صحبت از همکاری با ایران می کنید. به نظر شما راه حل چیست؟ غربی ها در کجا باید همکاری کنند؟

من یک مثال برای شما می زنم. در زمان من، ایرانی ها ده درصد از سهام مرکز غنی سازی اورانیوم یورودیف فرانسه را در اختیار داشتند. یعنی ما در ده درصد در تولیدات اورانیوم این مرکز سهم داشتیم. من آن زمان خودم قرارداد آنرا امضا کردم. آنوقت چه شد؟ پس از پیروزی انقلاب در ایران فرانسوا میتران رئیس جمهور فرانسه شد. وی یکباره گفت که درست است که ایران ده درصد در این نیروگاه سهیم است ولی ما به آن اجازه نمی دهیم که تولیدات این مرکز به آن داده شود. وقتی شما اینگونه با ایران رفتار کنید آنوقت این کشور خود باید آستین ها را بالا بزند. و امروز دقیقا همین کار را می کند زیرا فرانسه ورود آنرا به این مرکز ممنوع کرد.

ما امروز این مذاکرات بدون پایان در استانبول، بغداد و مسکو را شاهد هستیم. آدم زمانی این احساس را پیدا می کند که این امر به بازی موش و گربه تبدیل شده است. شما خروج از این بن بست را در کجا می بینید؟

آنچه من می توانم به شما بگویم آن است که کاری که غرب می کند غیر قانونی، مغایر با معاهده منع گسترش سلاح اتمی و ضمنا دارای نتیجه معکوس است. شما می گوئید که آنها می خواهند مانع از آن شوند که ایران بمب اتمی را بسازد ولی من می گویم که آنها ایران را بر آن می دارند تا بمب اتمی را بسازد. این یک نکنه است. چگونه می توانیم از این بن بست خارج شویم؟ من هیچ راهی را نمی بینم. من معتقدم که در حال حاضر اصلا موضوع به اتم ربطی ندارد. نه، غربی ها از ایران ترسی ندارند. آنها این بهانه را پیدا کرده اند تا تحریم ها را علیه ایران اعمال کنند و فشار بر آنرا افزایش دهند.

پس هدف غربی ها چیست؟

اگر مسئله اتمی هم وجود نداشت آنها موضوع دیگری را پیدا می کردند. امروز مشکل در اینجاست که ایران موضعی را اتخاذ کرده که غرب نمی تواند آنرا قبول کند. این یک مبارزه است و ادامه دارد. من هیچ راه حلی را در وضعیت فعلی نمی بینم.

یعنی اگر بگونه دیگری بخواهیم بگوئیم، فقط گزینه جنگ باقی می ماند؟

خیر. من معتقدم که غرب در وضعیت و موقعیتی نیست که علیه ایران جنگ بکند. ایران که افغانستان نیست. ایران که عراق نیست. شما غربی ها گاهی اوقات فراموش می کنید. ملت ایران مصمم است تا از کشور خود دفاع کند همانگونه که در جنگ صدام علیه ایران کرد و علیه هر کشور دیگری هم می کند. من معتقدم که اسرائیل و آمریکا قادر نخواهند بود به ایران حمله کنند. ولی اگر با این وجود این کار را بکنند، کل خاورمیانه را دچار ناآرامی می کنند که در نهایت علیه خود آنها به پا خیزند. اگر آنها امروز تحریم ها را لغو نکنند هیچ راه حلی وجود نخواهد داشت.

اگر تحریم ها لغو شوند آنوقت چی؟

اگر تحریم ها لغو شوند آنوقت ایران شاید به راه حلی با غرب دست پیدا کند. یعنی همکاری در زمینه انرژی اتمی، در چنین وضعیتی ایران خود غنی سازی اورانیوم تا غلظت 20 درصد را متوقف می سازد.

آیا شما نگران وضعیت امروز هستید؟

خیر، اصلا. ولی موضوعی که باعث شگفتی من شده آن است که اسرائیل هر روز ایران را تهدید به حمله نظامی می کند. ولی هیچکس نمی گوید : که شما چگونه به خود اجازه می دهید که به ایران حمله کنید؟ شورای امنیت سازمان ملل تقریبا وجود ندارد. شورای امنیت می بایست به آنها بگوید که شما چنین حقی ندارید که به کشور دیگری حمله کنید. اسرائیل به لبنان، عراق و سوریه حمله کرد و هیچکس چیزی نگفت. و اینک می گویند که ایران زمانی می تواند بمب اتمی داشته باشد. گیریم که زمانی هم ایران بمب اتمی بسازد ولی این کار را نمی کند که از آن استفاده نماید. آدم بمب اتمی را می سازد تا از خود دفاع کند.

ولی آیا احمدی نژاد نگفت که اسرائیل را باید نابود ساخت؟

او هرگز چنین حرفی را نزده است.

پس او چه گفته است؟

او گفت که اسرائیل از روی نقشه محو می شود ولی نه از سوی ایران بلکه بخاطر آنکه از دید تاریخی در جای اشتباهی وجود دارد و به همین خاطر روزی از روی نقشه جهان از بین می رود. او نگفت که ایران این کار را می کند.

پس چه کسی؟

تاریخ. فلسطینی ها در وضعیت بسیار بدی قرار دارند. لبنان، سوریه عراق و همه کشورهای عربی به این امر علاقه دارند و اینک مصر نیز به آنها اضافه شده است. ولی نه ایران. اسرائیل با کشورهای عربی مبارزه می کند و نه با ایران. من این موضوع که غرب مرتبا علیه ایران است را درک نمی کنم. من دقیقا آنچه را احمدی نژاد گفت خواندم. گفته های او از سوی غربی ها و بطور عمدی اشتباه ترجمه شده است.

منبع: خبرگزاری مهر