چینی‌ها از پارس جنوبی می‌روند؛ اما در ایران می‌مانند

کد خبر: ۷۵۶۹۱

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۳۹۱ - ۲۲:۱۳

ه شرکت چینی CNPC پس از گذشت ۴۰ ماه از امضای قرارداد توسعه فاز ۱۱ میدان گازی پارس جنوبی از عدم ادامه فعالیت در این پروژه خبر داده است.

بر اساس این گزارش از زمان انعقاد قرارداد وزرات نفت ایران با این شرکت هیچ‌گونه "فعالیت توسعه‌ای" در این پروژه صورت نگرفته است. پیش‌تر این پروژه قرار بود با مشارکت شرکت‌های توتال و پتروناس انجام بگیرد که با خروج این شرکت‌ها به چینی‌ها سپرده شد.

پیش از این موسی سوری، مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس گفته بود: «به هرحال قرار‌دادی بین ایران و چین بسته شده و انجام کار یا خاتمه‌آن باید در چارچوب قرار‌داد و تعهدات بین‌المللی باشد.»

سوری با اشاره به تلاش وزرات نفت جمهوری اسلامی ایران در جهت کسب رضایت چینی‌ها در پارس جنوبی تصریح کرد: «بعضی چیز‌ها در اختیار ما نیست، با وجود این چینی‌ها برای توسعه‌فاز ۱۱پارس جنوبی یا باید در کار‌ها تسریع کنند یا کنار بروند.»

بر اساس قرارداد منعقد شده میان شرکت نفت و شرکت CNPC، توسعه فاز ۱۱ باید در مدت ۵۲ ماه پایان می‌یافت و این فاز در مهر سال ۱۳۹۲ به تولید می‌رسید.

شرکت چینی در حالی در سه سال و نیم اخیر هیچگونه فعالیتی را در پارس جنوبی صورت نداده که در میادین نفتی افغانستان و عراق فعالیت گسترده دارد.

این احتمال وجود دارد که خروج چینی‌ها از پروژه‌های نفتی ایران بی ارتباط به تحریم‌های بین‌المللی و خصوصا ایالات متحده آمریکا نباشد. بسیاری از شرکت‌های بین‌‌المللی برای در امان ماندن از این تحریم‌ها فعالیت‌های خود را در ایران متوقف کرده ‌اند.

تحریم‌های بین‌المللی در واکنش به فعالیت‌های هسته‌ای ایران وضع شده‌اند. جامعه جهانی نگران است که جکومت ایران در پی دست یافتن به جنگ‌افزار هسته‌ای است. جمهوری اسلامی این اتهامات را رد می‌کند.

حضور در "فعالیت اقتصادی" به جای صنعت نفت

به نظر می‌رسد شرکت CNPC برای خروج از این پروژه تمایل بیشتری دارد اما همچنان حضورش در بازار پرسود ایران را حفظ خواهد کرد.

علی‌رضا نیکزاد رهبر، سخنگوی وزارت نفت ایران در واکنش به خبر خروج چینی‌ها از پارس جنوبی می‌گوید: «چینی‌ها برای رفتن ابراز تمایل زیادی دارند اما این به معنی خروج آن‌ها از تمام فعالیت‌های اقتصادی در ایران نیست.»

وی از علاقه‌ی چینی‌ها به حضور در سایر بخش‌های اقتصادی ایران خبر می‌دهد و تصریح می‌کند: «آن‌ها تمایل دارند که بیشتر در بخش‌هایی که بعد اقتصادی دارد فعال شوند.»

با آنکه سخنگوی وزرات نفت ایران از سایر بخش‌هایی که "بعد اقتصادی" دارند نام نمی‌برد اما هم اکنون چین یکی از بزرگترین صادرکنندگان کالا به ایران محسوب می‌شود.

واردات کالا‌های چینی گرچه سود سرشاری را نصیب تولید کنندگان چینی و واردکنندگان کرده است اما مصرف‌کنندگان ایران و بخش تولید متحمل ضررهای زیادی شده است.

قیمت تمام شده ارزان با توجه به هزینه‌ی بالای تولید داخلی در ایران از جمله مسائلی است که تولیدکنندگان ایرانی را به شدت متضرر کرده است. از سوی دیگر کیفیت پایین اجناس چینی در مقایسه با قیمت عرضه‌ی آن‌ها در ایران نارضایتی مشتریان ایرانی را در پی داشته است.